Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/592 z dnia 30 kwietnia 2020 r. w sprawie tymczasowych nadzwyczajnych środków stanowiących odstępstwo od niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 służących przeciwdziałaniu zakłóceniom na rynku w sektorach owoców i warzyw oraz wina spowodowanym pandemią COVID-19 i wprowadzonymi w związku z nią środkami
Sekcja 1 — Środki wsparcia w sytuacji kryzysowej
Artykuł 3
W mocyDestylacja wina w sytuacji kryzysowej
1. Wsparcie na destylację wina można przyznać zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym artykule. Przyznawane wsparcie jest proporcjonalne.
2. Aby uniknąć zakłóceń konkurencji, alkohol będący wynikiem destylacji, o której mowa w ust. 1, wykorzystuje się wyłącznie do celów przemysłowych, w tym do celów dezynfekcyjnych lub farmaceutycznych albo do celów energetycznych.
3. Beneficjentami wsparcia, o którym mowa w ust. 1, są przedsiębiorstwa winiarskie produkujące lub wprowadzające do obrotu produkty, o których mowa w części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, organizacje producentów wina, stowarzyszenia przynajmniej dwóch producentów, organizacje międzybranżowe lub destylarnie przetwarzające produkty sektora wina.
4. Do wsparcia kwalifikują się wyłącznie koszty dostawy wina do destylarni i koszty destylacji tego wina.
5. Państwa członkowskie mogą ustanowić kryteria pierwszeństwa, wykazując je w programie wsparcia. Takie kryteria pierwszeństwa opierają się na konkretnych strategiach i celach określonych w programie wsparcia, są obiektywne i niedyskryminacyjne.
6. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy w zakresie procedury składania wniosków o przyznanie wsparcia, o którym mowa w ust. 1, które to przepisy regulują:
a) osoby fizyczne lub prawne, które mogą przedstawiać wnioski;
b) składanie i wybór wniosków, w tym co najmniej terminy składania wniosków, oceny odpowiedniości każdego z proponowanych działań oraz powiadomienia danych podmiotów o wynikach procedury wyboru;
c) weryfikację zgodności z przepisami dotyczącymi kwalifikowalnych działań i kosztów, o których mowa w pkt 4, oraz z kryteriami pierwszeństwa w przypadku ich zastosowania;
d) wybór wniosków, w tym co najmniej wagę przypisaną każdemu kryterium pierwszeństwa, w przypadku ich zastosowania;
e) ustalenia dotyczące płatności zaliczek i zapewnienia zabezpieczeń.
7. Państwa członkowskie ustalają kwotę wsparcia dla beneficjentów na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów.
7a
Beneficjenci wsparcia na mocy niniejszego artykułu mogą ubiegać się o wypłatę zaliczki od właściwych agencji płatniczych, jeżeli opcja ta została włączona do krajowego programu wsparcia zgodnie z art. 49 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1149 (
1
). Kwota zaliczek wynosi 100 % wkładu Unii. Wypłata zaliczki uwarunkowana jest złożeniem przez beneficjenta gwarancji bankowej lub równorzędnego zabezpieczenia w wysokości co najmniej równej 110 % kwoty tej zaliczki na rzecz państwa członkowskiego zgodnie z rozdziałem IV rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 (
2
). Zabezpieczenie jest zwolnione, jeżeli właściwa agencja płatnicza stwierdzi, że kwota rzeczywistych wydatków odpowiadających wkładowi Unii związanemu z danymi operacjami jest równa kwocie zaliczki.
8. Na zasadzie odstępstwa od art. 44 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 państwa członkowskie mogą przyznawać dodatkowe płatności krajowe na środek, o którym mowa w niniejszym artykule.
9. Do wsparcia na rzecz destylacji wina w sytuacji kryzysowej stosuje się odpowiednio art. 1 i 2, art. 43 oraz art. 48–54 i art. 56 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149 oraz art. 1, 2 i 3, art. 19–23, art. 25, art. 27–31, art. 32 ust. 1 akapit drugi oraz art. 33–40 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1150 (
3
).
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.