Artykuł 5

1. Do celów przesiedlenia, do przyjęcia kwalifikują się następujący obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy, pod warunkiem że należą oni również do co najmniej jednej z kategorii, o których mowa w ust. 3 lit. a):

a) obywatele państw trzecich, którzy w związku z uzasadnioną obawą przed prześladowaniem z powodu rasy, religii, narodowości, opinii politycznych lub przynależności do danej grupy społecznej, które to powody zdefiniowano w art. 10 rozporządzenia (UE) 2024/1347, przebywają poza państwem, którego obywatelstwo posiadają, i nie mogą lub w związku z tą obawą nie chcą korzystać z ochrony tego państwa, lub bezpaństwowcy, którzy, przebywając poza państwem swojego poprzedniego miejsca zwykłego pobytu z takich samych powodów, nie mogą lub w związku z tą obawą nie chcą powrócić do tego państwa; lub

b) obywatele państw trzecich, którzy przebywają poza państwem, którego obywatelstwo posiadają, lub bezpaństwowcy, którzy przebywają poza państwem swojego poprzedniego miejsca zwykłego pobytu, i co do których istnieją istotne podstawy, by uważać, że jeśli zostaną odesłani z powrotem do swojego kraju pochodzenia lub, w przypadku bezpaństwowców, do państwa poprzedniego miejsca zwykłego pobytu, mogą być rzeczywiście zagrożeni poważną krzywdą, w rozumieniu art. 15 rozporządzenia (UE) 2024/ 2024/1347, i którzy nie mogą lub ze względu na takie zagrożenie nie chcą korzystać z ochrony tego państwa.

Osoby, wobec których z jakiegokolwiek powodu ustały ochrona lub pomoc ze strony organów lub agencji ONZ innych niż UNHCR, bez definitywnego uregulowania ich sytuacji zgodnie z odpowiednimi rezolucjami Zgromadzenia Ogólnego ONZ, uznaje się za spełniające kryteria kwalifikowalności określone w niniejszym ustępie.

2. Do celów przyjmowania ze względów humanitarnych, do przyjęcia kwalifikują się następujący obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy, pod warunkiem że – co najmniej na podstawie oceny wstępnej – należą oni również do co najmniej jednej z kategorii, o których mowa w ust. 3:

a) obywatele państw trzecich, którzy w związku z uzasadnioną obawą przed prześladowaniem z powodu rasy, religii, narodowości, opinii politycznych lub przynależności do danej grupy społecznej, które to powody zdefiniowano w art. 10 rozporządzenia (UE) 2024/1347, przebywają poza państwem, którego obywatelstwo posiadają, i nie mogą lub w związku z tą obawą nie chcą korzystać z ochrony tego państwa, lub bezpaństwowcy, którzy, przebywając poza państwem swojego poprzedniego miejsca zwykłego pobytu z takich samych powodów, nie mogą lub w związku z tą obawą nie chcą powrócić do tego państwa; lub

b) obywatele państw trzecich, którzy przebywają poza państwem, którego obywatelstwo posiadają, lub bezpaństwowcy, którzy przebywają poza państwem swojego poprzedniego miejsca zwykłego pobytu, i co do których istnieją istotne podstawy, by uważać, że jeśli zostaną odesłani z powrotem do swojego kraju pochodzenia lub, w przypadku bezpaństwowców, do państwa poprzedniego miejsca zwykłego pobytu, mogą być rzeczywiście zagrożeni poważną krzywdą, w rozumieniu art. 15 rozporządzenia (UE) 2024/1347, i którzy nie mogą lub ze względu na takie zagrożenie nie chcą korzystać z ochrony tego państwa.

Osoby, wobec których z jakiegokolwiek powodu ustały ochrona lub pomoc ze strony organów lub agencji ONZ innych niż UNHCR, bez definitywnego uregulowania ich sytuacji zgodnie z odpowiednimi rezolucjami Zgromadzenia Ogólnego ONZ, uznaje się za spełniające kryteria kwalifikowalności określone w niniejszym ustępie.

3. Aby móc kwalifikować się do przyjęcia na podstawie niniejszego artykułu, obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec musi również należeć do co najmniej jednej z następujących kategorii:

a) osoby wymagające szczególnego traktowania, obejmujące:

(i) kobiety i dziewczynki narażone na ryzyko;

(ii) małoletnich, w tym małoletnich bez opieki;

(iii) osoby, które są ofiarami przemocy lub tortur, w tym przemocy lub tortur ze względu na płeć lub orientację seksualną;

(iv) osoby wymagające ochrony prawnej lub fizycznej, w tym ochrony przed odesłaniem (refoulement);

(v) osoby wymagające opieki medycznej, w tym w przypadku gdy w państwie, do którego zostały one przymusowo wysiedlone, nie jest dostępne leczenie ratujące życie;

(vi) osoby z niepełnosprawnościami;

(vii) osoby, dla których nie ma dającego się przewidzieć alternatywnego trwałego rozwiązania, zwłaszcza te znajdujące się w sytuacji przeciągającego się uchodźstwa;

b) w przypadku przyjmowania ze względów humanitarnych, członkowie rodziny, o których mowa w ust. 4, obywateli państwa trzeciego lub bezpaństwowców legalnie przebywających w państwie członkowskim lub członkowie rodziny obywateli Unii.

4. W celu zapewnienia jedności rodziny do przyjęcia kwalifikują się również następujący członkowie rodziny przyjmowanych obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców:

a) małżonek lub partner stanu wolnego, z którym pozostaje on w stałym związku, jeżeli prawo lub praktyka danego państwa członkowskiego traktuje związki niemałżeńskie w sposób porównywalny z małżeństwami, na mocy obowiązującego w tym państwie prawa odnoszącego się do obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców;

b) małoletnie dzieci, pod warunkiem że nie pozostają one w związku małżeńskim i bez względu na to, czy urodziły się one w związku małżeńskim, czy poza nim, czy są dziećmi adoptowanymi lub uznanymi, zgodnie z definicją w prawie krajowym;

c) ojciec, matka lub inna osoba dorosła odpowiedzialna za niepozostającego w związku małżeńskim małoletniego, zgodnie z prawem lub praktyką danego państwa członkowskiego;

d) rodzeństwo;

e) obywatele państw trzecich lub bezpaństwowcy, którzy są zależni od pomocy swojego dziecka, rodzica lub innego członka rodziny z powodu ciąży lub opieki nad niemowlęciem, poważnej choroby psychicznej lub fizycznej, wysokiego stopnia niepełnosprawności lub podeszłego wieku, pod warunkiem że więzi rodzinne istniały w kraju pochodzenia, że dziecko, rodzic lub inny członek rodziny są w stanie zaopiekować się tą osobą zależną i że wyrażą taką wolę na piśmie.

Przy stosowaniu niniejszego ustępu państwa członkowskie biorą należycie pod uwagę nadrzędny interes dziecka. Jeżeli obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec jest małoletnim pozostającym w związku małżeńskim, ale nie towarzyszy mu małżonek lub małżonka, nadrzędnego interesu małoletniego można upatrywać w przebywaniu z rodziną, z której pochodzi małoletni.