Artykuł 5

1. Państwa członkowskie przyjmują odpowiednie środki, takie jak strategie, na rzecz zwiększenia świadomości wśród ogółu społeczeństwa na ich terytorium, ze szczególnym uwzględnieniem osób i grup zagrożonych dyskryminacją, na temat praw wynikających z dyrektyw 79/7/EWG, 2000/43/WE, 2000/78/WE i 2004/113/WE oraz na temat istnienia organów ds. równości i oferowanych przez nie usług.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby organy ds. równości były uprawnione do prowadzenia działań mających na celu zapobieganie dyskryminacji i propagowanie równego traktowania, wynikających z dyrektyw 79/7/EWG, 2000/43/WE, 2000/78/WE i 2004/113/WE. Takie działania mogą między innymi obejmować promowanie pozytywnego działania i upowszechnianie aspektów równości wśród podmiotów publicznych i prywatnych, zapewnianie im stosownych szkoleń, doradztwa i wsparcia uczestnictwo w debatach publicznych, komunikowanie się z odpowiednimi stronami, w tym partnerami społecznymi, oraz promowanie wymiany dobrych praktyk.

Prowadząc takie działania, organy ds. równości mogą uwzględniać szczególne przypadki niekorzystnych sytuacji będących skutkiem dyskryminacji krzyżowej rozumianej jako dyskryminacja ze względu na kilka cech chronionych na mocy dyrektyw 79/7/EWG, 2000/43/WE, 2000/78/WE lub 2004/113/WE.

3. Państwa członkowskie i organy ds. równości uwzględniają odpowiednie dla każdej z grup docelowych narzędzia i formaty komunikacji. Zwracają przy tym szczególną uwagę na grupy, dla których dostęp do informacji może być utrudniony, na przykład z powodu ich niskiego statusu ekonomicznego, wieku, niepełnosprawności, poziomu umiejętności czytania i pisania, narodowości lub statusu pobytowego, czy też z powodu braku dostępu do narzędzi internetowych.