Artykuł 3

1. Każde państwo członkowskie opracowuje plan awaryjny. Plan awaryjny określa działania, które należy podjąć na terytorium danego państwa członkowskiego, dotyczące:

a) zwalczania określonego agrofaga, jak określono w art. 7–11;

b) przemieszczania określonych roślin w obrębie Unii, jak określono w art. 19–26;

c) kontroli urzędowych, które mają być przeprowadzane w odniesieniu do przemieszczania określonych roślin w obrębie Unii i przemieszczania roślin żywicielskich do Unii, jak określono w art. 32 i 33.

Każde państwo członkowskie aktualizuje swój plan awaryjny, stosownie do przypadku, do dnia 31 grudnia każdego roku. Plany awaryjne ustanowione na mocy decyzji wykonawczej (UE) 2015/789 są aktualizowane do dnia 31 grudnia 2020 r.

2. Oprócz elementów, o których mowa w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/2031, plan awaryjny zawiera wszystkie następujące elementy:

a) minimalne zasoby, które mają być udostępniane, i procedury udostępniania tych dodatkowych zasobów w przypadku potwierdzenia lub podejrzenia występowania określonego agrofaga;

b) zasady określające procedury identyfikacji właścicieli roślin, które mają zostać usunięte, w celu powiadomienia o nakazie usunięcia oraz w celu uzyskania dostępu do obiektów prywatnych.