Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1107 z dnia 4 lipca 2022 r. ustanawiające wspólne specyfikacje dla niektórych wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro klasy D zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/746
Załącznik V
W mocyWSPÓLNE SPECYFIKACJE DLA WYROBÓW PRZEZNACZONYCH DO WYKRYWANIA LUB OZNACZANIA MARKERÓW ZAKAŻENIA WIRUSEM ZAPALENIA WĄTROBY TYPU C (HCV)
Zakres stosowania
Niniejszy załącznik ma zastosowanie do wyrobów przeznaczonych do wykrywania lub oznaczania markerów zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV).
Tabela 1 dotyczy testów pierwszego rzutu na obecność przeciwciał anty-HCV (anty-HCV) oraz testów łączonych na obecność antygenów/przeciwciał HCV (HCV Ag/Ab), które nie są szybkimi testami.
Tabela 2 dotyczy testów pierwszego rzutu na obecność anty-HCV i HCV Ag/Ab, które są szybkimi testami.
Tabela 3 dotyczy testów potwierdzenia i testów uzupełniających na obecność anty-HCV.
Tabela 4 dotyczy testów antygenowych na obecność przeciwciał HCV i HCV Ag/Ab.
Tabela 5 dotyczy wyrobów do jakościowych i ilościowych testów NAT do oznaczania HCV RNA.
Tabela 6 dotyczy testów do samokontroli w kierunku HCV.
Tabela 1. Testy pierwszego rzutu: anty-HCV, HCV Ag/Ab (wymagania dotyczące wykrywania przeciwciał)
Charakterystyka działania
Próbka
Liczba, cechy, zastosowanie próbek
Kryteria dopuszczalności
Czułość diagnostyczna
Próbki dodatnie
≥ 400
W tym próbki z różnych etapów rozwoju zakażenia i odzwierciedlające różne wzorce przeciwciał
Genotypy HCV 1–4: > 20 próbek na genotyp (w tym inne niż podtypy a genotypu 4); genotypy HCV 5 i 6: > 5 próbek na każdy genotyp;
w tym 25 dodatnich świeżych (z tego samego dnia) próbek surowicy (≤ 1 dzień po pobraniu próbek)
Wszystkie prawdziwie dodatnie próbki są uznawane za dodatnie.
Panele serokonwersji
≥ 30 paneli
Panele serokonwersji HCV do oceny testów łączonych na obecność antygenów i przeciwciał HCV (HCV Ag/Ab) rozpoczynają się od co najmniej jednej próbki ujemnej i obejmują próbki z wczesnej fazy zakażenia HCV (antygen rdzeniowy HCV lub próbki dodatnie HCV RNA, ale ujemne anty-HCV).
Czułość diagnostyczna podczas serokonwersji jest zgodna z aktualnym stanem wiedzy.
Testy HCV Ag/Ab muszą wykazywać zwiększoną czułość we wczesnej fazie zakażenia HCV w porównaniu z testami jedynie na obecność przeciwciał HCV.
Swoistość diagnostyczna
Niewyselekcjonowani dawcy krwi (w tym osoby oddające krew po raz pierwszy) (1)
≥ 5 000
≥ 99,5 %
Pacjenci hospitalizowani
≥ 200
Określa się potencjalne ograniczenia swoistości, jeśli istnieją.
Reaktywność krzyżowa
Próbki potencjalnie reagujące krzyżowo
≥ 100 łącznie
(np. RF+, z pokrewnych infekcji wirusowych, od kobiet w ciąży)
Tabela 2. Szybkie testy: anty-HCV, HCV Ag/Ab (wymagania dotyczące wykrywania przeciwciał)
Charakterystyka działania
Próbka
Liczba, cechy, zastosowanie próbek
Kryteria dopuszczalności
Czułość diagnostyczna
Próbki dodatnie
≥ 400
w tym próbki z różnych etapów rozwoju zakażenia i odzwierciedlające różne wzorce przeciwciał.
