Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/34 z dnia 17 października 2018 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wniosków o objęcie ochroną nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i określeń tradycyjnych w sektorze wina, procedury zgłaszania sprzeciwu, zmian w specyfikacji produktu, rejestru chronionych nazw, unieważnienia ochrony i stosowania symboli oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiedniego systemu kontroli

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych w sektorze wina w zakresie kontroli i określeń tradycyjnych w sektorze wina w odniesieniu do:

a) wniosków o objęcie ochroną;

b) procedury zgłaszania sprzeciwu;

c) rejestracji;

d) egzekwowania ochrony;

e) zmiany;

f) unieważnienia ochrony;

g) powiadomień.

Artykuł 15

Organy odpowiedzialne za weryfikację zgodności ze specyfikacją produktu

1. Przeprowadzając kontrole przewidziane w niniejszej sekcji, odpowiedzialne właściwe organy i jednostki upoważnione spełniają wymogi określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (

1

).

2. W odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych odnoszących się do obszaru geograficznego znajdującego się w państwie trzecim coroczna weryfikacja zgodności ze specyfikacją produktu w trakcie produkcji oraz w trakcie rozlewu wina lub po nim zapewniana jest przez:

a) co najmniej jeden organ publiczny wyznaczony przez państwo trzecie; lub

b) jedną lub kilka jednostek certyfikujących.

3. Jednostki upoważnione, o których mowa w art. 116a ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz co najmniej jedna jednostka certyfikująca, o której mowa w ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu, przestrzegają jednej z następujących norm istotnych dla delegowanych zadań i są akredytowane zgodnie z nimi:

a) norma EN ISO/IEC 17065 „Ocena zgodności – Wymagania dla jednostek certyfikujących wyroby, procesy i usługi”; lub

b) norma EN ISO/IEC 17020 „Ocena zgodności – Ogólne kryteria działania różnych rodzajów jednostek inspekcyjnych”.

4. W przypadku gdy organ, o którym mowa w art. 116a ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz jeden lub kilka organów, o których mowa w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu, weryfikują zgodność ze specyfikacją produktu, muszą zapewnić odpowiednie gwarancje obiektywizmu i bezstronności oraz dysponować wykwalifikowanym personelem i zasobami potrzebnymi do realizacji swoich zadań.

5. Państwa członkowskie są upoważnione do nakładania opłat na podmioty gospodarcze podlegające kontrolom w celu pokrycia kosztów ponoszonych w związku z wprowadzeniem i działaniem systemu kontroli.

Artykuł 17

Przekazywanie informacji między państwami członkowskimi i Komisją

Państwa członkowskie przekazują Komisji dane właściwego organu, o którym mowa w art. 116a ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w tym organów, o których mowa w art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1143 (

2

), oraz, w stosownych przypadkach, jednostek upoważnionych, o których mowa w art. 116a ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Komisja podaje do wiadomości publicznej nazwy i adresy właściwego organu lub właściwych organów bądź jednostek upoważnionych.

Artykuł 18

Przekazywanie informacji między państwami trzecimi i Komisją

Jeżeli wina z państwa trzeciego korzystają z chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, dane państwo trzecie wysyła Komisji na jej wniosek:

a) informacje o wyznaczonych organach lub jednostkach certyfikujących, które dokonują dorocznej weryfikacji zgodności ze specyfikacją produktu w trakcie produkcji oraz w trakcie rozlewu wina lub po nim;

b) informacje określające, które aspekty zostały objęte kontrolami;

c) dowód, że przedmiotowe wino spełnia warunki odpowiedniej nazwy pochodzenia lub odpowiedniego oznaczenia geograficznego.

Artykuł 19

Doroczna weryfikacja

1. Przeprowadzana przez właściwy organ lub jednostki upoważnione doroczna weryfikacja, o której mowa w art. 116a ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, obejmuje:

a) badanie organoleptyczne i analityczne w przypadku produktów objętych nazwą pochodzenia;

b) tylko badanie analityczne albo zarówno badanie organoleptyczne, jak i analityczne w przypadku produktów objętych oznaczeniem geograficznym;

c) kontrolę zgodności z innymi warunkami przewidzianymi w specyfikacji produktu.

