Artykuł 5

1. W przypadku gdy EDFI przewiduje możliwość umorzenia w okresie działalności EDFI, polityka umarzania EDFI zawiera wszystkie następujące elementy:

a) warunki, na jakich mogą następować umorzenia;

b) termin, w którym można dokonać umorzeń;

c) częstotliwość lub okresowość, z jaką mogą następować umorzenia;

d) ewentualne ograniczenia czasowe oraz procedury i wymogi mające zastosowanie do umorzeń, w tym:

(i) okres powiadomienia i ewentualne przedłużenie okresu powiadomienia oraz opis tego, w jaki sposób i w jakim terminie inwestorzy będą spłacani;

(ii) warunki i procedury dotyczące wniosków o umorzenie;

(iii) rolę i obowiązki podmiotów zaangażowanych w procedury;

e) czy i w jaki sposób inwestorzy mogą zwrócić się o anulowanie swoich wniosków o umorzenie, które nie zostały w pełni zrealizowane;

f) czy EDFI przewiduje możliwość spłat w formie świadczenia rzeczowego z aktywów EDFI, o której mowa w art. 18 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2015/760;

g) czy EDFI posiada minimalny okres utrzymywania, o którym mowa w art. 18 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) 2015/760, a jeżeli tak – długość i warunki takiego minimalnego okresu utrzymywania;

h) opis dostępnych narzędzi zarządzania płynnością oraz warunków ich uruchomienia;

i) wartość procentową, o której mowa w art. 18 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE) 2015/760.

Do celów lit. h), w przypadku wprowadzania EDFI do obrotu wśród inwestorów detalicznych opis dostępnych narzędzi zarządzania płynnością formułuje się w sposób nietechniczny, który umożliwia inwestorom indywidualnym zrozumienie tych narzędzi.

2. Przyjmując politykę umarzania EDFI, zarządzający EDFI uwzględnia wszystkie następujące cechy EDFI w celu oceny profilu płynności EDFI:

a) skład portfela EDFI, w tym aktywa, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2015/760;

b) okres działalności EDFI;

c) profil płynności EDFI;

d) metody i udokumentowany proces wyceny aktywów EDFI;

e) warunki rynkowe i istotne zdarzenia, które mogą mieć wpływ na możliwość wdrożenia przez zarządzającego EDFI polityki umarzania;

f) minimalny okres utrzymywania określony przez zarządzającego EDFI zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia oraz, w stosownych przypadkach, kryteria stosowane do określenia tego minimalnego okresu utrzymywania;

g) dostępne narzędzia zarządzania płynnością, ich kalibrację oraz warunki ich uruchomienia;

h) wartość procentową, o której mowa w art. 18 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE) 2015/760, oraz kryteria stosowane do określenia tej wartości procentowej;

i) testy warunków skrajnych dotyczących płynności, w przypadku gdy takie testy warunków skrajnych dotyczących płynności mają być przeprowadzane zgodnie z art. 15 ust. 3 lit. b) i art. 16 ust. 1 dyrektywy 2011/61/UE, oraz ich wyniki;

j) w jaki sposób chronione będą interesy inwestorów.

3. Przez cały okres działalności EDFI polityka umarzania musi być solidna, dobrze udokumentowana i spójna ze strategią inwestycyjną EDFI i jego profilem płynności. Wszystkie poniższe elementy muszą być zgodne z charakterem i poziomem płynności aktywów bazowych EDFI:

a) różne cechy polityki umarzania, w tym częstotliwość umorzeń;

b) w stosownych przypadkach minimalny okres utrzymywania;

c) data, o której mowa w art. 17 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) 2015/760;

d) narzędzia zarządzania płynnością, o których mowa w art. 18 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) rozporządzenia (UE) 2015/760.

Dokonując przeglądu ważności pomiaru ryzyka i nowych informacji uzyskanych przez zarządzającego EDFI w całym okresie działalności EDFI, zarządzający EDFI uwzględnia wyniki weryfikacji historycznej przeprowadzonej w ramach testów warunków skrajnych dotyczących płynności, w przypadku gdy taka weryfikacja historyczna ma być przeprowadzana zgodnie z art. 45 ust. 3 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 231/2013.