Genotypy HCV 1–4: > 20 próbek na genotyp (w tym inne niż podtypy a genotypu 4); genotypy HCV 5 i 6: > 5 próbek na każdy genotyp;
Wszystkie prawdziwie dodatnie próbki są uznawane za dodatnie.
Panele serokonwersji
≥ 30 paneli
Panele serokonwersji HCV do oceny testów łączonych na obecność antygenów i przeciwciał HCV (HCV Ag/Ab) rozpoczynają się od co najmniej jednej próbki ujemnej i obejmują próbki z wczesnej fazy zakażenia HCV (antygen rdzeniowy HCV lub próbki dodatnie HCV RNA, ale ujemne anty-HCV).
Czułość diagnostyczna podczas serokonwersji jest zgodna z aktualnym stanem wiedzy.
Testy HCV Ag/Ab muszą wykazywać zwiększoną czułość we wczesnej fazie zakażenia HCV w porównaniu z testami jedynie na obecność przeciwciał HCV.
Swoistość diagnostyczna
Niewyselekcjonowani dawcy krwi (w tym osoby oddające krew po raz pierwszy)1
≥ 1 000
≥ 99 %
Pacjenci hospitalizowani
≥ 200
Określa się potencjalne ograniczenia swoistości, jeśli istnieją.
Reaktywność krzyżowa
Próbki potencjalnie reagujące krzyżowo
≥ 200 próbek od kobiet w ciąży
≥ 100 łącznie innych próbek potencjalnie reagujących krzyżowo (np. RF+, z pokrewnych infekcji)
Tabela 3. Testy potwierdzenia i testy uzupełniające: anty-HCV
Charakterystyka działania
Próbka
Liczba, cechy, zastosowanie próbek
Kryteria dopuszczalności
Czułość diagnostyczna
Próbki dodatnie
≥ 300
W tym próbki z różnych etapów rozwoju zakażenia i odzwierciedlające różne wzorce przeciwciał.
Genotypy HCV 1–4: > 20 próbek (w tym inne niż podtypy a genotypu 4); genotyp HCV 5: > 5 próbek; genotyp HCV 6: jeżeli dostępne
Identyfikacja jako „potwierdzone dodatnie” lub „wątpliwe”, nie jako „ujemne”
Panele serokonwersji
≥ 15 paneli serokonwersji/paneli z niskim mianem
Czułość diagnostyczna podczas serokonwersji jest zgodna z aktualnym stanem wiedzy.
Swoistość diagnostyczna
Dawcy krwi
≥ 200
Brak wyników fałszywie dodatnich/brak neutralizacji
Pacjenci hospitalizowani
≥ 200
Reaktywność krzyżowa
Próbki potencjalnie reagujące krzyżowo
≥ 50 łącznie (w tym próbki od kobiet w ciąży, próbki z wynikami wątpliwymi w pozostałych testach potwierdzenia)
Tabela 4. Testy antygenowe: antygen HCV, HCV Ag/Ab (wymagania dotyczące wykrywania antygenów)
Charakterystyka działania
Próbka
Liczba, cechy, zastosowanie próbek
Kryteria dopuszczalności
Czułość diagnostyczna
Próbki dodatnie
≥ 25 próbek dodatnich na obecność antygenów rdzeniowych HCV lub próbek dodatnich HCV RNA, ale ujemne anty-HCV, obejmujących genotypy HCV 1–6 (jeżeli genotyp nie jest dostępny, należy podać uzasadnienie)
Wszystkie prawdziwie dodatnie próbki są uznawane za dodatnie.
Panele serokonwersji
≥ 20 paneli serokonwersji/paneli z niskim mianem
Panele serokonwersji HCV do oceny testów łączonych na obecność antygenów i przeciwciał HCV rozpoczynają się od co najmniej jednej próbki ujemnej i obejmują próbki z wczesnej fazy zakażenia HCV (antygen rdzeniowy HCV lub próbki dodatnie HCV RNA, ale ujemne anty-HCV).
