Załącznik IX

Spis treści

CZĘŚĆ I: INSTRUKCJE OGÓLNE

1. Struktura i konwencje

2. Skróty

CZĘŚĆ II INSTRUKCJE DOTYCZĄCE WZORÓW

1. Zakres i poziom sprawozdawczości w zakresie dużych ekspozycji

2. Struktura wzoru dla dużych ekspozycji

3. Definicje i instrukcje ogólne na potrzeby sprawozdawczości w zakresie dużych ekspozycji

4. Wzór C 26.00 – Limity dużych ekspozycji (limity LE)

4.1.

Instrukcje dotyczące poszczególnych wierszy

5. Wzór C 27.00 – Dane identyfikacyjne kontrahenta (LE1)

5.1.

Instrukcje dotyczące poszczególnych kolumn

6. Wzór C 28.00 – Ekspozycje w portfelu bankowym i handlowym (LE2)

6.1.

Instrukcje dotyczące poszczególnych kolumn

7. Wzór C 29.00 – Szczegóły ekspozycji wobec pojedynczych klientów w ramach grup powiązanych klientów (LE3)

7.1.

Instrukcje dotyczące poszczególnych kolumn

CZĘŚĆ I: INSTRUKCJE OGÓLNE

1. Struktura i konwencje

1. Ramy sprawozdawczości w zakresie dużych ekspozycji (LE – ang. large exposure) składają się z czterech wzorów, które zawierają następujące informacje:

a) limity dużych ekspozycji;

b) dane identyfikacyjne kontrahenta (wzór LE1);

c) ekspozycje w portfelu bankowym i handlowym (wzór LE2);

d) szczegóły ekspozycji wobec klientów indywidualnych w ramach grup powiązanych klientów (wzór LE3).

2. Instrukcje obejmują podstawy prawne, a także szczegółowe informacje dotyczące danych, które są zgłaszane w każdym wzorze.

3. W przypadku odwołań do kolumn, wierszy i komórek przedmiotowych wzorów w instrukcjach i zasadach walidacji przestrzega się konwencji oznaczania przedstawionej w kolejnych punktach.

4. Zasadniczo w instrukcjach i zasadach walidacji stosuje się następującą konwencję: {wzór;wiersz;kolumna}. Znaku gwiazdki używa się do wskazania, że walidacja jest wykonywana dla wszystkich zgłoszonych wierszy.

5. W przypadku walidacji wewnątrz wzoru, w których stosuje się tylko punkty danych z tego wzoru, adnotacje nie odnoszą się do wzoru: {wiersz;kolumna}.

6. ABS(wartość): wartość bezwzględna bez znaku. Każdą kwotę, która zwiększa ekspozycje, zgłasza się jako wartość dodatnią. Natomiast każdą kwotę, która zmniejsza ekspozycje, zgłasza się jako wartość ujemną. Jeżeli przed oznaczeniem pozycji znajduje się znak ujemny (-), dla tej pozycji nie zgłasza się wartości dodatniej.

2. Skróty

7. Do celów niniejszego załącznika rozporządzenie (UE) nr 575/2013 zwane jest „CRR”.

CZĘŚĆ II INSTRUKCJE DOTYCZĄCE WZORÓW

1. Zakres i poziom sprawozdawczości w zakresie dużych ekspozycji

1. W celu zgłoszenia informacji dotyczących dużych ekspozycji wobec klientów lub grup powiązanych klientów zgodnie z art. 394 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 („CRR”) na zasadzie nieskonsolidowanej instytucje stosują wzory LE1, LE2 i LE3.

2. W celu zgłoszenia informacji dotyczących dużych ekspozycji wobec klientów lub grup powiązanych klientów zgodnie z art. 394 ust. 1 CRR na zasadzie skonsolidowanej dominujące instytucje z państwa członkowskiego stosują wzory LE1, LE2 i LE3.

3. Zgłoszeniu podlega każda duża ekspozycja zdefiniowana zgodnie z art. 392 CRR, w tym duże ekspozycje, których nie uwzględnia się do celów zgodności z limitami dużych ekspozycji określonymi w art. 395 CRR.

4. W celu zgłoszenia informacji dotyczących 20 największych ekspozycji wobec klientów lub grup powiązanych klientów zgodnie z art. 394 ust. 1 akapit drugi CRR na zasadzie skonsolidowanej dominujące instytucje z państwa członkowskiego, które podlegają przepisom części trzeciej tytuł II rozdział 3 CRR, stosują wzory LE1, LE2 i LE3. Kwotą stosowaną do określenia tych 20 największych ekspozycji jest wartość ekspozycji wynikająca z odjęcia kwoty w kolumnie 320 („Kwoty wyłączone”) wzoru LE2 od kwoty w kolumnie 210 („Ogółem”) w tym samym wzorze.

