Artykuł 10

1. W odniesieniu do każdego pojedynczego badanego pojazdu, innego niż pojazd OVC-HEV, poddawanego badaniu obciążenia drogowego organ, który udzielił homologacji typu, oblicza wartość emisji CO2 (CO2, in-service verification) na podstawie współczynników obciążenia drogowego f0, f1, f2 oraz masy próbnej określonej podczas badania obciążenia drogowego, stosując metody określone w załączniku B7 lub, w stosownych przypadkach, w załączniku B8 do regulaminu ONZ nr 154, stosując zmierzone wartości emisji CO2 dla pojazdu Low i pojazdu High.

2. W przypadku gdy badaniu obciążenia drogowego poddaje się pojazd OVC-HEV, organ, który udzielił homologacji typu, oblicza poziom CO2, in-service verification na podstawie współczynników obciążenia drogowego f0, f1, f2 oraz masy próbnej określonej podczas badania obciążenia drogowego, stosując metody określone w załączniku B8 do regulaminu ONZ nr 154, korzystając z linii interpolacji odpowiadającej trybowi ładowania podtrzymującego.

3. W przypadku gdy nie zastosowano metody interpolacji poziom CO2, in-service verification oblicza się na podstawie współczynników obciążenia drogowego f0, f1, f2 oraz masy próbnej określonej podczas badania obciążenia drogowego, jak określono w załączniku IV.

4. W odniesieniu do każdego badanego pojazdu poddawanego badaniu obciążenia drogowego organ, który udzielił homologacji typu, określa wynik badania obciążenia drogowego (CO2, ratio) jako stosunek poziomu CO2, in-service verification określonego zgodnie z ust. 1–3 niniejszego artykułu do wartości emisji CO2 w cyklu mieszanym lub, w przypadku pojazdu OVC-HEV, wartości emisji CO2 w cyklu mieszanym z ładowaniem podtrzymującym, zapisanej w pozycji 49 świadectwa zgodności tego pojazdu (CO2, CoC).