Artykuł 6

1. Państwa członkowskie potwierdzają, że laboratoria, w odniesieniu do których złożyły wniosek o wyznaczenie zgodnie z art. 100 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/746, będą wykonywać swoje zadania jako laboratoria referencyjne UE w interesie publicznym i w sposób niezależny w granicach proponowanych zakresów wyznaczenia. To potwierdzenie załącza się do wniosku.

2. Laboratoria referencyjne UE prowadzą politykę, której celem jest zapewnienie, aby członkowie ich personelu nie mieli interesów finansowych ani innych interesów w branży wyrobów medycznych in vitro, które to interesy mogłyby wpłynąć na ich bezstronność w odniesieniu do wykonywanych przez nie zadań.

Polityka, o której mowa w akapicie pierwszym, obejmuje działania mające na celu zapobieganie konfliktom interesów, ich wykrywanie i rozstrzyganie i jest udostępniana Komisji na jej wniosek.

3. Laboratorium referencyjne UE nie może być projektantem, producentem, dostawcą, instalatorem, nabywcą, właścicielem ani konserwatorem wyrobów w granicach swojego zakresu wyznaczenia, ani upoważnionym przedstawicielem wymienionych osób, ani uczestniczyć w projektowaniu, produkcji lub konstruowaniu, wprowadzaniu do obrotu, instalacji i używaniu lub konserwacji wyrobów w granicach swojego zakresu wyznaczenia.

Laboratorium referencyjne UE nie może działać jako jednostka notyfikowana w odniesieniu do wyrobów w granicach swojego zakresu wyznaczenia.

W granicach swojego zakresu wyznaczenia laboratorium referencyjne UE nie wykonuje na wniosek jednostki notyfikowanej żadnych zadań związanych z oceną zgodności na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/746 innych niż zadania, o których mowa w art. 100 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/746.

4. Laboratorium referencyjne UE nie nawiązuje współpracy z producentem wyrobów lub jednostką notyfikowaną w zakresie wspólnego komercyjnego korzystania, jeżeli taka współpraca mieści się w granicach jego zakresu wyznaczenia.