Załącznik IX

1. Obowiązki producentów

1.1.

Właściwe funkcjonowanie wielostopniowej homologacji typu wymaga współpracy wszystkich zainteresowanych producentów. W tym celu organy udzielające homologacji muszą przed udzieleniem homologacji typu na pierwszym i kolejnych jej etapach zapewnić istnienie właściwych ustaleń pomiędzy odpowiednimi producentami zapewniających przekazywanie oraz wymianę dokumentów i informacji, tak aby skompletowany typ pojazdu spełniał wymogi techniczne wszystkich odpowiednich aktów prawnych wymienionych w załączniku II. Takie informacje muszą zawierać szczegóły dotyczące homologacji typu odpowiedniego układu, komponentu, oddzielnego zespołu technicznego oraz części pojazdu, które tworzą część pojazdu niekompletnego, ale nie otrzymały jeszcze homologacji typu.

1.2.

Każdy producent uczestniczący w procedurze wielostopniowej homologacji typu jest odpowiedzialny za homologację oraz zgodność produkcji wszystkich układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych, które są przez tego producenta wytwarzane lub dodawane do poprzedniego etapu produkcji. Producent na kolejnym etapie nie jest odpowiedzialny za obiekty, które były homologowane na wcześniejszych etapach, z wyjątkiem przypadków, w których producent ten dokonuje zmiany odpowiednich części w stopniu, który unieważnia udzieloną wcześniej homologację typu.

2. Obowiązki organów udzielających homologacji

2.1.

Organ udzielający homologacji:

a) sprawdza, czy wszystkie świadectwa homologacji typu UE wydane na podstawie aktów prawnych mających zastosowanie do homologacji typu pojazdu obejmują dany typ pojazdu w jego stanie skompletowania i odpowiadają wymogom;

b) zapewnia, aby wszystkie odpowiednie dane, uwzględniając stan kompletacji pojazdu, były zawarte w folderze informacyjnym;

c) odwołując się do dokumentacji, upewnia się, czy specyfikacja(-e) i dane dotyczące pojazdu zawarte w folderze informacyjnym znajdują się w pakietach informacyjnych i świadectwach homologacji typu UE wydanych zgodnie z odpowiednimi aktami prawnymi; a w przypadku kompletnego pojazdu, jeżeli numer pozycji z folderu informacyjnego nie znajduje się w pakiecie informacyjnym któregokolwiek aktu prawnego, potwierdza, że odpowiednia część lub właściwość są zgodne z danymi szczegółowymi zawartymi w folderze informacyjnym;

d) na wybranej próbce pojazdów należących do typu, który ma być przedmiotem homologacji, przeprowadza lub nakazuje przeprowadzenie kontroli części i układów pojazdu w celu sprawdzenia, czy pojazd(-y) jest (są) skonstruowany(-e) zgodnie z odpowiednimi danymi, zawartymi w uwierzytelnionym folderze informacyjnym zgodnie z wszystkimi odpowiednimi aktami prawnymi; oraz

e) w stosownych przypadkach przeprowadza lub nakazuje przeprowadzenie odpowiednich sprawdzeń dotyczących montażu oddzielnych zespołów technicznych.

2.2.

Liczba pojazdów, które należy kontrolować do celów pkt 2.1 lit. d), musi być wystarczająca, aby umożliwiać właściwą kontrolę różnych kombinacji, które mają otrzymać homologację typu UE, zgodnie ze stanem kompletacji pojazdu pod względem następujących kryteriów:

— silnik;

— skrzynia biegów;

— osie napędzane (liczba, pozycja, powiązanie kinematyczne);

— osie kierowane (liczba i położenie);

— rodzaje nadwozia;

— liczba drzwi;

— kierunek ruchu drogowego;

— liczba siedzeń;

— poziom wyposażenia.

3. Obowiązujące wymogi

3.1.

Wielostopniowe homologacje typu są udzielane na podstawie stanu kompletacji typu pojazdu i muszą zawierać wszystkie homologacje typu udzielone na wcześniejszych etapach.

3.2.

W przypadku homologacji typu całego pojazdu niniejsze rozporządzenie (w szczególności wymogi załącznika I i poszczególne akty prawne wymienione w załączniku II) stosuje się w taki sam sposób, jak gdyby homologacja była udzielana (lub rozszerzana) producentowi pojazdu podstawowego.

3.2.1.

Jeżeli typ układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego nie został zmodyfikowany, to homologacja typu układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego udzielona na wcześniejszych etapach pozostaje ważna do dnia wygaśnięcia pierwszej rejestracji określonego w danym akcie prawnym.

3.2.2.