Czułość diagnostyczna podczas serokonwersji jest zgodna z aktualnym stanem wiedzy.
Testy łączone na obecność antygenów i przeciwciał HCV muszą wykazywać zwiększoną czułość we wczesnej fazie zakażenia HCV w porównaniu z testami jedynie na obecność przeciwciał HCV.
Czułość analityczna
Międzynarodowy standard WHO dla rdzeniowego HCV (PEI 129096/12)
Serie rozcieńczenia
Swoistość diagnostyczna
Dawcy krwi
≥ 200
≥ 99,5 % po neutralizacji lub, jeżeli test neutralizacji nie jest dostępny, po wyjaśnieniu statusu próbki
Pacjenci hospitalizowani
≥ 200
Określa się potencjalne ograniczenia swoistości, jeśli istnieją.
Reaktywność krzyżowa
Próbki potencjalnie reagujące krzyżowo
≥ 50
Tabela 5. Wyroby do jakościowych i ilościowych testów NAT do oznaczania HCV RNA
1. Dla wyrobów do amplifikacji określonej sekwencji kontrola funkcjonalności każdej próbki (kontrola wewnętrzna) jest przeprowadzana zgodnie z aktualnym stanem wiedzy. Kontrola ta stosowana jest w największym możliwym zakresie w czasie trwania całego procesu, tj. ekstrakcji, amplifikacji/hybrydyzacji, detekcji.
2. Określenie genotypu lub podtypu jest wykazywane przez właściwe zwalidowanie konstrukcji startera lub sondy i również jest walidowane przez testowanie próbek o znanych genotypach.
3. Potencjalna reaktywność krzyżowa niediagnozowanych sekwencji kwasów nukleinowych jest analizowana przez właściwe zwalidowanie konstrukcji startera lub sondy i również jest walidowana przez testowanie wybranych próbek.
4. Wyniki stosowania wyrobów do ilościowych testów NAT są spójne z międzynarodowymi wzorcami lub skalibrowanymi materiałami porównawczymi, jeśli dostępne, i są wyrażone w międzynarodowych jednostkach używanych w danym obszarze zastosowania.
Charakterystyka działania
Próbka
Liczba, cechy, zastosowanie próbek
Kryteria dopuszczalności
Czułość analityczna
Międzynarodowy standard WHO dla HCV RNA (lub skalibrowane materiały porównawcze)
Czułość NAT i granicę wykrywalności NAT zatwierdza się seriami rozcieńczenia materiałów porównawczych, badając powtórzenia (minimum 24) przy różnych stężeniach analitu, w tym tych z przejściem od wyników dodatnich do ujemnych przy odpowiednim teście NAT.
Granica wykrywalności wyrażana jest przez 95-procentową wartość odcięcia dla wyników dodatnich (IU/ml) po analizie statystycznej (np. Probit) (2).
Testy ilościowe NAT: definicja dolnej i górnej granicy oznaczania, precyzja, dokładność,
„liniowy” zakres pomiaru, „zakres dynamiczny”.
Odtwarzalność dla różnych poziomów stężeń
Zgodne z aktualnym stanem wiedzy
Czułość genotypu HCV
Wszystkie odpowiednie genotypy/podtypy, najlepiej z międzynarodowych materiałów porównawczych
Potencjalne substytuty dla rzadkich genotypów HCV (do oznaczenia na podstawie odpowiednich metod): transkrypty in vitro; plazmidy
Testy jakościowe NAT: ≥ 10 próbek/genotyp lub podtyp
Testy ilościowe NAT: Serie rozcieńczenia w celu wykazania skuteczności oznaczania
Zgodne z aktualnym stanem wiedzy
Czułość diagnostyczna
Próbki dodatnie odzwierciedlające rutynowe warunki stosowania (np. brak wcześniejszej selekcji próbek)
Testy ilościowe NAT: ≥ 100
Porównywalne wyniki dla innego systemu NAT powinny być generowane równolegle.
