Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/592 z dnia 30 kwietnia 2020 r. w sprawie tymczasowych nadzwyczajnych środków stanowiących odstępstwo od niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 służących przeciwdziałaniu zakłóceniom na rynku w sektorach owoców i warzyw oraz wina spowodowanym pandemią COVID-19 i wprowadzonymi w związku z nią środkami

Artykuł 1

Czasowe odstępstwa od przepisów art. 33 ust. 3 i art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Na zasadzie odstępstwa od art. 33 ust. 3 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 limit jednej trzeciej wydatków na środki zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego w ramach programu operacyjnego, o którym mowa w tym przepisie, nie ma zastosowania w roku 2020.

Na zasadzie odstępstwa od art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 pomoc finansowa Unii dla funduszu operacyjnego w 2020 r. nie przekracza kwoty wkładu finansowego Unii na rzecz funduszy operacyjnych zatwierdzonych przez państwa członkowskie na 2020 r. oraz jest ograniczona do 70 % faktycznie poniesionych wydatków.

Artykuł 2

Odstępstwo od przepisów art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Na zasadzie odstępstwa od art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 środki określone w art. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia można finansować w ramach programów wsparcia dla sektora wina poprzez wypłaty zaliczek lub płatności w latach budżetowych 2020 i 2021.

Artykuł 3

Destylacja wina w sytuacji kryzysowej

1. Wsparcie na destylację wina można przyznać zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym artykule. Przyznawane wsparcie jest proporcjonalne.

2. Aby uniknąć zakłóceń konkurencji, alkohol będący wynikiem destylacji, o której mowa w ust. 1, wykorzystuje się wyłącznie do celów przemysłowych, w tym do celów dezynfekcyjnych lub farmaceutycznych albo do celów energetycznych.

3. Beneficjentami wsparcia, o którym mowa w ust. 1, są przedsiębiorstwa winiarskie produkujące lub wprowadzające do obrotu produkty, o których mowa w części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, organizacje producentów wina, stowarzyszenia przynajmniej dwóch producentów, organizacje międzybranżowe lub destylarnie przetwarzające produkty sektora wina.

4. Do wsparcia kwalifikują się wyłącznie koszty dostawy wina do destylarni i koszty destylacji tego wina.

5. Państwa członkowskie mogą ustanowić kryteria pierwszeństwa, wykazując je w programie wsparcia. Takie kryteria pierwszeństwa opierają się na konkretnych strategiach i celach określonych w programie wsparcia, są obiektywne i niedyskryminacyjne.

6. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy w zakresie procedury składania wniosków o przyznanie wsparcia, o którym mowa w ust. 1, które to przepisy regulują:

a) osoby fizyczne lub prawne, które mogą przedstawiać wnioski;

b) składanie i wybór wniosków, w tym co najmniej terminy składania wniosków, oceny odpowiedniości każdego z proponowanych działań oraz powiadomienia danych podmiotów o wynikach procedury wyboru;

c) weryfikację zgodności z przepisami dotyczącymi kwalifikowalnych działań i kosztów, o których mowa w pkt 4, oraz z kryteriami pierwszeństwa w przypadku ich zastosowania;

d) wybór wniosków, w tym co najmniej wagę przypisaną każdemu kryterium pierwszeństwa, w przypadku ich zastosowania;

e) ustalenia dotyczące płatności zaliczek i zapewnienia zabezpieczeń.

7. Państwa członkowskie ustalają kwotę wsparcia dla beneficjentów na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów.

7a

Beneficjenci wsparcia na mocy niniejszego artykułu mogą ubiegać się o wypłatę zaliczki od właściwych agencji płatniczych, jeżeli opcja ta została włączona do krajowego programu wsparcia zgodnie z art. 49 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1149 (

1

). Kwota zaliczek wynosi 100 % wkładu Unii. Wypłata zaliczki uwarunkowana jest złożeniem przez beneficjenta gwarancji bankowej lub równorzędnego zabezpieczenia w wysokości co najmniej równej 110 % kwoty tej zaliczki na rzecz państwa członkowskiego zgodnie z rozdziałem IV rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 (

2

). Zabezpieczenie jest zwolnione, jeżeli właściwa agencja płatnicza stwierdzi, że kwota rzeczywistych wydatków odpowiadających wkładowi Unii związanemu z danymi operacjami jest równa kwocie zaliczki.

