Załącznik VI

Tabela 1

Przykłady podstawowych praktyk gospodarowania glebami w celu propagowania sekwestracji dwutlenku węgla w glebie (przy braku resztek) i jakości gleb

Wymóg

Parametr jakości gleby

Zmianowanie co najmniej trzech upraw, z włączeniem roślin strączkowych lub nawozu zielonego do systemu uprawy, uwzględniające wymogi agronomiczne upraw następczych właściwe dla każdej z upraw oraz warunki klimatyczne. Wielogatunkowa uprawa okrywowa między uprawami komercyjnymi liczy się jako jedna zmiana.

Propagowanie żyzności gleby, obecności węgla w glebie, ograniczania erozji gleby, różnorodności biologicznej gleby i kontroli patogenów

Siew upraw okrywowych/międzyplonów/upraw pośrednich z zastosowaniem odpowiedniej dla danego miejsca mieszaniny gatunków zawierającej co najmniej jeden gatunek roślin strączkowych. Praktyki zarządzania uprawami powinny zapewniać minimalne pokrycie gleby w celu uniknięcia gleby niepokrytej roślinnością w najbardziej wrażliwych okresach.

Propagowanie żyzności gleby, zatrzymywania węgla w glebie, unikanie erozji gleby, propagowanie różnorodności biologicznej gleby.

Zapobieganie zagęszczaniu gleby (należy zaplanować częstotliwość i ramy czasowe prac polowych, aby uniknąć ruchu maszyn po mokrej glebie; należy unikać orki na mokrych glebach lub znacznie ograniczyć tego rodzaju prace; można stosować planowanie ruchu kontrolowanego).

Zachowanie struktury gleby, unikanie erozji gleby, zachowanie bioróżnorodności gleby

Niepalenie ściernisk, z wyjątkiem przypadków, gdy władze przyznały odstępstwo ze względu na zdrowie roślin.

Zatrzymanie węgla w glebie, zasobooszczędność

Na glebach kwaśnych, na których stosuje się wapnowanie, jeżeli gleby są zdegradowane i zakwaszenie wpływa na wydajność uprawy.

Poprawa struktury gleby, różnorodności biologicznej gleby, zawartości węgla w glebie

Ograniczenie orki/brak orki – kontrola erozji – dodawanie organicznych polepszaczy gleby (biowęgla, kompostu, obornika, resztek pożniwnych) – stosowanie upraw okrywowych, ponowne nawadnianie

Odnowa roślinności: sadzenie (zmiana gatunku, ochrona za pomocą ściółki ze słomy) – cechy krajobrazu – agroleśnictwo

Zwiększenie zawartości węgla organicznego w glebie

Tabela 1

Przykłady praktyk z zakresu monitoringu oddziaływania na jakość gleby i na zmniejszenie emisji dwutlenku węgla

Podejście w zakresie monitoringu

Metoda weryfikacji/wykazania

Ocena ryzyka

Określenie obszarów o wysokim ryzyku pogorszenia się jakości gleby pomaga zapobiegać takiemu ryzyku i skoncentrować się na obszarach, na których oddziaływanie jest najsilniejsze.

Analiza materii organicznej gleby

Konsekwentne pobieranie próbek materii organicznej gleby usprawnia proces monitoringu, przez co można utrzymać lub ulepszyć tę materię.

Analiza zawartości węgla organicznego w glebie

Węgiel organiczny w glebie postrzegany jest jako dobry wskaźnik jakości gleby w szerszym rozumieniu.

Pobieranie próbek w celu określenia wskaźnika użyźnienia gleby

Wartość dodatnia wskazuje, że system oczekuje wzrostu zawartości materii organicznej gleby.

Ocena erozji gleby

Zapewnia utrzymanie erozji poniżej tolerowanego poziomu, np. poziomów „t” określanych przez Dział Badań Naukowych w Dziedzinie Rolnictwa Departamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA).

Planowanie zarządzania składnikami odżywczymi

Plan nakreślający strategię w odniesieniu do składników odżywczych (skoncentrowaną głównie na N, P i K) oraz systemy stosowania nawozów mogą zapobiec zakłóceniu bilansu składników odżywczych.

Regularna analiza pH gleby

Monitoring pH pomaga zidentyfikować zakłócenie równowagi pH.