Doroczną weryfikację prowadzi się w państwie członkowskim, w którym zgodnie ze specyfikacją produktu odbywa się produkcja; weryfikację tę przeprowadza się za pomocą co najmniej jednej z następujących metod:

a) przez wyrywkowe kontrole oparte na analizie ryzyka;

b) przez pobieranie próbek;

c) przez systematyczne kontrole.

Jeżeli państwa członkowskie decydują się na prowadzenie wyrywkowych kontroli, o których mowa w akapicie drugim lit. a), wybierają minimalną liczbę podmiotów podlegających tym kontrolom.

Jeżeli państwa członkowskie decydują się na pobieranie próbek, o którym mowa w akapicie drugim lit. b), gwarantują, że kontrole, dzięki ich liczbie, charakterowi i częstotliwości, są reprezentatywne dla całego przedmiotowego wytyczonego obszaru geograficznego i odpowiadają ilości produktów sektora wina wprowadzanych do obrotu lub przechowywanych w celu wprowadzenia ich do obrotu.

2. Badanie, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b), prowadzone jest na anonimowych próbkach i ma wykazać, że badany produkt jest zgodny z cechami charakterystycznymi i jakością opisanymi w specyfikacji produktu dla właściwej nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego.

Badanie wykonywane jest na każdym etapie procesu produkcji oraz w stosownych przypadkach na etapie pakowania. Każda pobrana próbka jest reprezentatywna dla odpowiednich win będących w posiadaniu podmiotu.

3. W celu sprawdzenia zgodności ze specyfikacją produktu, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. c), organ kontrolny:

a) dokonuje kontroli na miejscu w lokalach podmiotów, aby sprawdzić, czy podmioty faktycznie są w stanie spełnić warunki określone w specyfikacji produktu;

b) dokonuje kontroli produktów na każdym etapie procesu produkcyjnego, w tym w stosownych przypadkach na etapie pakowania, w oparciu o plan inspekcji obejmujący każdy etap produkcji produktu, sporządzony z wyprzedzeniem przez organ kontrolny i o którego istnieniu poinformowane są podmioty.

4. Doroczna weryfikacja gwarantuje, że w odniesieniu do produktu nie można stosować chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, chyba że:

a) wyniki badania, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b) oraz w ust. 2, dowodzą, że przedmiotowy produkt jest zgodny z warunkami przewidzianymi w specyfikacji produktu i posiada wszystkie odpowiednie cechy charakterystyczne danej nazwy pochodzenia lub danego oznaczenia geograficznego;

b) w wyniku kontroli przeprowadzanych zgodnie z ust. 3 zostanie potwierdzone, że spełniono inne warunki wymienione w specyfikacji produktu.

5. W przypadku chronionej transgranicznej nazwy pochodzenia lub chronionego transgranicznego oznaczenia geograficznego weryfikację może przeprowadzić organ kontrolny któregokolwiek z zainteresowanych państw członkowskich.

6. Do obrotu można wprowadzić każdy produkt niespełniający warunków przewidzianych w ust. 1–5, ale bez odpowiedniej nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego, pod warunkiem że spełniono inne wymogi prawne.

7. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 doroczną weryfikację można prowadzić na etapie pakowania produktu na terenie innego państwa członkowskiego niż państwo członkowskie, w którym odbyła się produkcja, w którym to przypadku stosuje się art. 43 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/273.

Właściwe organy lub jednostki upoważnione różnych państw członkowskich, odpowiedzialne za przeprowadzanie kontroli chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, współpracują ze sobą w szczególności w celu zapewnienia, aby – jeżeli chodzi o obowiązki dotyczące pakowania – podmioty mające siedzibę w innym państwie członkowskim niż państwo członkowskie, w którym odbywa się produkcja wina, którego nazwa jest zarejestrowana jako chroniona nazwa pochodzenia lub chronione oznaczenie geograficzne, spełniały obowiązki w zakresie kontroli danej specyfikacji produktu.

8. Ust. 1–5 mają zastosowanie do win korzystających z tymczasowej ochrony krajowej na podstawie art. 11 rozporządzenia delegowanego (UE) 2024/1143.

