Artykuł 4

W przypadku gdy instytucje obliczają pomiar ryzyka scenariusza warunków skrajnych dla więcej niż jednego niemożliwego do modelowania czynnika ryzyka, określają ekstremalny scenariusz przyszłych wstrząsów dla niemożliwego do modelowania standardowego koszyka, do którego należą te czynniki ryzyka zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2022/2060, stosując jedną z poniższych metod:

a) metodę bezpośrednią określoną w art. 5, o ile spełnione są wszystkie poniższe warunki:

(i) instytucje określiły kryteria pozwalające ustalić, czy należy stosować metodę bezpośrednią, o której mowa w art. 5, czy metodę stopniową, o której mowa w art. 6, i kryteria te są spójne w czasie;

(ii) do celów lit. a) pkt (i) instytucje dokumentują każdą zmianę z metody bezpośredniej na metodę stopniową i na odwrót, w tym uzasadnienie takiej zmiany;

(iii) oprócz stosowania metody bezpośredniej instytucje uzupełniająco określają ekstremalny scenariusz przyszłych wstrząsów zgodnie z metodą stopniową, o której mowa w lit. b), codziennie przez 20 dni roboczych poprzedzających każdą datę, w odniesieniu do której zgłaszane są wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego;

(iv) liczba strat w szeregach czasowych strat, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a) pkt (iv), wynosi co najmniej 200;

b) metodę stopniową określoną w art. 6.