Załącznik III

Sekcja 1

Zakażenie wywoływane przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis

1. Badania serologiczne

a) badania próbek krwi

(i) testy ze zbuforowanym antygenem Brucella;

(ii) test wiązania dopełniacza (OWD);

(iii) pośredni test ELISA (I-ELISA);

(iv) test fluorescencji w świetle spolaryzowanym (FPA);

(v) kompetycyjny test ELISA (C-ELISA);

b) badania próbek mleka

(i) próba pierścieniowa z mlekiem (MRT);

(ii) pośredni test ELISA.

2. Skórny test brucelinowy (BST)

Do badań, o których mowa w załączniku IV część I rozdział 1 sekcja 1 i 2, skórny test brucelinowy (BST) stosuje się wyłącznie u owiec i kóz.

Sekcja 2

Zakażenie kompleksem Mycobacterium tuberculosis

1. Śródskórny test tuberkulinowy

a) pojedynczy śródskórny test tuberkulinowy (SITT);

b) porównawczy śródskórny test tuberkulinowy (CITT).

2. Test wydzielania interferonu gamma.

Sekcja 3

Enzootyczna białaczka bydła

1. Badania serologiczne

a) badania próbek krwi

(i) test immunodyfuzji w żelu agarowym (AGID);

(ii) blokujący test immunoenzymatyczny (B-ELISA);

(iii) pośredni test ELISA;

b) badania próbek mleka

(i) pośredni test ELISA.

Sekcja 4

Zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła/otręt bydła (IBR/IPV)

Metody:

Matryca:

Nieszczepione bydło

Pośredni test ELISA na obecność przeciwciał dla BoHV-1 ()

Pojedyncze próbki surowicy ()

Próbki mleka

Blokujący test ELISA na obecność przeciwciał dla glikoproteiny gB wirusa BHV1 ()

Pojedyncze próbki surowicy ()

Pojedyncze próbki wycieku mięsnego

Bydło zaszczepione szczepionką delecyjną gE-ujemną zgodnie z DIVA

Blokujący test ELISA na obecność przeciwciał dla glikoproteiny gE wirusa BHV1 ()

Pojedyncze próbki surowicy

Pojedyncze próbki wycieku mięsnego

(1) Pośredni test ELISA na obecność przeciwciał przeciwko całemu wirusowi BoHV-1. W badaniach dotyczących przyznania statusu obszaru wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła można wykorzystać próbki zbiorcze zawierające maksymalnie 50 próbek mleka (pojedynczych lub połączonych), a w badaniach dotyczących utrzymania tego statusu – zawierające maksymalnie 100 próbek mleka (pojedynczych lub połączonych).

(2) Blokujący test immunoenzymatyczny na obecność przeciwciał przeciwko białku BoHV-1-gB. W odniesieniu do badań na obecność przeciwciał przeciwko całemu BoHV-1, o których mowa w załączniku IV część IV, można również zastosować tę metodę.

(3) Blokujący test immunoenzymatyczny na obecność przeciwciał przeciwko białku BoHV-1-gE. Pojedyncze próbki mleka można wykorzystać przy badaniu mającym na celu potwierdzenie utrzymania statusu obszaru wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła. Próbki można połączyć, przy czym odpowiednią liczbę próbek w próbce zbiorczej można wybrać na podstawie udokumentowanych dowodów potwierdzających, że czułość badania w każdych warunkach codziennej pracy laboratorium jest wystarczająca, aby wykryć jedną pojedynczą dodatnią próbkę w próbce zbiorczej.

(4) Jeżeli badanie przeprowadza się w celu potwierdzenia utrzymania statusu obszaru wolnego od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła, próbki pobrane pojedynczo można połączyć. Liczbę próbek w próbce zbiorczej można modulować na podstawie udokumentowanych dowodów potwierdzających, że czułość systemu badań w każdych warunkach codziennej pracy laboratorium jest wystarczająca, aby wykryć pojedynczą słabą reakcję dodatnią w próbce zbiorczej o modulowanej wielkości.

Sekcja 5

Zakażenie wirusem choroby Aujeszkyego (ADV)

Metody:

Matryca:

Nieszczepione świnie

ADV ELISA ()

Pojedyncze próbki surowicy (lub osocza) lub próbka zbiorcza z maksymalnie 5 takich próbek

Pojedyncze próbki lub próbka zbiorcza z maksymalnie 5 próbek bibuły filtracyjnej

Pojedyncze próbki wycieku mięsnego

Świnie zaszczepione szczepionką delecyjną gE-ujemną zgodnie z DIVA

Test gE ELISA ()

Pojedyncze próbki surowicy

(1) Test ELISA na obecność przeciwciał przeciwko całemu wirusowi choroby Aujeszkyego, białku ADV-gB lub białku ADV-gD. W odniesieniu do kontroli serii zestawów ADV-gB i zestawów ADV-gD lub zestawów całego ADV wspólnotowa surowica referencyjna ADV 1 lub substandardowe surowice muszą uzyskać wynik dodatni przy rozcieńczeniu w proporcji 1:2. W odniesieniu do badań dotyczących wykrywania całego ADV, o których mowa w załączniku IV część V, można zastosować dowolne z tych badań.

(2) Test ELISA na obecność przeciwciał przeciwko białku ADV-gE. W przypadku kontroli serii wspólnotowa surowica referencyjna ADV 1 lub substandardowe surowice muszą dać wynik dodatni przy rozcieńczeniu 1:8.

Sekcja 6

Wirusowa biegunka bydła (BVD)

1. Metody bezpośrednie:

a) łańcuchowa reakcja polimerazy z odwrotną transkrypcją w czasie rzeczywistym;

b) test ELISA w kierunku wykrywania antygenu wirusa biegunki bydła.

2. Badania serologiczne:

a) pośredni test ELISA;

b) test B-ELISA.

Sekcja 7

Zarażenie pasożytem Echinococcus multilocularis

1. Technika sedymentacji i kwantyfikacji (SCT) lub technika o równoważnej czułości i swoistości w celu wykrywania pasożyta Echinococcus multilocularis przy badaniu zawartości jelit.

2. Metody łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR) lub technika o równoważnej czułości i swoistości do wykrywania specyficznego dla danego gatunku kwasu dezoksyrybonukleinowego (DNA) z tkanek lub jaj pasożyta Echinococcus multilocularis przy badaniu zawartości jelit lub odchodów.