Artykuł 20

Badanie analityczne i organoleptyczne

Badanie analityczne i organoleptyczne, o którym mowa w art. 19 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b), obejmuje:

a) fizyczną i chemiczną analizę danego wina poprzez pomiar następujących właściwości charakterystycznych:

(i) całkowitej i rzeczywistej zawartości alkoholu;

(ii) całkowitej zawartości cukrów wyrażonej jako fruktoza i glukoza (w tym sacharoza w przypadku win półmusujących i musujących);

(iii) całkowitej kwasowości;

(iv) kwasowości lotnej;

(v) całkowitej zawartości dwutlenku siarki;

b) dodatkową analizę danego wina, w ramach której oznacza się następujące właściwości charakterystyczne:

(i) dwutlenek węgla (wina półmusujące i musujące, nadciśnienie w barach przy 20 °C);

(ii) inne właściwości charakterystyczne przewidziane w prawodawstwie państw członkowskich lub w specyfikacji produktu chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego;

c) badanie organoleptyczne obejmujące wygląd, zapach i smak.

Artykuł 21

Wniosek o objęcie ochroną

1. O wniosku o objęcie ochroną określenia tradycyjnego Komisję informują – zgodnie z art. 30 ust. 3 – właściwe organy państw członkowskich lub państw trzecich lub reprezentatywne organizacje zawodowe mające siedzibę w państwach trzecich.

2. W przypadku wniosku złożonego przez reprezentatywną organizację zawodową mającą siedzibę w państwie trzecim, wnioskodawca przekazuje Komisji – zgodnie z art. 30 ust. 3 – szczegółowe informacje dotyczące reprezentatywnych organizacji zawodowych i ich członków. Komisja podaje te informacje do wiadomości publicznej.

Artykuł 22

Zgłoszenie sprzeciwu

1. Państwo członkowskie, państwo trzecie lub każda osoba fizyczna lub prawna mające uzasadniony interes mogą złożyć sprzeciw wobec wniosku o objęcie ochroną określenia tradycyjnego w terminie dwóch miesięcy od daty publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej aktu wykonawczego, o którym mowa w art. 28 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/33.

2. Sprzeciw jest zgłaszany Komisji zgodnie z art. 30 ust. 3.

Artykuł 23

Dokumenty uzasadniające sprzeciw

1. Właściwie umotywowany sprzeciw zawiera szczegółowe informacje dotyczące faktów, dowody oraz uwagi przedstawione na poparcie sprzeciwu wraz z odpowiednimi dokumentami uzupełniającymi.

2. Jeżeli podstawę zgłoszenia sprzeciwu stanowi istnienie wcześniejszego znaku towarowego o reputacji i renomie, do sprzeciwu dołącza się:

a) dowód zgłoszenia do rejestracji lub rejestracji wcześniejszego znaku towarowego lub dowód jego stosowania oraz

b) dowód jego reputacji i renomy.

Informacje i dowody, jakie należy przedstawić w uzasadnieniu stosowania wcześniejszego znaku towarowego, zawierają szczegółowe dane dotyczące lokalizacji, okresu, zasięgu geograficznego i natury używania wcześniejszego znaku towarowego oraz jego reputacji i renomy.

3. Jeżeli szczegóły dotyczące wcześniejszego prawa (wcześniejszych praw), podstawy (podstaw), faktów, dowodów lub uwag bądź dokumenty uzupełniające, o których mowa w ustępach 1 i 2, nie zostały dostarczone w terminie zgłoszenia sprzeciwu lub jeżeli brakuje szczegółów lub dokumentów, Komisja odpowiednio informuje organ lub osobę, które zgłosiły sprzeciw, i wzywa je do usunięcia stwierdzonych braków w terminie dwóch miesięcy. Jeżeli braki nie zostaną usunięte przed upływem tego terminu, Komisja odrzuca sprzeciw z powodu jego niedopuszczalności. Decyzję o odrzuceniu sprzeciwu z powodu jego niedopuszczalności podaje się do wiadomości organu lub osoby, które zgłosiły sprzeciw, oraz państwa członkowskiego, organów państwa trzeciego lub reprezentatywnej organizacji zawodowej mającej siedzibę w danym państwie trzecim.

