Załącznik VII

Zakres stosowania

Niniejszy załącznik ma zastosowanie do wyrobów przeznaczonych do wykrywania lub oznaczania markerów zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu D (HDV).

Tabela 1 dotyczy wyrobów przeznaczonych do wykrywania (w tym potwierdzania) lub oznaczania następujących markerów wirusa zapalenia wątroby typu D: przeciwciała przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu D (anty-HDV), przeciwciała IgM przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu D (anty-HDV IgM), antygen Delta.

Tabela 2 dotyczy wyrobów do jakościowych i ilościowych testów NAT do oznaczania HDV RNA.

Tabela 1. Testy markerów HDV: anty-HDV, anty-HDV IgM, antygen Delta

Charakterystyka działania

anty-HDV

anty-HDV IgM

Antygen Delta

Kryteria dopuszczalności

Czułość diagnostyczna

Próbki dodatnie

≥ 100

Określanie markerów współzakażenia HBV

≥ 50

Określanie markerów współzakażenia HBV

≥ 10

Określanie markerów współzakażenia HBV

≥ 98 %

Swoistość diagnostyczna

Próbki ujemne

≥ 200

W tym próbki kliniczne

≥ 50 próbek potencjalnie zakłócających

≥ 200

W tym próbki kliniczne

≥ 50 próbek potencjalnie zakłócających

≥ 200

W tym próbki kliniczne

≥ 50 próbek potencjalnie zakłócających

≥ 98 %

Tabela 2. Wyroby do jakościowych i ilościowych testów NAT do oznaczania HDV RNA

1. Dla wyrobów do amplifikacji określonej sekwencji kontrola funkcjonalności każdej próbki (kontrola wewnętrzna) jest przeprowadzana zgodnie z aktualnym stanem wiedzy. Kontrola ta stosowana jest w największym możliwym zakresie w czasie trwania całego procesu, tj. ekstrakcji, amplifikacji/hybrydyzacji, detekcji.

2. Określenie genotypu lub podtypu jest wykazywane przez właściwe zwalidowanie konstrukcji startera lub sondy i również jest walidowane przez testowanie próbek o znanych genotypach.

3. Potencjalna reaktywność krzyżowa niediagnozowanych sekwencji kwasów nukleinowych jest analizowana przez właściwe zwalidowanie konstrukcji startera lub sondy i również jest walidowana przez testowanie wybranych próbek.

4. Wyniki stosowania wyrobów do ilościowych testów NAT są spójne z międzynarodowymi wzorcami lub skalibrowanymi materiałami porównawczymi, jeśli dostępne, i są wyrażone w międzynarodowych jednostkach używanych w danym obszarze zastosowania.

Charakterystyka działania

Próbka

Liczba, cechy, zastosowanie próbek

Kryteria dopuszczalności

Czułość analityczna

Pierwszy Standard Międzynarodowy WHO dla HDV RNA, kod PEI 7657/12

Czułość NAT i granicę wykrywalności NAT zatwierdza się seriami rozcieńczenia materiałów porównawczych, badając powtórzenia (minimum 24) przy różnych stężeniach analitu, w tym tych z przejściem od wyników dodatnich do ujemnych przy odpowiednim teście NAT.

Granica wykrywalności wyrażana jest przez 95-procentową wartość odcięcia dla wyników dodatnich (IU/ml) po analizie statystycznej (np. Probit) (1).

Testy ilościowe NAT: definicja dolnej i górnej granicy oznaczania, precyzja, dokładność,

„liniowy” zakres pomiaru, „zakres dynamiczny”. Odtwarzalność dla różnych poziomów stężeń

Zgodne z aktualnym stanem wiedzy

Czułość genotypu HDV

Wszystkie odpowiednie genotypy/podtypy, najlepiej z międzynarodowych materiałów porównawczych

Potencjalne substytuty dla rzadkich genotypów HDV (do oznaczenia na podstawie odpowiednich metod): plazmidy; syntetyczne RNA

Testy ilościowe NAT: Serie rozcieńczenia w celu wykazania skuteczności oznaczania

Zgodne z aktualnym stanem wiedzy

Swoistość diagnostyczna

Próbki pobrane od dawców krwi

Testy jakościowe NAT: ≥ 100

Testy ilościowe NAT: ≥ 100

Zgodne z aktualnym stanem wiedzy

Reaktywność krzyżowa

Próbki potencjalnie reagujące krzyżowo

Zgodne z aktualnym stanem wiedzy

Przeniesienie

Silnie dodatnie HDV RNA;

ujemne HDV RNA

W czasie badań odporności na czynniki zewnętrzne należy wykonać co najmniej pięć testów z na przemian silnie dodatnimi i ujemnymi próbkami. Miana wirusa w silnie dodatnich próbkach są reprezentatywne dla występujących naturalnie wysokich mian wirusów.

Zgodne z aktualnym stanem wiedzy

Wskaźnik awaryjności całego systemu

Słabo dodatnie HDV RNA

Badaniu poddaje się ≥ 100 próbek słabo dodatnich na obecność HDV RNA. W tych próbkach występuje stężenie wirusa równe 3 × 95 % wartości odcięcia dla dodatniego stężenia wirusa.

≥ 99 % dodatnie

(1) Podstawa: Farmakopea Europejska 9.0, 2.6.21 Techniki amplifikacji kwasu nukleinowego, Walidacja.