Artykuł 47

Oceniając długość okresu zastosowanego do oszacowania wartości LGD do celów art. 181 ust. 1 lit. j) i art. 181 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/72 („okres obserwacji historycznej”), właściwe organy sprawdzają:

a) czy długość okresu obserwacji historycznej obejmuje co najmniej minimalny czas trwania zgodnie z wymogami określonymi w art. 181 ust. 1 lit. j) i art. 181 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz, w stosownych przypadkach, rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/72;

b) w przypadku gdy dla danego źródła danych dostępny okres obserwacji historycznej jest dłuższy niż minimalny okres określony w art. 181 ust. 1 lit. j) i w art. 181 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a dane uzyskane na jego podstawie są istotne z punktu widzenia oszacowania wartości LGD – czy informacje dotyczące tego dłuższego okresu są wykorzystywane;

c) w przypadku ekspozycji detalicznych, gdy instytucja nie przywiązuje równej wagi do wszystkich wykorzystywanych danych historycznych – czy jest to uzasadnione lepszym przewidywaniem wskaźników strat oraz czy zerowa lub bardzo mała waga zastosowana do konkretnego okresu jest należycie uzasadniona albo prowadzi do ostrożniejszych oszacowań.