Artykuł 24

Przedstawienie uwag przez strony

1. W przypadku gdy Komisja informuje wnioskodawcę, który złożył wniosek o objęcie ochroną, o sprzeciwie, który nie został odrzucony zgodnie z art. 23 ust. 3, wnioskodawca musi przedstawić uwagi w terminie dwóch miesięcy od daty przekazania informacji.

2. Strony przedstawiają uwagi na temat informacji otrzymanych od innych stron, jeżeli Komisja wezwała je do tego w trakcie weryfikacji sprzeciwu, w razie potrzeby w terminie dwóch miesięcy od wydania takiego wezwania.

Artykuł 25

Rejestracja

1. Po wejściu w życie decyzji o objęciu ochroną określenia tradycyjnego Komisja wprowadza do elektronicznego rejestru chronionych określeń tradycyjnych następujące dane:

a) nazwę, która ma podlegać ochronie jako określenie tradycyjne;

b) rodzaj określenia tradycyjnego na podstawie art. 112 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

c) język, o którym mowa w art. 24 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/33;

d) kategorię lub kategorie produktów sektora wina, których dotyczy ochrona;

e) odniesienia do prawodawstwa krajowego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, w ramach którego określenie tradycyjne zostało zdefiniowane i uregulowane, lub do przepisów dotyczących producentów wina w państwach trzecich, w tym wywodzących się z reprezentatywnych organizacji handlowych w przypadku braku przepisów krajowych w tych państwach trzecich;

f) streszczenia definicji lub warunków stosowania;

g) nazwę kraju lub krajów pochodzenia;

h) datę wprowadzenia do rejestru.

2. Elektroniczny rejestr chronionych określeń tradycyjnych udostępnia się publicznie.

Artykuł 26

Egzekwowanie ochrony

Do celów stosowania art. 113 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w przypadku niezgodnego z prawem stosowania chronionych określeń tradycyjnych właściwe organy krajowe, z własnej inicjatywy lub na wniosek strony, podejmują wszelkie kroki, żeby powstrzymać wprowadzenie do obrotu, w tym wszelki wywóz, przedmiotowych produktów.

Artykuł 27

Zgłoszenie w sprawie zmiany

1. Art. 21–24 stosuje się odpowiednio do zgłoszenia w sprawie zmiany chronionego określenia tradycyjnego.

2. W przypadku gdy Komisja zatwierdzi zmianę określenia tradycyjnego, Komisja zapisuje nowe specyfikacje z mocą od dnia wejścia w życie aktu wykonawczego, w którym zatwierdzono tę zmianę.

Artykuł 28

Zgłoszenie w sprawie unieważnienia

1. Zgłoszenie w sprawie unieważnienia ochrony określenia tradycyjnego zawiera:

a) odniesienie do określenia tradycyjnego, którego dotyczy;

b) nazwę oraz dane kontaktowe osoby fizycznej lub prawnej ubiegającej się o unieważnienie;

c) opis uzasadnionego interesu osoby fizycznej lub prawnej, która wniosła zgłoszenie w sprawie unieważnienia;

d) wskazanie podstaw unieważnienia, o których mowa w art. 36 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/33;

e) szczegółowe informacje dotyczące faktów, dowody oraz uwagi uzasadniające zgłoszenie w sprawie unieważnienia.

Do zgłoszenia można w stosownych przypadkach dołączyć dokumenty uzupełniające.

2. Jeżeli szczegółowe informacje dotyczące podstaw, faktów, dowodów lub uwag a także dokumenty uzupełniające, o których mowa w ust. 1, nie zostały dostarczone w tym samym czasie co zgłoszenie w sprawie unieważnienia, Komisja odpowiednio informuje o tym autora zgłoszenia w sprawie unieważnienia, wzywając go do usunięcia stwierdzonych braków w terminie dwóch miesięcy.

Jeżeli braki nie zostaną usunięte przed upływem tego terminu, Komisja uznaje zgłoszenie w sprawie unieważnienia za niedopuszczalne i odrzuca takie zgłoszenie. O decyzji, w której uznano zgłoszenie za niedopuszczalne, należy powiadomić autora zgłoszenia w sprawie unieważnienia.

