Artykuł 4

1. Każdy operator, by móc złożyć wniosek o udzielenie dostępu do infrastruktury technicznej zgodnie z art. 3, ma prawo, na wniosek, uzyskać za pośrednictwem pojedynczego punktu informacyjnego oraz w formacie elektronicznym dostęp do następujących minimalnych informacji dotyczących istniejącej infrastruktury technicznej:

a) lokalizacja i przebieg oznaczone georeferencyjnie;

b) rodzaj i aktualny sposób użytkowania infrastruktury; oraz

c) punkt kontaktowy.

Takie minimalne informacje udostępnia się na proporcjonalnych, niedyskryminujących i przejrzystych warunkach, a w każdym razie nie później niż 10 dni roboczych od daty złożenia wniosku o dostęp do informacji. W należycie uzasadnionych przypadkach termin ten może zostać jednokrotnie przedłużony o pięć dni roboczych. Operatorzy występujący o dostęp są informowani o przedłużonym terminie za pośrednictwem pojedynczego punktu informacyjnego.

Każdy operator składający wniosek o udzielenie dostępu do informacji na podstawie niniejszego artykułu określa obszar geograficzny, na którym przewiduje wdrożenie elementów VHCN lub urządzeń towarzyszących.

Dostęp do minimalnych informacji można ograniczyć lub odmówić dostępu do nich, pod warunkiem, że jest to niezbędne w celu zapewnienia bezpieczeństwa niektórych budynków będących własnością podmiotów sektora publicznego lub kontrolowanych przez nie, bezpieczeństwa i integralności sieci, bezpieczeństwa narodowego, bezpieczeństwa krytycznej infrastruktury krajowej, zdrowia publicznego lub bezpieczeństwa publicznego, bądź też ze względu na poufność lub tajemnice operacyjne i handlowe.

2. Oprócz minimalnych informacji, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy, państwa członkowskie mogą wymagać informacji o istniejącej infrastrukturze technicznej, takich jak informacje o poziomie wykorzystania infrastruktury technicznej.

3. Operatorzy sieci oraz podmioty sektora publicznego muszą udostępniać co najmniej minimalne informacje, o których mowa w ust. 1, i w stosownych przypadkach dodatkowe informacje, o których mowa w ust. 2, za pośrednictwem pojedynczego punktu informacyjnego w formacie elektronicznym, i niezwłocznie udostępniają wszelkie aktualizacje tych informacji. W przypadku gdy operatorzy sieci lub podmioty sektora publicznego nie wywiązują się z obowiązku wynikającego z niniejszego ustępu, właściwe organy mogą zażądać udostępnienia im brakujących informacji, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem pojedynczego punktu informacyjnego i w formacie elektronicznym, w ciągu 10 dni roboczych od daty otrzymania takiego wniosku, bez uszczerbku dla możliwości nakładania przez państwa członkowskie kar na operatorów sieci i na podmioty sektora publicznego będące właścicielami infrastruktury technicznej lub kontrolujące taką infrastrukturę za nieprzestrzeganie tego obowiązku.

4. Przez możliwie najkrótszy okres przejściowy, nie dłuższy niż dwanaście miesięcy, państwa członkowskie mogą zwolnić gminy o liczbie mieszkańców mniejszej niż 3 500 z obowiązku, o którym mowa w ust. 3. Państwa członkowskie opracowują plan działania określający terminy udostępniania minimalnych informacji, o których mowa w ust. 1, w formacie elektronicznym za pośrednictwem pojedynczego punktu informacyjnego. Informacje o takich zwolnieniach i plany działania są publikowane za pośrednictwem pojedynczego punktu informacyjnego. W tym okresie przejściowym gminy te zapewniają, by operatorzy mieli dostęp do udostępnionych informacji.

5. Na konkretny pisemny wniosek operatora operatorzy sieci i podmioty sektora publicznego pozytywnie rozpatrują uzasadnione wnioski o umożliwienie inspekcji na miejscu w odniesieniu do określonych elementów ich infrastruktury technicznej. We wnioskach tych określa się odpowiednie elementy infrastruktury technicznej związane z planowanym wdrożeniem elementów VHCN lub urządzeń towarzyszących. Zgody na inspekcję na miejscu w odniesieniu do określonych elementów infrastruktury technicznej udziela się na proporcjonalnych, niedyskryminujących i przejrzystych warunkach w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania wniosku, z zastrzeżeniem ograniczeń określonych w ust. 1 akapit czwarty. Państwa członkowskie mogą określić szczegółowe wymogi dotyczące administracyjnych aspektów przedmiotowych wniosków.

6. Państwa członkowskie mogą określić, na podstawie należycie uzasadnionych i proporcjonalnych kryteriów, krajową infrastrukturę krytyczną zdefiniowaną w prawie krajowym lub jej części, które nie podlegają obowiązkom określonym w ust. 1, 3 i 5.

7. Ust. 1, 3 i 5 nie mają zastosowania w przypadkach, gdy:

a) infrastruktura techniczna nie jest technicznie odpowiednia do celów wdrożenia VHCN lub urządzeń towarzyszących;

b) obowiązek udostępnienia informacji dotyczących określonych rodzajów istniejącej infrastruktury technicznej na podstawie ust. 1 akapit pierwszy byłby nieproporcjonalny w świetle przeprowadzonej przez państwa członkowskie oceny kosztów i korzyści i konsultacji z zainteresowanymi stronami; lub

c) infrastruktura techniczna nie podlega obowiązkom w zakresie dostępu zgodnie z art. 3 ust. 10.

Uzasadnienie, kryteria i warunki zastosowania każdego takiego wyjątku są publikowane za pośrednictwem pojedynczego punktu informacyjnego i przekazywane Komisji.

8. Operatorzy, którzy uzyskują dostęp do informacji zgodnie z niniejszym artykułem, muszą zastosować odpowiednie środki, aby zapewnić zachowanie poufności, a także tajemnic operacyjnych i handlowych. W tym celu zachowują poufność informacji i wykorzystują je wyłącznie do celów wdrażania swoich sieci.