5. W celu zgłoszenia informacji dotyczących dziesięciu największych ekspozycji wobec instytucji, na zasadzie skonsolidowanej, oraz, również na zasadzie skonsolidowanej, dziesięciu największych ekspozycji wobec podmiotów z równoległego systemu bankowego, które prowadzą działalność bankową poza uregulowanymi ramami, zgodnie z art. 394 ust. 2 lit. a)–d) CRR dominujące instytucje z państwa członkowskiego stosują wzory LE1, LE2 i LE3. Kwotą stosowaną do określenia tych 20 największych ekspozycji jest wartość ekspozycji obliczona w kolumnie 210 („Ogółem”) wzoru LE2.

6. W celu zgłoszenia informacji dotyczących ekspozycji o wartości wynoszącej co najmniej 300 mln EUR, ale mniej niż 10 % kapitału Tier I instytucji na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z art. 394 ust. 1 zdanie ostatnie CRR dominujące instytucje z państwa członkowskiego stosują wzory LE1, LE2 i LE3. Kwotą stosowaną do określenia tych ekspozycji jest wartość ekspozycji obliczona w kolumnie 210 („Ogółem”) wzoru LE2.

7. Dane dotyczące dużych ekspozycji i odpowiednich największych ekspozycji oraz dane dotyczące ekspozycji o wartości wynoszącej co najmniej 300 mln EUR, ale mniej niż 10 % kapitału Tier I instytucji wobec grup powiązanych klientów i pojedynczych klientów nienależących do grup powiązanych klientów zgłasza się we wzorze LE2 (w którym grupę powiązanych klientów zgłasza się jako pojedynczą ekspozycję).

8. We wzorze LE3 instytucje zgłaszają dane dotyczące ekspozycji wobec pojedynczych klientów należących do grup powiązanych klientów, które są zgłaszane we wzorze LE2. Zgłoszenia ekspozycji wobec pojedynczego klienta we wzorze LE2 nie powiela się we wzorze LE3.

2. Struktura wzoru dla dużych ekspozycji

9. W kolumnach wzoru LE1 przedstawiane są informacje dotyczące danych identyfikacyjnych pojedynczych klientów lub grupy powiązanych klientów, wobec których instytucja posiada ekspozycję.

10. W kolumnach wzorów LE2 i LE3 przedstawiane są następujące zestawienia informacji:

a) wartość ekspozycji przed zastosowaniem wyłączeń i przed uwzględnieniem skutku ograniczania ryzyka kredytowego, w tym bezpośredniej i pośredniej ekspozycji oraz dodatkowych ekspozycji wynikających z transakcji, w przypadku których istnieje ekspozycja z tytułu aktywów bazowych;

b) skutek zastosowania wyłączeń i technik ograniczania ryzyka kredytowego;

c) wartość ekspozycji po zastosowaniu wyłączeń i po uwzględnieniu skutku ograniczania ryzyka kredytowego obliczana do celów art. 395 ust. 1 CRR.

3. Definicje i instrukcje ogólne na potrzeby sprawozdawczości w zakresie dużych ekspozycji

11. „Grupa powiązanych klientów” jest zdefiniowana w art. 4 ust. 1 pkt 39 CRR.

12. „Instytucje” są zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 3 CRR.

13. Ekspozycje wobec „spółek prawa cywilnego” podlegają zgłoszeniu. Ponadto instytucje dodają kwoty kredytów spółki prawa cywilnego do poziomu zadłużenia każdego z partnerów. Ekspozycje wobec spółek prawa cywilnego, którym towarzyszą kwoty, dzieli się lub przyporządkowuje do partnerów według ich odpowiednich kwot. Takiemu zgłoszeniu podlegają także określone konstrukcje (np. rachunki wspólne, wspólnoty spadkowe, kredyty na „podstawioną osobę”) funkcjonujące w praktyce tak jak spółki prawa cywilnego.

14. Aktywa i pozycje pozabilansowe stosuje się bez wag ryzyka i stopni ryzyka zgodnie z art. 389 CRR. Do pozycji pozabilansowych nie stosuje się w szczególności współczynników konwersji kredytowej.

15. „Ekspozycje” są zdefiniowane w art. 389 CRR:

a) „ekspozycje” oznaczają każdy składnik aktywów lub każdą pozycję pozabilansową w portfelu bankowym i handlowym, w tym pozycje określone w art. 400 CRR, ale z wyłączeniem pozycji, które wchodzą w zakres stosowania art. 390 ust. 6 lit. a)–d) CRR;

b) „ekspozycje pośrednie” oznaczają ekspozycje przyporządkowane do gwaranta lub wystawcy zabezpieczenia, a nie do bezpośredniego kredytobiorcy zgodnie z art. 403 CRR. Podane tutaj definicje nie mogą się pod żadnym względem różnić od definicji określonych w głównym akcie.