Artykuł 29

Weryfikacja zgłoszenia w sprawie unieważnienia

1. Jeżeli Komisja nie uzna zgłoszenia w sprawie unieważnienia za niedopuszczalne zgodnie z art. 28 ust. 2, informuje o zgłoszeniu w sprawie unieważnienia państwo członkowskie, organy państwa trzeciego lub wnioskodawcę mającego siedzibę w danym państwie trzecim, wzywając ich do przedstawienia uwag w terminie dwóch miesięcy od daty takiego wezwania. Uwagi otrzymane w terminie dwóch miesięcy przekazuje się autorowi zgłoszenia.

W trakcie rozpatrywania zgłoszenia w sprawie unieważnienia Komisja wzywa strony do przedstawienia w terminie dwóch miesięcy od wydania takiego wezwania uwag na temat informacji otrzymanych od innych stron.

2. Jeżeli państwo członkowskie, organy państwa trzeciego, wnioskodawca mający siedzibę w danym państwie trzecim lub autor zgłoszenia w sprawie unieważnienia nie przedstawiają żadnych uwag w odpowiedzi na wezwanie lub nie dotrzymują wyznaczonych terminów, Komisja zajmuje stanowisko w sprawie zgłoszenia.

3. Komisja podejmuje decyzję o unieważnieniu ochrony danego określenia tradycyjnego na podstawie dostępnych dowodów. Komisja analizuje, czy spełniono podstawy, o których mowa w art. 36 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/33.

O decyzji o unieważnieniu ochrony określenia tradycyjnego powiadamia się autora zgłoszenia w sprawie unieważnienia i państwo członkowskie lub organy danego państwa trzeciego.

4. W przypadku wielu zgłoszeń w sprawie unieważnienia wniesionych w odniesieniu do określenia tradycyjnego oraz w przypadku gdy na podstawie wstępnego rozpatrzenia co najmniej jednego zgłoszenia można stwierdzić, że dalsza ochrona określenia tradycyjnego nie jest możliwa, Komisja może zawiesić inne postępowania w sprawie unieważnienia. Komisja powiadamia strony, które wniosły pozostałe zgłoszenia w sprawie unieważnienia, o dotyczącej ich decyzji podjętej w toku postępowania.

W przypadku przyjęcia decyzji o unieważnieniu określenia tradycyjnego zawieszone postępowania w sprawie unieważnienia uznaje się za zamknięte oraz należycie powiadamia się autorów zgłoszeń w sprawie unieważnienia.

5. Kiedy decyzja o unieważnieniu określenia tradycyjnego staje się skuteczna, Komisja usuwa nazwę z rejestru i zachowuje zapis dotyczący usunięcia.

Artykuł 30

Przekazywanie informacji pomiędzy Komisją a państwami członkowskimi, państwami trzecimi i innymi podmiotami

3. Dokumenty i informacje niezbędne w celu wdrożenia przepisów rozdziału III przekazuje się Komisji za pośrednictwem poczty elektronicznej, korzystając z formularzy zawartych w załącznikach VIII–XI.

4. Państwa członkowskie, właściwe organy i reprezentatywne organizacje zawodowe państw trzecich, a także osoby fizyczne lub prawne, które mają uzasadniony interes na mocy niniejszego rozporządzenia, mogą skontaktować się z Komisją za pośrednictwem adresu poczty elektronicznej wskazanego w załączniku XII część B, w celu uzyskania informacji na temat metod komunikacji oraz sposobu udostępniania informacji wymaganych do wdrożenia rozdziału III.

Artykuł 31

Przekazywanie i otrzymywanie informacji

1. Przekazywanie i przedkładanie informacji, o którym mowa w art. 30, uznaje się za dokonane w dniu otrzymania tych informacji przez Komisję.

3. W odniesieniu do przekazywania i przedkładania akt za pośrednictwem poczty elektronicznej Komisja potwierdza odbiór za pośrednictwem poczty elektronicznej.

Komisja nadaje numer akt każdemu nowemu wnioskowi o objęcie ochroną, wnioskowi o wprowadzenie zmiany na poziomie Unii, przekazanym informacjom na temat wniosków o wprowadzenie standardowych zmian i przekazanym informacjom na temat wniosków o wprowadzenie tymczasowych zmian.