Jeżeli typ układu został zmodyfikowany na kolejnym etapie kompletacji pojazdu w takim stopniu, że musi on zostać ponownie zbadany do celów homologacji typu, ponowne badanie ogranicza się jedynie do tych części układu, które zostały zmodyfikowane lub na które zmiany miały wpływ.

3.2.3.

Jeżeli typ pojazdu lub układu został zmodyfikowany przez innego producenta na kolejnym etapie kompletacji pojazdu w takim stopniu, że – z wyjątkiem nazwy producenta – pojazd lub układ można wciąż uznawać za ten sam typ, wymóg mający zastosowanie do istniejących typów można wciąż stosować, dopóki nie upłynie data pierwszej rejestracji podana w odpowiednim akcie prawnym.

3.2.4.

Zmiana kategorii pojazdu prowadzi do stosowania odpowiednich wymogów w odniesieniu do nowej kategorii pojazdu. Świadectwa homologacji typu UE z poprzedniej kategorii są akceptowane, pod warunkiem że pojazd spełnia takie same lub bardziej rygorystyczne wymogi niż wymogi mające zastosowanie do nowej kategorii.

3.3.

Homologacja typu całego pojazdu udzielona producentowi na kolejnym etapie stanu kompletacji pojazdu nie musi być – z zastrzeżeniem zgody organu udzielającego homologacji – rozszerzana ani zmieniana, jeżeli rozszerzenie wydane na rzecz pojazdu na poprzednim etapie nie ma wpływu na kolejny etap ani na dane techniczne pojazdu. Numer homologacji typu obejmujący rozszerzenie na rzecz pojazdu na poprzednim(-ch) etapie(-ach) kopiuje się jednak w świadectwie zgodności pojazdu na kolejnym etapie.

3.4.

W przypadku gdy przestrzeń ładunkowa kompletnego lub skompletowanego pojazdu kategorii N lub O zostanie zmodyfikowana przez innego producenta w celu dodania usuwalnego osprzętu służącego do przechowywania i zabezpieczania ładunku (na przykład wykładziny przestrzeni ładunkowej, regałów towarowych i bagażników dachowych), elementy takie można traktować jako część masy użytecznej, a homologacja typu nie jest potrzebna, jeżeli spełnione są oba z następujących warunków:

a) modyfikacje nie wpływają na homologację typu pojazdu w żaden inny sposób niż poprzez zwiększenie rzeczywistej masy pojazdu;

b) dodany osprzęt można usunąć bez użycia specjalnych narzędzi.

4. Identyfikacja pojazdu

4.1.

Numer VIN przewidziany w rozporządzeniu (UE) nr 19/2011 należy zachować podczas wszystkich kolejnych etapów homologacji typu w celu zapewnienia identyfikowalności procesu.

4.2.

W drugim i na kolejnych etapach poza tabliczką znamionową przewidzianą w rozporządzeniu (UE) nr 19/2011 każdy producent przymocowuje do pojazdu dodatkową tabliczkę, której wzór przedstawiono w dodatku do niniejszego załącznika. Tabliczka ta musi być przymocowana w sposób trwały w miejscu widocznym i łatwo dostępnym na części niepodlegającej wymianie podczas użytkowania. Tabliczka musi pokazywać w sposób czytelny i trwały następujące informacje w podanej kolejności:

— nazwę producenta;

— sekcję 1, 3 i 4 numeru homologacji typu UE;

— etap homologacji;

— numer VIN pojazdu podstawowego;

— maksymalną masę całkowitą pojazdu, jeżeli jej wartość uległa zmianie na aktualnym etapie homologacji;

— maksymalną masę całkowitą zespołu pojazdów (jeżeli jej wartość uległa zmianie na aktualnym etapie homologacji oraz jeżeli pojazd jest przeznaczony do ciągnięcia przyczepy). Podaje się „0”, jeżeli pojazd nie jest przeznaczony do ciągnięcia przyczepy;

— maksymalne masy przypadające na każdą z osi, podane w kolejności od przodu do tyłu, jeżeli ich wartość uległa zmianie na aktualnym etapie homologacji;

— w przypadku naczepy lub przyczepy z osią centralną, maksymalną masę w punkcie sprzęgu, jeżeli jej wartość uległa zmianie na aktualnym etapie homologacji.

O ile w pkt 4.1 i w niniejszym punkcie nie przewidziano inaczej, dodatkowa tabliczka spełnia wymogi określone w załącznikach I i II do rozporządzenia (UE) nr 19/2011.

Dodatek

Wzór dodatkowej tabliczki producenta

Poniższy wzór podano jedynie jako przykład.

NAZWA PRODUCENTA (etap 3)

e2*201X/XX*2609

Etap 3

WD9VD58D98D234560

1 500 kg

2 500 kg

1 – 700 kg

2 – 810 kg