16. Ekspozycje wobec grup powiązanych klientów oblicza się zgodnie z art. 390 ust. 1 CRR.

17. Zezwala się na uwzględnianie „umów o kompensowaniu zobowiązań” przy wyliczaniu wartości dużych ekspozycji, jak określono w art. 390 ust. 3, 4 i 5 CRR. Wartość ekspozycji z tytułu kontraktów na instrumenty pochodne wymienionych w załączniku II do CRR oraz kontraktów na kredytowe instrumenty pochodne zawartych bezpośrednio z klientem określa się zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozdział 6 CRR z uwzględnieniem skutków umów nowacji oraz innych umów o kompensowaniu zobowiązań do celów tych metod zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozdział 6 sekcje 3–5 CRR. Wartość ekspozycji z tytułu transakcji odkupu, transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub towarów, transakcji z długim terminem rozliczenia i transakcji z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego można ustalać zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozdział 4 lub rozdział 6 CRR. Zgodnie z art. 296 CRR wartość ekspozycji z tytułu indywidualnego zobowiązania prawnego wynikającego z umowy o kompensowaniu międzyproduktowym z kontrahentem instytucji dokonującej zgłoszenia zgłasza się we wzorach LE jako „inne zobowiązania”.

18. „Wartość ekspozycji” oblicza się zgodnie z art. 390 CRR.

19. Skutek pełnego lub częściowego zastosowania wyłączeń i uznanych technik ograniczania ryzyka kredytowego na potrzeby obliczania ekspozycji do celów art. 395 ust. 1 CRR określono w art. 399–403 CRR.

20. Instytucje zgłaszają ekspozycje wynikające z umów z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu zgodnie z art. 402 ust. 3 CRR. Jeżeli kryteria przewidziane w art. 402 ust. 3 CRR są spełnione, instytucja zgłasza duże ekspozycje wobec każdej osoby trzeciej na kwotę roszczenia, które dany kontrahent transakcji ma wobec tej osoby trzeciej, a nie na kwotę ekspozycji wobec kontrahenta.

4. Wzór C 26.00 – Limity dużych ekspozycji (limity LE)

4.1. Instrukcje dotyczące poszczególnych wierszy

Wiersze

Odniesienia prawne i instrukcje

010

Klienci niebędący instytucjami

Art. 395 ust. 1, art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (ii), art. 458 ust. 10 i art. 459 lit. b) CRR

Zgłoszeniu podlega wysokość mającego zastosowanie limitu dla kontrahentów niebędących instytucjami. Wysokość tego limitu wynosi 25 % wartości kapitału Tier I zgłaszanego w wierszu 015 we wzorze C 01.00 w załączniku I, chyba że zastosowanie ma bardziej restrykcyjna wartość procentowa w rezultacie zastosowania środków krajowych zgodnie z art. 458 CRR lub aktów delegowanych przyjętych zgodnie z art. 462 w odniesieniu do wymogów, o których mowa w art. 459 lit. b) CRR.

020

Instytucje

Art. 395 ust. 1, art. 458 ust. 2 lit. d) ppkt (ii), art. 458 ust. 10 i art. 459 lit. b) CRR

Instytucje zgłaszają wysokość mającego zastosowanie limitu dla kontrahentów będących instytucjami. Zgodnie z art. 395 ust. 1 CRR wysokość limitu jest następująca:

— jeżeli 25 % wartości kapitału Tier I przekracza kwotę 150 mln EUR (lub wartość niższą niż kwota 150 mln EUR ustaloną przez właściwy organ zgodnie z art. 395 ust. 1 akapit trzeci CRR), zgłasza się 25 % wartości kapitału Tier I;

— jeżeli kwota 150 mln EUR (lub niższy limit ustalony przez właściwy organ zgodnie z art. 395 ust. 1 akapit trzeci CRR) jest wyższa niż 25 % wartości kapitału Tier I instytucji, zgłasza się kwotę 150 mln EUR (lub niższy limit, jeżeli został ustalony przez właściwy organ). Jeżeli instytucja określiła niższy limit w odniesieniu do jej kapitału Tier I, zgodnie z wymogiem w art. 395 ust. 1 akapit drugi CRR, zgłasza się ten niższy limit.

Limity te mogą być bardziej rygorystyczne w przypadku zastosowania środków krajowych zgodnie z art. 395 ust. 6 lub art. 458 CRR lub aktów delegowanych przyjętych zgodnie z art. 462 w odniesieniu do wymogów, o których mowa w art. 459 lit. b) CRR.

030

Instytucje wyrażone w %

Art. 395 ust. 1 i art. 459 lit. a) CRR

Kwota, która podlega zgłoszeniu, to bezwzględna wartość limitu (zgłaszanego w wierszu 020) wyrażonego jako wartość procentowa kapitału Tier I.

040

Globalne instytucje o znaczeniu systemowym

Art. 395 ust. 1 CRR

Zgłoszeniu podlega wysokość mającego zastosowanie limitu w odniesieniu do kontrahentów, którzy są instytucją lub grupą określoną jako globalna instytucja o znaczeniu systemowym lub globalna instytucja o znaczeniu systemowym spoza UE. Zgodnie z art. 395 ust. 1 CRR wysokość tego limitu jest następująca:

— globalna instytucja o znaczeniu systemowym nie przyjmuje na siebie ekspozycji wobec innej instytucji lub grupy określonej jako globalna instytucja o znaczeniu systemowym lub globalna instytucja o znaczeniu systemowym spoza UE, której wartość po uwzględnieniu skutku ograniczenia ryzyka kredytowego przekracza 15 % wartości jej kapitału Tier I.