Potwierdzenie odbioru zawiera co najmniej następujące elementy:

a) numer akt;

b) przedmiotową nazwę;

c) datę otrzymania.

Komisja przekazuje i udostępnia informacje i uwagi dotyczące takich przekazanych i przedstawionych informacji za pośrednictwem poczty elektronicznej.

4. Do powiadamiania i przedkładania informacji, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, stosuje się odpowiednio art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1183 i art. 1–5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1185.

Artykuł 33

Publikacja decyzji

Decyzje o przyznaniu ochrony lub o odrzuceniu wniosku o objęcie ochroną i decyzje o zatwierdzeniu lub odrzuceniu zmian, o których mowa w rozdziale III, publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii L.

Artykuł 34

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Załącznik VIII

WNIOSEK O OBJĘCIE OCHRONĄ OKREŚLENIA TRADYCYJNEGO

Data otrzymania wniosku (DD.MM.RRRR) ...

[wypełnia Komisja]

Liczba stron (łącznie z niniejszą stroną) …

Język wniosku …

Numer akt …

[wypełnia Komisja]

Wnioskodawca

Właściwy organ państwa członkowskiego (*)

Właściwy organ państwa trzeciego (*)

Reprezentatywna organizacja zawodowa (*)

[(*) niepotrzebne skreślić]

Adres (ulica i numer domu, miejscowość i kod pocztowy, kraj) …

Podmiot prawny (do wypełnienia w przypadku reprezentatywnych organizacji zawodowych) …

Obywatelstwo …

Numer telefonu, faks, adres e-mail …

Określenie tradycyjne, w odniesieniu do którego złożono wniosek o objęcie ochroną …

Określenie tradycyjne zgodnie z art. 112 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (*).

Określenie tradycyjne zgodnie z art. 112 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (*).

[(*) niepotrzebne skreślić]

Język ...

Wykaz przedmiotowych chronionych nazw pochodzenia lub oznaczeń geograficznych …

Kategorie produktów sektora wina …

Definicja …

Kopia przepisów

[do załączenia]

Imię i nazwisko osoby podpisującej …

Podpis …

Załącznik IX

SPRZECIW WOBEC WNIOSKU O OBJĘCIE OCHRONĄ OKREŚLENIA TRADYCYJNEGO

Data otrzymania zgłoszenia (DD.MM.RRRR) …

[wypełnia Komisja]

Liczba stron (łącznie z tą stroną) …

Język sprzeciwu…

Numer akt …

[wypełnia Komisja]

Określenia tradycyjne, wobec którego zgłaszany jest sprzeciw …

Zgłaszający sprzeciw

Nazwa (imię i nazwisko) zgłaszającego sprzeciw (państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, lub każdej osoby fizycznej lub prawnej mającej uzasadniony interes)

Pełny adres (ulica i numer domu, miejscowość i kod pocztowy, kraj) ...

Obywatelstwo …

Numer telefonu, faks, adres e-mail …

Pośrednik

— Państwo(-a) członkowskie (*)

— Organ państwa trzeciego (opcjonalnie) (*)

[(*) niepotrzebne skreślić]

Nazwa(-y) pośrednika(-ów) …

Pełny(-e) adres(-y) (ulica i numer domu, miejscowość i kod pocztowy, kraj) …

Wcześniejsze prawa

— Chroniona nazwa pochodzenia (*)

— Chronione oznaczenie geograficzne (*)

— Krajowe oznaczenie geograficzne (*)

[(*) niepotrzebne skreślić]

Nazwa …

Numer rejestracji …

Data rejestracji (DD.MM.RRRR) …

— Znak

towarowy ...

Wykaz produktów i usług …

Numer rejestracji …

Data rejestracji …

Państwo pochodzenia …

Reputacja/renoma (*) …

[(*) niepotrzebne skreślić]

Podstawy sprzeciwu

— Art. 27 rozporządzenia delegowanego (*)

— Art. 32 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (*)

— Art. 33 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (*)

— Art. 33 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (*)

[(*) niepotrzebne skreślić]

Wyjaśnienie podstaw …

[Należy przedstawić należycie umotywowane powody i uzasadnienie, szczegółowe informacje dotyczące faktów, dowody oraz uwagi uzasadniające zgłoszenie sprzeciwu. Należy przedstawić potrzebne dokumenty, jeżeli podstawę zgłoszenia sprzeciwu stanowi istnienie wcześniejszego znaku towarowego o reputacji i renomie].