4. W przypadku gdy umarzanie odbywa się częściej niż raz na kwartał, zarządzający EDFI uzasadnia organowi właściwemu dla EDFI stosowność częstotliwości umorzeń i jej zgodność z indywidualnymi cechami EDFI.

5. Wartość procentowa, o której mowa w art. 18 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE) 2015/760, stanowi integralną część polityki umarzania EDFI. Zarządzający EDFI kalibruje tę wartość procentową według własnego uznania na podstawie jednego z następujących elementów:

a) częstotliwości umorzeń i okresu powiadomienia EDFI, włącznie z ewentualnym przedłużeniem okresu powiadomienia, w zależności od tego, który z trzech wariantów wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia zostanie wybrany przez zarządzającego EDFI; lub

b) częstotliwości umorzeń i minimalnej wartości procentowej aktywów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2015/760, jak określono w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

6. Aby określić maksymalną wielkość umorzenia w danej dacie umorzenia, zarządzający EDFI stosuje wartość procentową, o której mowa w art. 18 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE) 2015/760, jak określono w załączniku I lub załączniku II do niniejszego rozporządzenia, do sumy:

a) aktywów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2015/760, w tej dacie umorzenia; oraz

b) oczekiwanych przepływów pieniężnych, prognozowanych z zachowaniem ostrożności na okres 12 miesięcy.

Do celów lit. b) zarządzający EDFI uwzględnia jedynie te oczekiwane dodatnie przepływy pieniężne, w odniesieniu do których zarządzający EDFI może wykazać, że istnieje wysoki stopień pewności, iż zrealizują się. Zarządzający EDFI nie uznaje za oczekiwane dodatnie przepływy pieniężne możliwości pozyskania przez EDFI kapitału w drodze nowych subskrypcji.

7. W przypadku gdy wartość procentowa, o której mowa w art. 18 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE) 2015/760, jest kalibrowana na podstawie ust. 5 lit. b), a kwota aktywów EDFI, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2015/760, spadnie poniżej progów określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, zarządzający EDFI w terminie odpowiednim dla tego EDFI stosuje niezbędne środki w celu odtworzenia minimalnej wartości procentowej aktywów płynnych, przy jednoczesnym utrzymaniu zdolności inwestorów do umorzenia ich jednostek uczestnictwa lub udziałów, z należytym uwzględnieniem interesów inwestorów EDFI.

8. W przypadku gdy okres powiadomienia EDFI, włącznie z ewentualnym przedłużeniem okresu powiadomienia, jest krótszy niż 3 miesiące, zarządzający EDFI informuje o tym organ właściwy dla EDFI, podając uzasadnienie takiego krótszego okresu powiadomienia, oraz wyjaśnia, w jaki sposób ten krótszy okres powiadomienia jest zgodny z indywidualnymi cechami EDFI.

9. Zarządzający EDFI nie jest zobowiązany, ale może, według własnego uznania, wybrać i wdrożyć co najmniej jedno narzędzie zarządzania płynnością przeciwdziałające rozmyciu spośród następujących narzędzi zarządzania płynnością przeciwdziałających rozmyciu:

a) opłaty przeciwdziałające rozmyciu;

b) ustalanie ruchomych cen;

c) opłaty z tytułu umorzenia.

Oprócz narzędzi zarządzania płynnością przeciwdziałających rozmyciu, o których mowa w akapicie pierwszym, zarządzający EDFI może również według własnego uznania wybrać i wdrożyć inne narzędzia zarządzania płynnością. W takim przypadku zarządzający EDFI na wniosek organu właściwego dla EDFI przekazuje organowi właściwemu dla EDFI informacje na temat powodów, dla których, na podstawie cech EDFI, o których mowa w ust. 2, narzędzia zarządzania płynnością przeciwdziałające rozmyciu, o których mowa w akapicie pierwszym, nie są odpowiednie dla tego konkretnego EDFI lub dlaczego inny zestaw narzędzi zarządzania płynnością byłby bardziej odpowiedni, z uwzględnieniem interesów EDFI i jego inwestorów.

10. Właściwy organ może, na wniosek zarządzającego EDFI, zwolnić EDFI, który może być wprowadzany do obrotu wyłącznie wśród inwestorów profesjonalnych, z obowiązku przekazywania temu właściwemu organowi informacji, o których mowa w ust. 8 i ust. 9 akapit drugi.