5. Wzór C 27.00 – Dane identyfikacyjne kontrahenta (LE1)

5.1. Instrukcje dotyczące poszczególnych kolumn

Kolumna

Odniesienia prawne i instrukcje

010–070

Dane identyfikacyjne kontrahenta

Instytucje zgłaszają dane identyfikacyjne każdego kontrahenta, w odniesieniu do którego przedkładają informacje w każdym ze wzorów C 28.00–C 29.00. Nie zgłasza się danych identyfikacyjnych grupy powiązanych klientów, chyba że system sprawozdawczości krajowej przewiduje niepowtarzalny kod dla grupy powiązanych klientów.

Zgodnie z art. 394 ust. 1 akapit trzeci CRR instytucje zgłaszają dane identyfikacyjne kontrahenta, wobec którego mają ekspozycje o wartości wynoszącej co najmniej 300 mln EUR, ale mniej niż 10 % ich kapitału Tier I.

Zgodnie z art. 394 ust. 1 lit. a) CRR instytucje zgłaszają dane identyfikacyjne kontrahenta, wobec którego mają dużą ekspozycję zgodnie z definicją w art. 392 CRR.

Zgodnie z art. 394 ust. 2 lit. a) CRR instytucje zgłaszają dane identyfikacyjne kontrahenta, wobec którego mają największe ekspozycje (w przypadkach, w których kontrahentem jest instytucja lub podmiot z równoległego systemu bankowego).

011

Kod

Kod ten stanowi element identyfikatora wiersza i w związku z tym musi być niepowtarzalny dla każdego zgłaszanego podmiotu. W przypadku instytucji i zakładów ubezpieczeń kodem tym jest kod LEI. W przypadku pozostałych podmiotów kodem tym jest kod LEI lub, jeżeli kod LEI nie jest dostępny, kod krajowy. Kod musi być niepowtarzalny i stosowany konsekwentnie w czasie oraz we wszystkich wzorach. Kod musi zawsze posiadać wartość.

015

Rodzaj kodu

Instytucje określają rodzaj kodu zgłoszonego w kolumnie 010 jako „kod LEI” lub „kod inny niż LEI”.

Rodzaj kodu należy zgłaszać zawsze.

021

Nazwa

Nazwa odpowiada nazwie grupy w każdym przypadku, w którym zgłasza się grupę powiązanych klientów. W każdym innym przypadku nazwa odpowiada pojedynczemu kontrahentowi.

W odniesieniu do grupy powiązanych klientów zgłaszaną nazwą jest nazwa jednostki dominującej lub – jeżeli grupa powiązanych klientów nie posiada jednostki dominującej – zgłasza się nazwę handlową tej grupy.

035

Kod krajowy

Instytucje mogą dodatkowo zgłosić kod krajowy w przypadku, gdy zgłaszają kod LEI jako identyfikator w kolumnie „Kod”.

040

Siedziba kontrahenta

Stosuje się kod kraju założenia kontrahenta określony w normie ISO 3166-1-alfa-2 (w tym pseudokody ISO przeznaczone dla organizacji międzynarodowych dostępne w najnowszej wersji „Vademecum bilansu płatności publikowanego przez Eurostat”).

W przypadku grup powiązanych klientów nie zgłasza się ich siedzib.

050

Sektor kontrahenta

Każdego kontrahenta przypisuje się do jednego sektora zgodnie z klasyfikacją sektorów gospodarczych FINREP, załącznik V, część 1 pkt 42, dokonując przy tym podziału innych instytucji sektora finansowego na firmy inwestycyjne i pozostałe instytucje sektora finansowego, zgodnie z poniższym:

(i) banki centralne;

(ii) sektor instytucji rządowych i samorządowych;

(iii) instytucje kredytowe;

(iv) firmy inwestycyjne zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 2 CRR;

(v) pozostałe instytucje sektora finansowego (z wyłączeniem firm inwestycyjnych);

(vi) instytucje sektora niefinansowego;

(vii) gospodarstwa domowe.

W przypadku grup powiązanych klientów nie zgłasza się sektorów.

060

Kod NACE

W odniesieniu do sektora gospodarki stosuje się kody NACE (Nomenclature statistique des activités économiques dans l’Union européenne = statystyczna klasyfikacja działalności gospodarczej w Unii Europejskiej).

Kolumna ta odnosi się wyłącznie do kontrahentów będących „pozostałymi instytucjami sektora finansowego (z wyłączeniem firm inwestycyjnych)” i „instytucjami sektora niefinansowego”. Kody NACE stosuje się, używając jednopoziomowego stopnia szczegółowości (np. „F – Budownictwo”) w przypadku „instytucji sektora niefinansowego” oraz dwupoziomowego stopnia szczegółowości w przypadku „pozostałych instytucji sektora finansowego (z wyłączeniem firm inwestycyjnych”, który zapewnia oddzielne informacje odnośnie do działalności ubezpieczeniowej (np. „K65 – Ubezpieczenia, reasekuracja oraz fundusze emerytalne, z wyłączeniem obowiązkowego ubezpieczenia społecznego”).