Nazwisko osoby podpisującej ...

Podpis …

Załącznik X

WNIOSEK O ZMIANĘ DOTYCZĄCY OKREŚLENIA TRADYCYJNEGO

Data otrzymania wniosku (DD.MM.RRRR) …

[wypełnia Komisja]

Liczba stron (łącznie z tą stroną) …

Język wniosku o wprowadzenie zmiany …

Numer akt …

[wypełnia Komisja]

Określenie tradycyjne, o którego zmianę składany jest wniosek …

Nazwa osoby prawnej lub imię i nazwisko osoby fizycznej składającej wniosek o zmianę …

Pełny adres (ulica i numer domu, miejscowość i kod pocztowy, kraj) …

Obywatelstwo …

Numer telefonu, faks, adres e-mail …

Opis zmiany ...

Wyjaśnienie podstaw zmiany …

[Należy przedstawić należycie umotywowane powody i uzasadnienie, szczegółowe informacje dotyczące faktów, dowody oraz uwagi uzasadniające zmianę.].

Nazwisko osoby podpisującej ...

Podpis …

Załącznik XI

ZGŁOSZENIE W SPRAWIE UNIEWAŻNIENIA DOTYCZĄCE OKREŚLENIA TRADYCYJNEGO

Data otrzymania zgłoszenia (DD.MM.RRRR) …

[wypełnia Komisja]

Liczba stron (łącznie z tą stroną) …

Język zgłoszenia w sprawie unieważnienia …

Numer akt …

[wypełnia Komisja]

Określenie tradycyjne, którego dotyczy zgłoszenie w sprawie unieważnienia …

Autor zgłoszenia w sprawie unieważnienia

Nazwa (imię i nazwisko) osoby prawnej lub osoby fizycznej wnioskującej o unieważnienie …

Pełny adres (ulica i numer domu, miejscowość i kod pocztowy, kraj) …

Obywatelstwo …

Numer telefonu, faks, adres e-mail …

Uzasadniony interes autora zgłoszenia …

Podstawy unieważnienia

— Art. 27 rozporządzenia delegowanego (*)

— Art. 32 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (*)

— Art. 33 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (*)

— Art. 33 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (*)

— Art. 36 lit. b) rozporządzenia delegowanego (*)

[(*) niepotrzebne skreślić]

Wyjaśnienie podstaw unieważnienia …

[Należy przedstawić należycie umotywowane powody i uzasadnienie, szczegółowe informacje dotyczące faktów, dowody oraz uwagi uzasadniające unieważnienie. Należy przedstawić potrzebne dokumenty, jeżeli podstawę wniosku o unieważnienie stanowi istnienie wcześniejszego znaku towarowego o reputacji i renomie].

Nazwisko osoby podpisującej …

Podpis …

Załącznik XII

CZĘŚĆ B

PRAKTYCZNE ASPEKTY POWIADAMIANIA I PUBLIKACJI ZWIĄZANE Z WDRAŻANIEM ROZDZIAŁU III ZGODNIE Z ART. 30 UST. 4 AKAPIT DRUGI

W celu otrzymania informacji na temat praktycznych aspektów dostępu do systemów informacji, metod powiadamiania i sposobu udostępniania informacji wymaganych w celu wdrożenia przepisów rozdziału III, zgodnie z art. 30 ust. 4 akapit drugi, organy oraz osoby, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, kontaktują się z Komisją na następujący adres e-mail:

Funkcyjna skrzynka pocztowa: AGRI-CONTACT-EBACCHUS@ec.europa.eu

(

1

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2017/625/oj).

(

2

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1143 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie oznaczeń geograficznych w odniesieniu do wina, napojów spirytusowych i produktów rolnych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności i określeń jakościowych stosowanych fakultatywnie w odniesieniu do produktów rolnych, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, (UE) 2019/787 i (UE) 2019/1753 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 (Dz.U. L, 2024/1143, 23.4.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/1143/oj).