Artykuł 7

1. Działanie nie może znacząco szkodzić środowisku, natomiast może przynosić dodatkowe korzyści w odniesieniu do co najmniej jednego z następujących celów z zakresu zrównoważonego rozwoju:

a) łagodzenie zmiany klimatu wykraczające poza korzyści w zakresie pochłaniania dwutlenku węgla netto i w zakresie redukcji emisji z gleby netto, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2;

b) przystosowywanie się do zmiany klimatu;

c) zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich;

d) przechodzenie na gospodarkę o obiegu zamkniętym, w tym efektywne wykorzystywanie materiałów pochodzenia biologicznego pozyskiwanych w sposób zrównoważony;

e) zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola;

f) ochrona i odtwarzanie bioróżnorodności i ekosystemów, w tym zdrowia gleby, a także zapobieganie degradacji gruntów.

2. Działanie związane z technikami węglochłonnymi musi generować co najmniej dodatkowe korzyści w odniesieniu do celu z zakresu zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1 lit. f).

3. Do celów ust. 1 niniejszego artykułu działanie musi spełniać minimalne wymogi w zakresie zrównoważonego rozwoju, określone w mających zastosowanie metodykach certyfikacji, które określono w aktach delegowanych przyjmowanych na podstawie art. 8.

Minimalne wymogi w zakresie zrównoważonego rozwoju muszą:

a) uwzględniać skutki zarówno w Unii, jak i poza nią, oraz warunki lokalne;

b) w stosownych przypadkach, być zgodne z technicznymi kryteriami kwalifikacji w odniesieniu do zasady „nie czyń poważnych szkód”;

c) sprzyjać zrównoważonemu charakterowi surowców do produkcji biomasy leśnej i rolniczej zgodnie z kryteriami zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy określonymi w art. 29 dyrektywy (UE) 2018/2001.

4. W przypadku gdy podmiot lub grupa podmiotów zgłaszają dodatkowe korzyści, które przyczyniają się do osiągnięcia celów z zakresu zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w stopniu wykraczającym poza minimalne wymogi dotyczące zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, te podmioty lub grupa podmiotów muszą przestrzegać mających zastosowanie metodyk certyfikacji, które określono w aktach delegowanych przyjmowanych na podstawie art. 8. Te metodyki certyfikacji muszą zawierać elementy w jak największym stopniu zachęcające do generowania dodatkowych korzyści wykraczających poza minimalne wymogi w zakresie zrównoważonego rozwoju, w szczególności w przypadku celu, o którym mowa w ust. 1 lit. f) niniejszego artykułu.