Sektory gospodarki „pozostałe instytucje sektora finansowego (z wyłączeniem firm inwestycyjnych)” i „instytucje sektora niefinansowego” klasyfikuje się na podstawie podziału kontrahentów według FINREP.

W przypadku grup powiązanych klientów nie zgłasza się kodów NACE.

070

Rodzaj kontrahenta

Art. 394 ust. 2 CRR

Rodzaj kontrahenta w odniesieniu do dziesięciu największych ekspozycji wobec instytucji i dziesięciu największych ekspozycji wobec podmiotów z równoległego systemu bankowego określa się poprzez zastosowanie oznaczenia „I” dla instytucji lub oznaczenia „S” dla podmiotów z równoległego systemu bankowego, które prowadzą działalność bankową poza uregulowanymi ramami.

6. Wzór C 28.00 – Ekspozycje w portfelu bankowym i handlowym (LE2)

6.1. Instrukcje dotyczące poszczególnych kolumn

Kolumna

Odniesienia prawne i instrukcje

010

Kod

Jeżeli w przypadku grupy powiązanych klientów dostępny jest na poziomie krajowym unikatowy kod, kod ten zgłasza się jako kod grupy powiązanych klientów. Jeżeli na poziomie krajowym nie istnieje unikatowy kod, zgłaszanym kodem jest kod jednostki dominującej w C 27.00.

W przypadku gdy grupa powiązanych klientów nie posiada jednostki dominującej, zgłaszanym kodem jest kod pojedynczego podmiotu, który jest uważany przez instytucję za najbardziej znaczący w ramach grupy powiązanych klientów. W każdym innym przypadku kod ten odpowiada pojedynczemu kontrahentowi.

Kody stosuje się konsekwentnie w czasie.

Struktura kodu uzależniona jest od systemu sprawozdawczości krajowej, chyba że dostępna jest jednolita kodyfikacja na poziomie UE.

020

Grupa lub pojedynczy klient

Instytucja zgłasza „1” w przypadku zgłaszania ekspozycji wobec pojedynczych klientów lub „2” w przypadku zgłaszania ekspozycji wobec grup powiązanych klientów.

030

Transakcje, w przypadku których istnieje ekspozycja z tytułu aktywów bazowych

Art. 390 ust. 7 CRR

Zgodnie z dalszymi specyfikacjami technicznymi właściwych organów krajowych, jeżeli instytucja posiada ekspozycje wobec zgłoszonego kontrahenta w drodze transakcji, w przypadku której istnieje ekspozycja z tytułu aktywów bazowych, zgłasza się oznaczenie równoważne z „Tak”; w przeciwnym razie zgłasza się oznaczenie równoważne z „Nie”.

040–180

Ekspozycje pierwotne

Art. 24, 389, 390 i 392 CRR

W tej grupie kolumn instytucja zgłasza pierwotne ekspozycje w odniesieniu do ekspozycji bezpośrednich, ekspozycji pośrednich i dodatkowych ekspozycji wynikających z transakcji, w przypadku których istnieje ekspozycja z tytułu aktywów bazowych.

Zgodnie z art. 389 CRR składniki aktywów i pozycje pozabilansowe stosuje się bez zastosowania wag ryzyka i stopni ryzyka. Do pozycji pozabilansowych nie stosuje się w szczególności współczynników konwersji kredytowej.

Kolumny te zawierają pierwotną ekspozycję, tj. wartość ekspozycji bez uwzględniania korekt wartości i rezerw, które odlicza się w kolumnie 210.

Definicję i obliczanie wartości ekspozycji określono w art. 389 i 390 CRR. Wyceny składników aktywów i pozycji pozabilansowych dokonuje się zgodnie ze standardami rachunkowości, którym podlega instytucja, zgodnie z art. 24 CRR.

W kolumnach tych uwzględnia się ekspozycje odliczane od pozycji kapitału podstawowego Tier I lub pozycji kapitału dodatkowego Tier I, które nie są ekspozycjami, o których mowa w art. 390 ust. 6 lit. e) CRR. Przedmiotowe ekspozycje odlicza się w kolumnie 200.

W kolumnach tych nie uwzględnia się ekspozycji, o których mowa w art. 390 ust. 6 lit. a)–d) CRR.

Ekspozycje pierwotne obejmują wszystkie składniki aktywów i wszystkie pozycje pozabilansowe. Wyłączenia zgodnie z art. 400 CRR odlicza się do celów art. 395 ust. 1 CRR w kolumnie 320.

Uwzględnia się ekspozycje wynikające zarówno z portfela bankowego, jak i handlowego.

Wartość pozycji netto obliczoną zgodnie z art. 390 ust. 3 lit. b) CRR zgłasza się jako ekspozycję bezpośrednią i uwzględnia w kolumnie (060, 070 lub 080), która odpowiada rodzajowi dominującego instrumentu.

Dominujący instrument określa się na podstawie wartości pozycji netto w każdym rodzaju instrumentu.

