Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1348 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ustanowienia wspólnej procedury ubiegania się o ochronę międzynarodową w Unii i uchylenia dyrektywy 2013/32/UE
Sekcja V — Koncepcje bezpiecznego kraju
Artykuł 63
W mocyZawieszenie i usunięcie wskazania państwa trzeciego jako bezpiecznego kraju trzeciego lub jako bezpiecznego kraju pochodzenia na poziomie Unii
1. W przypadku istotnych zmian w sytuacji państwa trzeciego wskazanego jako bezpieczny kraj trzeci lub jako bezpieczny kraj pochodzenia na poziomie Unii Komisja przeprowadza uzasadnioną ocenę tego, czy to państwo trzecie spełnia warunki określone w art. 59 lub 61 oraz, a w przypadku gdy uzna, że warunki te przestały być spełniane, w całości lub w części, zastosowanie mają następujące przepisy:
a) w przypadku gdy warunki określone w art. 59 lub 61 przestały być spełniane w odniesieniu do konkretnych części terytorium tego państwa trzeciego lub w odniesieniu do łatwych do zidentyfikowania kategorii osób w tym państwie trzecim, Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 74 w celu częściowego zawieszenia wskazania tego państwa trzeciego jako bezpiecznego kraju trzeciego lub jako bezpiecznego kraju pochodzenia na poziomie Unii w odniesieniu do tych części terytorium tego państwa trzeciego lub w odniesieniu do tych kategorii osób na okres sześciu miesięcy;
b) w przypadku gdy warunki określone w art. 59 lub 61 przestały być spełniane w odniesieniu do państwa trzeciego jako całości, Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 74 w celu całkowitego zawieszenia wskazania tego państwa trzeciego jako bezpieczny kraj trzeci lub jako bezpieczny kraj pochodzenia na poziomie Unii na okres sześciu miesięcy.
2. Komisja poddaje stałemu przeglądowi sytuację w państwie trzecim, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając między innymi informacje przekazywane przez państwa członkowskie i Agencję ds. Azylu dotyczące późniejszych zmian sytuacji w tym państwie trzecim.
3. W przypadku gdy Komisja przyjęła akt delegowany zgodnie z ust. 1 lit. a) lub b) zawieszający wskazanie danego państwa trzeciego jako bezpiecznego kraju trzeciego lub jako bezpiecznego kraju pochodzenia na poziomie Unii w odniesieniu do wszystkich lub konkretnych części terytorium tego państwa trzeciego lub do wszystkich lub łatwych do zidentyfikowania kategorii osób w tym państwie trzecim, w terminie trzech miesięcy od dnia przyjęcia tego aktu delegowanego przedkłada wniosek, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, w celu:
a) zmiany wskazania tego państwa trzeciego jako bezpiecznego kraju trzeciego lub bezpiecznego kraju pochodzenia na poziomie Unii, aby przewidzieć wyłączenia z tego wskazania w odniesieniu do konkretnych części terytorium lub łatwych do zidentyfikowania kategorii osób, objętych aktem delegowanym przyjętym zgodnie z ust. 1 lit. a); lub
b) usunięcia wskazania tego państwa trzeciego jako bezpiecznego kraju trzeciego lub jako bezpiecznego kraju pochodzenia na poziomie Unii.
4. W przypadku gdy Komisja nie przedłoży wniosku, o którym mowa w ust. 3, w terminie trzech miesięcy od przyjęcia aktu delegowanego, o którym mowa w ust. 1, akt delegowany przestaje obowiązywać. W przypadku gdy Komisja przedłoży taki wniosek w terminie trzech miesięcy od przyjęcia aktu delegowanego, o którym mowa w ust. 1, jest ona uprawniona do przedłużenia – na podstawie uzasadnionej oceny – ważności tego aktu delegowanego o sześć miesięcy z możliwością ponownego jednokrotnego przedłużenia.
5. Bez uszczerbku dla ust. 4, w przypadku gdy wniosek przedłożony przez Komisję w celu usunięcia wskazania państwa trzeciego jako bezpiecznego kraju trzeciego lub jako bezpiecznego kraju pochodzenia na poziomie Unii lub zmiany tego wskazania nie zostanie przyjęty w terminie 15 miesięcy od dnia jego przedłożenia przez Komisję, przestaje obowiązywać zawieszenie w całości lub w części wskazania państwa trzeciego jako bezpiecznego kraju trzeciego lub jako bezpiecznego kraju pochodzenia na poziomie Unii.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.