8. Na zasadzie odstępstwa od art. 44 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 państwa członkowskie mogą przyznawać dodatkowe płatności krajowe na środek, o którym mowa w niniejszym artykule.

9. Do wsparcia na rzecz destylacji wina w sytuacji kryzysowej stosuje się odpowiednio art. 1 i 2, art. 43 oraz art. 48–54 i art. 56 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 oraz art. 1, 2 i 3, art. 19–23, art. 25, art. 27–31, art. 32 ust. 1 akapit drugi oraz art. 33–40 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1150 (

3

).

Artykuł 4

Dopłaty do kryzysowego przechowywania wina

1. Dopłaty do kryzysowego przechowywania wina można przyznać zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym artykule.

2. Aby uniknąć sytuacji, w której wsparcia udzielono by dwukrotnie w odniesieniu do tej samej ilości wina wycofanej z rynku, beneficjenci otrzymujący dopłaty do kryzysowego przechowywania wina nie mogą otrzymywać dopłat na destylację wina w sytuacji kryzysowej na podstawie art. 3 niniejszego rozporządzenia ani płatności krajowej na rzecz destylacji wina w sytuacji kryzysowej na podstawie art. 216 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

3. Beneficjentami dopłat, o których mowa w ust. 1, są przedsiębiorstwa winiarskie produkujące lub wprowadzające do obrotu produkty, o których mowa w części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, organizacje producentów wina, stowarzyszenia przynajmniej dwóch producentów lub organizacje międzybranżowe.

4. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy w zakresie procedury składania wniosków o przyznanie dopłat, o których mowa w ust. 1, które to przepisy regulują:

a) osoby fizyczne lub prawne, które mogą przedstawiać wnioski;

b) składanie i wybór wniosków, w tym co najmniej terminy składania wniosków, oceny odpowiedniości każdego z proponowanych działań oraz powiadomienia danych podmiotów o wynikach procedury wyboru;

c) weryfikację zgodności z warunkami wsparcia określonymi w niniejszym artykule oraz z przepisami dotyczącymi kryteriów pierwszeństwa w przypadku ich zastosowania;

d) wybór wniosków, w tym co najmniej wagę przypisaną każdemu kryterium pierwszeństwa, w przypadku ich zastosowania;

e) ustalenia dotyczące płatności zaliczek i zapewnienia zabezpieczeń.

5. Aby dać pierwszeństwo niektórym beneficjentom, państwa członkowskie mogą ustanowić kryteria pierwszeństwa, wykazując je w programie wsparcia. Takie kryteria pierwszeństwa opierają się na konkretnych strategiach i celach określonych w programie wsparcia, są obiektywne i niedyskryminacyjne.

6. Państwa członkowskie rozpatrują wnioski pod kątem szczegółowego opisu proponowanych przez wnioskodawcę działań i proponowanych terminów ich realizacji.

6 a

Beneficjenci wsparcia na mocy niniejszego artykułu mogą ubiegać się o wypłatę zaliczki od właściwych agencji płatniczych, jeżeli opcja ta została włączona do krajowego programu wsparcia zgodnie z art. 49 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149. Kwota zaliczek wynosi 100 % wkładu Unii. Wypłata zaliczki uwarunkowana jest złożeniem przez beneficjenta gwarancji bankowej lub równorzędnego zabezpieczenia w wysokości co najmniej równej 110 % kwoty tej zaliczki na rzecz państwa członkowskiego zgodnie z rozdziałem IV rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014. Zabezpieczenie jest zwolnione, jeżeli właściwa agencja płatnicza stwierdzi, że kwota rzeczywistych wydatków odpowiadających wkładowi Unii związanemu z danymi operacjami jest równa kwocie zaliczki.

7. Na zasadzie odstępstwa od art. 44 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 państwa członkowskie mogą przyznawać dodatkowe płatności krajowe na środek, o którym mowa w niniejszym artykule.

8. Do dopłat do kryzysowego przechowywania wina stosuje się odpowiednio art. 1 i 2, art. 43 oraz art. 48–54 i art. 56 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 oraz art. 1, 2 i 3, art. 19–23, art. 25, art. 27–31, art. 32 ust. 1 akapit drugi oraz art. 33–40 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150.