W przypadku podziału ekspozycji w instrumentach finansowych, jeżeli różne ekspozycje wynikające z umów o kompensowaniu zobowiązań stanowią pojedynczą ekspozycję, taką ekspozycję przyporządkowuje się instrumentowi finansowemu odpowiadającemu głównemu składnikowi aktywów zawartemu w umowie o kompensowaniu zobowiązań (zob. również część wprowadzająca).

040

Całkowita wartość ekspozycji pierwotnych

Instytucja zgłasza sumę ekspozycji bezpośrednich i pośrednich oraz ekspozycji dodatkowych wynikających z ekspozycji na transakcje, w przypadku których istnieje ekspozycja z tytułu aktywów bazowych.

050

W tym: cechujące się niewykonaniem zobowiązania

Art. 178 CRR

Instytucja zgłasza część całkowitej wartości ekspozycji pierwotnych, która odpowiada ekspozycjom cechującym się niewykonaniem zobowiązania.

060–110

Ekspozycje bezpośrednie

Ekspozycje bezpośrednie oznaczają ekspozycje na poziomie „bezpośrednich kredytobiorców”.

060

Instrumenty dłużne

Część 2, tabela, kategorie 2 i 3 w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1071/2013 („EBC/2013/33”)

Do instrumentów dłużnych należą dłużne papiery wartościowe, kredyty i zaliczki.

Instrumenty zawarte w tej kolumnie są instrumentami kwalifikującymi się do kategorii „kredyty z terminem do jednego roku włącznie/powyżej jednego roku i do pięciu lat włącznie/powyżej pięciu lat” lub „dłużne papiery wartościowe”, zgodnie z EBC/2013/33.

W tej kolumnie umieszcza się transakcje odkupu, transakcje udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub towarów (transakcje finansowania papierów wartościowych) i transakcje z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego.

70

Instrumenty udziałowe

Część 2, tabela, kategorie 4 i 5 w załączniku II do EBC/2013/33

Instrumenty zawarte w tej kolumnie są instrumentami kwalifikującymi się do kategorii „Udziały kapitałowe” lub „Udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych” zgodnie z ECB/2013/33.

080

Instrumenty pochodne

Art. 272 pkt 2 CRR i załącznik II do CRR

Do instrumentów zgłaszanych w tej kolumnie należą instrumenty pochodne wymienione w załączniku II do CRR i transakcje z długim terminem rozliczenia zdefiniowane w art. 272 pkt 2 CRR.

W tej kolumnie umieszcza się kredytowe instrumenty pochodne podlegające ryzyku kredytowemu kontrahenta.

090–110

Pozycje pozabilansowe

Załącznik I do CRR

Wartość, która jest zgłaszana w tych kolumnach, jest wartością nominalną przed odliczeniem korekt z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego i bez stosowania współczynników konwersji.

090

Zobowiązania do udzielenia pożyczki

Pkt 1 lit. c) i h), pkt 2 lit. b) ppkt (ii), pkt 3 lit. b) ppkt (i) i pkt 4 lit. a) załącznika I do CRR

Zobowiązania do udzielenia pożyczki są uprawdopodobnionymi przyszłymi zobowiązaniami do udzielenia kredytu na ustalonych wcześniej warunkach, z wyjątkiem tych, które są instrumentami pochodnymi, ponieważ mogą być rozliczane netto w środkach pieniężnych bądź poprzez dostarczenie lub wyemitowanie innego instrumentu finansowego.

100

Gwarancje finansowe

Pkt 1 lit. a), b) i f) załącznika I do CRR

Gwarancje finansowe są to umowy zobowiązujące ich wystawcę do dokonania określonych płatności rekompensujących posiadaczowi stratę, jaką poniesie z powodu niedokonania przez określonego dłużnika płatności w terminie zgodnie z pierwotnymi lub zmienionymi warunkami instrumentu dłużnego. W tej kolumnie zgłasza się kredytowe instrumenty pochodne, które nie zostały uwzględnione w kolumnie „instrumenty pochodne”.

110

Inne zobowiązania

Inne zobowiązania są pozycjami w załączniku I do CRR, które nie należą do wcześniej wspomnianych kategorii. W tej kolumnie zgłasza się wartość ekspozycji z tytułu pojedynczego zobowiązania prawnego wynikającego z umowy o kompensowaniu międzyproduktowym zawartej z kontrahentem instytucji.

120-170

Ekspozycje pośrednie

Art. 403 CRR

Zgodnie z art. 403 CRR instytucja kredytowa może zastosować metodę substytucyjną, jeżeli ekspozycja wobec klienta jest objęta gwarancją osoby trzeciej lub zabezpieczeniem wyemitowanym przez osobę trzecią.

W tej grupie kolumn instytucja zgłasza kwoty ekspozycji bezpośrednich przekazanych gwarantowi lub emitentowi zabezpieczenia, pod warunkiem że temu ostatniemu zostałaby przypisana waga ryzyka nie większa niż waga ryzyka, którą stosowano by wobec klienta zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozdział 2 CRR. W przypadku ekspozycji objętych zabezpieczeniem wyemitowanym przez osobę trzecią w art. 403 ust. 3 CRR przewidziano możliwość stosowania alternatywnego sposobu traktowania.

