Artykuł 4

1. W przypadku urzędowego potwierdzenia występowania określonego agrofaga u roślin dane państwo członkowskie niezwłocznie ustanawia wyznaczony obszar.

Jeżeli potwierdzono jedynie występowanie jednego lub większej liczby poszczególnych podgatunków określonego agrofaga, dane państwo członkowskie może wyznaczyć obszar wyłącznie w odniesieniu do tych podgatunków.

W przypadku oczekiwania na potwierdzenie występowania podgatunku dane państwo członkowskie wyznacza ten obszar w odniesieniu do określonego agrofaga i jego wszystkich ewentualnych podgatunków.

2. Obszar wyznaczony obejmuje strefę zakażoną i strefę buforową.

Strefa zakażona ma promień co najmniej 50 m wokół rośliny uznanej za zakażoną określonym agrofagiem.

Strefa buforowa ma następującą szerokość:

a) co najmniej 2,5 km w przypadku strefy zakażonej ustanowionej w celu wprowadzenia środków zwalczania, o których mowa w art. 7–11;

b) co najmniej 5 km w przypadku strefy zakażonej ustanowionej w celu wprowadzenia środków ograniczających rozprzestrzenianie, o których mowa w art. 12–17.

3. Komisja aktualizuje i publikuje wykaz obszarów wyznaczonych ustanowionych przez państwa członkowskie, o których została poinformowana zgodnie z art. 18 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2016/2031.