Artykuł 5

Odstępstwo od przepisów art. 44 ust. 2 i art. 48 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 44 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w roku budżetowym 2020 wsparcia na rzecz ustanowienia funduszy wspólnego inwestowania, o których mowa w art. 48 tego rozporządzenia, można udzielać w odniesieniu do wydatków poniesionych przed przedłożeniem odpowiednich projektów programów wsparcia w związku z operacjami, których trzeci rok realizacji zakończono w 2019 r.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 48 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 wsparcia na rzecz ustanowienia funduszy wspólnego inwestowania dotyczących operacji, których trzeci rok realizacji zakończono w 2019 r., można udzielać w postaci niedegresywnych dopłat na pokrycie kosztów administracyjnych funduszy i w wysokości równej finansowaniu przyznanemu w trzecim roku realizacji.

Artykuł 5a

Odstępstwo od przepisów art. 45 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Na zasadzie odstępstwa od art. 45 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 wkład Unii w środki informacyjne lub promocyjne nie może przekraczać 70 % wydatków kwalifikowalnych.

Artykuł 6

Odstępstwo od przepisów art. 46 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Na zasadzie odstępstwa od art. 46 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 wkład Unii w faktyczne koszty restrukturyzacji i przekształcania winnic nie może przekraczać 70 %. W regionach słabiej rozwiniętych wkład Unii w koszty restrukturyzacji i przekształcania nie może przekroczyć 90 %.

Artykuł 7

Odstępstwo od przepisów art. 47 ust. 1 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w latach 2020 i 2021 „zielone zbiory” oznaczają całkowite zniszczenie lub usunięcie jeszcze niedojrzałych kiści winogron w całym gospodarstwie lub w części gospodarstwa, pod warunkiem że zielone zbiory przeprowadza się na całych działkach.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 47 ust. 3 zdanie drugie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 wsparcie udzielone na zielone zbiory nie może przekroczyć 70 % sumy bezpośrednich kosztów zniszczenia lub usunięcia kiści winogron i związanego z tym zniszczeniem lub usunięciem uszczuplenia dochodów.

Artykuł 8

Odstępstwo od przepisów art. 49 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Na zasadzie odstępstwa od art. 49 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w przypadku operacji wybranych w okresie od dnia 4 maja 2020 r. do dnia 15 października 2021 r. wkład finansowy Unii we wsparciu na rzecz ubezpieczenia zbiorów nie przekracza 70 % kosztów składek ubezpieczeniowych opłaconych przez producentów tytułem ubezpieczenia:

a) od strat, o których mowa w art. 49 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz innych strat spowodowanych niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi;

b) od strat spowodowanych przez zwierzęta, choroby roślin lub inwazje szkodników;

c) od strat spowodowanych przez pandemię wśród ludzi.

W przypadku operacji wybranych w okresie od dnia 16 października 2021 r. do dnia 15 października 2023 r. wkład finansowy Unii we wsparciu na rzecz ubezpieczenia zbiorów nie przekracza 80 % kosztów takich składek ubezpieczeniowych.

Artykuł 9

Odstępstwo od przepisów art. 50 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Na zasadzie odstępstwa od art. 50 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 do wkładu Unii mają zastosowanie następujące maksymalne stawki pomocy związane z kosztami kwalifikowalnymi inwestycji:

a) 70 % w regionach słabiej rozwiniętych;

b) 60 % w regionach innych niż regiony słabiej rozwinięte;

c) 90 % w regionach najbardziej oddalonych, o których mowa w art. 349 Traktatu;

d) 85 % na mniejszych wyspach Morza Egejskiego w rozumieniu art. 1 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 (

4

).

Artykuł 10

Zastosowanie tymczasowo zwiększonego wkładu Unii

Art. 5a, art. 6, art. 7 ust. 2 i art. 9 mają zastosowanie do operacji wybranych przez właściwe organy państw członkowskich od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, ale nie później niż dnia 15 października 2022 r.

Artykuł 11

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

(

1

) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1149 z dnia 15 kwietnia 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do krajowych programów wsparcia w sektorze wina oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 555/2008 (Dz.U. L 190 z 15.7.2016, s. 1).

(

2

) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 907/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do agencji płatniczych i innych organów, zarządzania finansami, rozliczania rachunków, zabezpieczeń oraz stosowania euro (Dz.U. L 255 z 28.8.2014, s. 18).

(

3

) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1150 z dnia 15 kwietnia 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do krajowych programów wsparcia w sektorze wina (Dz.U. L 190 z 15.7.2016, s. 23).

(

4

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 (Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 41).