Zabezpieczoną pierwotną ekspozycję referencyjną (ekspozycja bezpośrednia) odlicza się od ekspozycji wobec pierwotnego kredytobiorcy w kolumnach „Uznane techniki ograniczania ryzyka kredytowego”. Ekspozycja pośrednia zwiększa ekspozycję wobec gwaranta lub emitenta zabezpieczenia poprzez efekt substytucyjny. Ma to również zastosowanie do gwarancji przyznanych w ramach grupy powiązanych klientów.

Instytucja zgłasza pierwotną kwotę ekspozycji pośredniej w kolumnie odpowiadającej rodzajowi gwarantowanej lub zabezpieczonej ekspozycji bezpośredniej; na przykład, jeżeli gwarantowana ekspozycja bezpośrednia jest instrumentem dłużnym, kwotę „ekspozycji pośredniej” przypisaną gwarantowi zgłasza się w kolumnie „Instrumenty dłużne”.

W tej grupie kolumn zgłasza się również ekspozycje z tytułu obligacji powiązanych z ryzykiem kredytowym, zgodnie z art. 399 CRR.

120

Instrumenty dłużne

Zob. kolumna 060.

130

Instrumenty udziałowe

Zob. kolumna 070.

140

Instrumenty pochodne

Zob. kolumna 080.

150–170

Pozycje pozabilansowe

Wartość, która jest zgłaszana w tych kolumnach, jest wartością nominalną przed odliczeniem korekt z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego i przed zastosowaniem współczynników konwersji.

150

Zobowiązania do udzielenia pożyczki

Zob. kolumna 090.

160

Gwarancje finansowe

Zob. kolumna 100.

170

Inne zobowiązania

Zob. kolumna 110.

180

Dodatkowe ekspozycje wynikające z transakcji, w przypadku których istnieje ekspozycja z tytułu aktywów bazowych

Art. 390 ust. 7 CRR

Dodatkowe ekspozycje wynikające z transakcji, w przypadku których istnieje ekspozycja z tytułu aktywów bazowych.

190

(-) Korekty wartości i rezerwy

Art. 34, 24, 110 i 111 CRR

Korekty wartości i rezerwy zawarte w odpowiednich standardach rachunkowości (dyrektywa 86/635/EWG lub rozporządzenie (WE) nr 1606/2002), które mają wpływ na wycenę ekspozycji, są ustalane zgodnie z art. 24 i 110 CRR.

W kolumnie tej zgłasza się korekty wartości i rezerwy w odniesieniu do wartości ekspozycji brutto podanej w kolumnie 040.

200

(-) Ekspozycje odliczane od pozycji kapitału podstawowego Tier I lub pozycji w kapitale dodatkowym Tier I

Art. 390 ust. 6 lit. e) CRR

Zgłoszeniu podlegają ekspozycje odliczane od pozycji kapitału podstawowego Tier I lub pozycji w kapitale dodatkowym Tier I zawarte w różnych kolumnach całkowitej wartości ekspozycji pierwotnych.

210–230

Wartość ekspozycji przed zastosowaniem wyłączeń i ograniczenia ryzyka kredytowego

Art. 394 ust. 1 lit. b) CRR

Instytucje zgłaszają wartość ekspozycji przed uwzględnieniem skutku ograniczania ryzyka kredytowego, w stosownych przypadkach.

210

Ogółem

Wartością ekspozycji, która jest zgłaszana w tej kolumnie, jest kwota stosowana do określenia, czy dana ekspozycja jest dużą ekspozycją zgodnie z definicją zawartą w art. 392 CRR.

Wyżej wymieniona wartość obejmuje pierwotną ekspozycję po odjęciu korekt wartości i rezerw oraz kwoty ekspozycji odliczonych od pozycji kapitału podstawowego Tier I lub pozycji w kapitale dodatkowym Tier I.

220

W tym: portfel bankowy

Kwota portfela bankowego w ramach łącznej kwoty ekspozycji przed zastosowaniem wyłączeń i ograniczania ryzyka kredytowego.

230

% kapitału Tier I

Art. 392 i 395 CRR

Wartość podlegająca zgłoszeniu stanowi udział procentowy wartości ekspozycji przed zastosowaniem wyłączeń i ograniczania ryzyka kredytowego w odniesieniu do kapitału Tier I instytucji zgodnie z definicją w art. 25 CRR.

240–310

(-) Uznane techniki ograniczania ryzyka kredytowego (CRM)

Art. 399 i 401–403 CRR; techniki ograniczania ryzyka kredytowego zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 57 CRR

Techniki ograniczania ryzyka kredytowego, które zostały uznane w części trzeciej tytuł II rozdział 3 i 4 CRR, stosuje się zgodnie z art. 401–403 CRR.

Techniki ograniczania ryzyka kredytowego mogą mieć trzy różne efekty w systemie dużych ekspozycji: efekt substytucyjny; ochronę kredytową rzeczywistą inną niż efekt substytucyjny; oraz ujmowanie nieruchomości.