Zgodne z aktualnym stanem wiedzy
Panele serokonwersji
Testy jakościowe NAT: ≥ 10 paneli
Porównywalne wyniki dla innego systemu NAT powinny być generowane równolegle.
Zgodne z aktualnym stanem wiedzy
Swoistość diagnostyczna
Próbki pobrane od dawców krwi
Testy jakościowe NAT: ≥ 500
Testy ilościowe NAT: ≥ 100
Zgodne z aktualnym stanem wiedzy
Reaktywność krzyżowa
Próbki potencjalnie reagujące krzyżowo
> 10 próbek dodatnich na obecność ludzkich flawiwirusów (np. HGV, YFV)
Zgodne z aktualnym stanem wiedzy
Przeniesienie
Silnie dodatnie HCV RNA;
ujemne HCV RNA
W czasie badań odporności na czynniki zewnętrzne należy wykonać co najmniej pięć testów z na przemian silnie dodatnimi i ujemnymi próbkami. Miana wirusa w silnie dodatnich próbkach są reprezentatywne dla występujących naturalnie wysokich mian wirusów.
Zgodne z aktualnym stanem wiedzy
Wykrywanie w odniesieniu do statusu przeciwciał
Dodatnie HCV RNA; anty-HCV ujemne, anty-HCV dodatnie
Próbki pobrane przed serokonwersją (anty-HCV ujemne) i po serokonwersji (anty-HCV dodatnie)
Zgodne z aktualnym stanem wiedzy
Wskaźnik awaryjności całego systemu
Słabo dodatnie HCV RNA
Badaniu poddaje się ≥ 100 próbek słabo dodatnich na obecność HCV RNA. W tych próbkach występuje stężenie wirusa równe 3 × 95 % wartości odcięcia dla dodatniego stężenia wirusa.
≥ 99 % dodatnie
Tabela 6. Dodatkowe wymagania w odniesieniu do testów do samokontroli w kierunku HCV
Charakterystyka działania
Próbki (3)
Liczba laików
Interpretacja wyników (4)
Interpretacja wyników (5) przez laików odzwierciedlająca następujący zakres poziomów reaktywności:
— niereaktywne
— reaktywne
— słabo reaktywne (6)
— niemiarodajne
≥ 100
Czułość diagnostyczna
Laicy, o których wiadomo, że są dodatni
≥ 200
Swoistość diagnostyczna
Laicy, którzy nie znają swojego statusu
≥ 400
Laicy narażeni na wysokie ryzyko zakażenia
≥ 200
(1) Badane są populacje dawców krwi z co najmniej dwóch ośrodków krwiodawstwa i składają się one z kolejnych pobrań krwi, które nie zostały wybrane w celu wyłączenia dawców oddających krew po raz pierwszy.
(2) Podstawa: Farmakopea Europejska 9.0, 2.6.21 Techniki amplifikacji kwasu nukleinowego, Walidacja.
(3) W odniesieniu do każdego z płynów ustrojowych przeznaczonych do stosowania w danym wyrobie, np. krwi pełnej, moczu, śliny itp., czułość i swoistość wyrobu do samokontroli używanego przez laików określa się w stosunku do potwierdzonego statusu zakażenia pacjenta.
(4) Analiza interpretacji wyników obejmuje odczytanie i interpretację wyników testów przez co najmniej 100 laików, przy czym każdy laik odczytuje wyniki testów z określonego zakresu poziomów reaktywności wyników. Producent określa zgodność między odczytem dokonanym przez laika a odczytem dokonanym przez użytkownika profesjonalnego.
(5) Testy wykonuje się przed analizą interpretacji wyników, stosując, jeśli to możliwe, rodzaj próbki przewidziany przez producenta. Testy mogą być przeprowadzane na spreparowanych próbkach w oparciu o naturalną matrycę odpowiedniego rodzaju próbki.
(6) Większy odsetek próbek znajduje się w słabo dodatnim zakresie w pobliżu wartości odcięcia lub granicy wykrywalności testu.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.