240–290

(-) Efekt substytucyjny uznanych technik ograniczania ryzyka kredytowego

Art. 403 CRR

Kwota ochrony kredytowej rzeczywistej i nierzeczywistej zgłaszana w tych kolumnach odpowiada ekspozycjom objętym gwarancją osoby trzeciej lub zabezpieczeniem wyemitowanym przez osobę trzecią, jeżeli instytucja ujmuje część ekspozycji, która jest gwarantowana lub zabezpieczona wartością rynkową uznanego zabezpieczenia, jako ponoszoną z gwarantem lub z emitentem zabezpieczenia.

240

(-) Instrumenty dłużne

Zob. kolumna 060.

250

(-) Instrumenty udziałowe

Zob. kolumna 070.

260

(-) Instrumenty pochodne

Zob. kolumna 080.

270–290

(-) Pozycje pozabilansowe

Do wartości w tych kolumnach nie stosuje się współczynników konwersji.

270

(-) Zobowiązania do udzielenia pożyczki

Zob. kolumna 090.

280

(-) Gwarancje finansowe

Zob. kolumna 100.

290

(-) Inne zobowiązania

Zob. kolumna 110.

300

(-) Ochrona kredytowa rzeczywista inna niż efekt substytucyjny

Art. 401 CRR

Instytucja zgłasza kwoty ochrony kredytowej rzeczywistej zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 58 CRR, które są odliczane od wartości ekspozycji ze względu na zastosowanie art. 401CRR.

Zgodnie z art. 401 ust. 1 CRR korekty z tytułu zmienności stosuje się do wartości ekspozycji i zgłasza jako zwiększenie wartości ekspozycji.

310

(-) Nieruchomości

Art. 402 CRR

Instytucja zgłasza kwoty odliczane od wartości ekspozycji ze względu na zastosowanie art. 402CRR.

320

(-) Kwoty wyłączone

Art. 400 CRR

Instytucja zgłasza kwoty wyłączone z systemu dużych ekspozycji.

330–350

Wartość ekspozycji po zastosowaniu wyłączeń i ograniczenia ryzyka kredytowego

Art. 394 ust. 1 lit. d) CRR

Instytucja zgłasza wartość ekspozycji po uwzględnieniu skutku wyłączeń i ograniczenia ryzyka kredytowego obliczonego do celów art. 395 ust. 1 CRR.

330

Ogółem

Kolumna ta zawiera kwotę, która jest uwzględniana w celu przestrzegania limitu dużych ekspozycji określonego w art. 395 CRR.

340

W tym: portfel bankowy

Instytucja zgłasza całkowitą wartość ekspozycji należącej do portfela bankowego po zastosowaniu wyłączeń i uwzględnieniu skutku ograniczenia ryzyka kredytowego.

350

% kapitału Tier I

Instytucja zgłasza udział procentowy wartości ekspozycji po zastosowaniu wyłączeń i ograniczenia ryzyka kredytowego w odniesieniu do kapitału Tier I instytucji zgodnie z definicją w art. 25 CRR.

7. Wzór C 29.00 – Szczegóły ekspozycji wobec pojedynczych klientów w ramach grup powiązanych klientów (LE3)

7.1. Instrukcje dotyczące poszczególnych kolumn

Kolumna

Odniesienia prawne i instrukcje

010–360

Instytucje zgłaszają we wzorze LE3 dane dotyczące pojedynczych klientów należących do grup powiązanych klientów zawartych w wierszach we wzorze L2.

010

Kod

Kolumny 010 i 020 stanowią zbiorczy identyfikator wiersza i łącznie muszą być unikatowe dla każdego wiersza w tabeli.

Zgłasza się kod pojedynczego kontrahenta należącego do grup powiązanych klientów.

Kody stosuje się konsekwentnie w czasie.

020

Kod grupy

Kolumny 010 i 020 stanowią zbiorczy identyfikator wiersza i łącznie muszą być unikatowe dla każdego wiersza w tabeli.

Jeżeli na poziomie krajowym dostępny jest unikatowy kod dla grupy powiązanych klientów, kod ten podlega zgłoszeniu. Jeżeli na poziomie krajowym nie istnieje unikatowy kod, zgłaszanym kodem jest kod stosowany do zgłaszania ekspozycji wobec grupy powiązanych klientów w C 28.00 (LE2).

W przypadku gdy klient przynależy do wielu grup powiązanych klientów, jest on zgłaszany jako członek wszystkich grup powiązanych klientów.

030

Transakcje, w przypadku których istnieje ekspozycja z tytułu aktywów bazowych

Zob. kolumna 030 we wzorze LE2.

050–360

Jeżeli instrumenty finansowe ze wzoru LE2 są przekazywane całej grupie powiązanych klientów, przydziela się je pojedynczym kontrahentom wymienionym we wzorze LE3 zgodnie z kryteriami instytucji w zakresie prowadzenia działalności.

Pozostałe instrukcje są takie same jak w przypadku wzoru LE2.