Załącznik III

DEFINICJE

1. Do celów niniejszego załącznika kierowców klasyfikuje się w dwóch grupach:

Grupa 1: kierowcy pojazdów kategorii A, A1, A2, AM, B, B1 i BE;

Grupa 2: kierowcy pojazdów kategorii C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 i D1E.

Prawo krajowe może przewidywać stosowanie w odniesieniu do kierowców pojazdów kategorii B, którzy wykorzystują prawo jazdy do celów zawodowych (taksówki, karetki pogotowia itd.), wymogów określonych w niniejszym załączniku dla kierowców z grupy 2.

2. Wnioskodawców ubiegających się o swoje pierwsze prawo jazdy lub o przedłużenie okresu jego ważności klasyfikuje się do grupy, do której będą należeć w chwili wydania lub przedłużenia okresu ważności prawa jazdy, o które się ubiegają.

Tytuł 1

WZROK

3. Wszystkich wnioskodawców ubiegających się o prawo jazdy poddaje się właściwej ocenie w celu upewnienia się, czy posiadają ostrość widzenia odpowiednią do kierowania pojazdami mechanicznymi, a także w celu ustalenia, czy konieczne jest dalsze badanie pola widzenia. W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do odpowiedniej zdolności widzenia wnioskodawcy, powinien on zostać poddany badaniu przez właściwego specjalistę posiadającego uprawnienia uzyskane na podstawie prawa krajowego. Podczas takiego badania zwraca się szczególną uwagę na: ostrość widzenia, pole widzenia, widzenie w półmroku, wrażliwość na kontrast i olśnienie, diplopię oraz na inne funkcje wzroku, których upośledzenie może stanowić przeszkodę w bezpiecznym kierowaniu pojazdami.

W przypadku kierowców należących do grupy 1 można rozważyć wydanie prawa jazdy w wyjątkowych indywidualnych przypadkach, gdy nie jest możliwe spełnienie wymogów dotyczących pola widzenia lub ostrości widzenia, ale istnieją powody, aby sądzić, że wydanie prawa jazdy wnioskodawcy nie zagrozi bezpieczeństwu ruchu drogowego; w takich przypadkach kierowca poddaje się badaniu przeprowadzanemu przez właściwego specjalistę posiadającego uprawnienia uzyskane na podstawie prawa krajowego, aby wykazać, że nie występuje u niego inne upośledzenie funkcji wzroku, w tym podatność na olśnienie, obniżona wrażliwości na kontrast i obniżona zdolność widzenia w półmroku. Kierowca lub wnioskodawca powinni również ukończyć z pozytywnym wynikiem egzamin praktyczny przeprowadzony przez właściwy organ.

Grupa 1:

1) Wnioskodawcy ubiegający się o takie prawo jazdy lub o przedłużenie okresu jego ważności muszą wykazać się obuoczną ostrością widzenia, w razie konieczności przy zastosowaniu soczewek korekcyjnych, wynoszącą co najmniej 0,5 dla obu oczu naraz.

Ponadto poziome pole widzenia musi wynosić co najmniej 120 stopni, a jego rozszerzenie musi wynosić co najmniej 50 stopni na lewo i na prawo oraz 20 stopni w górę i w dół. W centralnym polu widzenia w obrębie kąta 20 stopni nie mogą występować żadne ubytki.

W przypadku wykrycia lub zgłoszenia postępującej wady wzroku można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności pod warunkiem, że wnioskodawca będzie się poddawać regularnym badaniom przeprowadzanym przez właściwego specjalistę posiadającego uprawnienia uzyskane na podstawie prawa krajowego.

2) U wnioskodawców ubiegających się o prawo jazdy lub o przedłużenie okresu jego ważności, u których występuje całkowita funkcjonalna utrata możliwości widzenia na jedno oko, oraz u widzących wyłącznie za pomocą jednego oka (np. w przypadku diplopii), ostrość widzenia musi wynosić przynajmniej 0,5, w razie konieczności z zastosowaniem soczewek korekcyjnych. Właściwy specjalista posiadający uprawnienia uzyskane na podstawie prawa krajowego musi poświadczyć, że widzenie jednooczne występuje od wystarczająco długiego czasu, by nastąpiła adaptacja, a pole widzenia sprawnego oka spełnia wymóg ustanowiony w pkt 3 ppkt 1.

3) Po niedawnym wystąpieniu diplopii lub utracie możliwości widzenia na jedno oko należy przewidzieć odpowiedni okres adaptacji, na przykład sześciomiesięczny, w trakcie którego kierowanie pojazdami nie jest dozwolone. Po upływie tego okresu kierowanie pojazdami jest dozwolone wyłącznie po uzyskaniu pozytywnej opinii specjalistów w zakresie okulistyki i kierowania pojazdami i może podlegać określonym wymogom lub ograniczeniom.

Grupa 2:

4) Wnioskodawcy ubiegający się o prawo jazdy lub o przedłużenie okresu jego ważności muszą wykazać się ostrością widzenia, w razie konieczności przy zastosowaniu soczewek korekcyjnych, wynoszącą co najmniej 0,8 dla oka sprawniejszego i co najmniej 0,1 dla oka mniej sprawnego. Jeżeli dla osiągnięcia wartości 0,8 i 0,1 dana osoba korzysta z soczewek korekcyjnych, minimalna ostrość widzenia (0,8 i 0,1) musi zostać osiągnięta za pomocą okularów o mocy nieprzekraczającej plus ośmiu dioptrii lub za pomocą soczewek kontaktowych. Środki korekcyjne muszą być dobrze tolerowane.

Ponadto poziome pole widzenia obuocznego musi wynosić co najmniej 160 stopni, a jego rozszerzenie musi wynosić co najmniej 70 stopni na lewo i na prawo oraz 30 stopni w górę i w dół. W centralnym polu widzenia w obrębie kąta 30 stopni nie mogą występować żadne ubytki.

Prawa jazdy nie wydaje się ani nie przedłuża się okresu jego ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców, u których występuje obniżona wrażliwość na kontrast lub diplopia.

Po znacznej utracie zdolności widzenia w jednym oku należy przewidzieć odpowiedni okres adaptacji, na przykład sześciomiesięczny, podczas którego nie wolno kierować pojazdami. Po upływie tego okresu kierowanie pojazdami jest dozwolone wyłącznie po uzyskaniu pozytywnej opinii specjalistów w zakresie okulistyki i kierowania pojazdami i może podlegać określonym wymogom lub ograniczeniom.

Tytuł 2

SŁUCH

4. W przypadku wnioskodawców lub kierowców z grupy 2 z ubytkiem słuchu można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności, pod warunkiem przedstawienia opinii wydanej przez właściwe organy medyczne na podstawie badania lekarskiego, w trakcie którego zwraca się szczególną uwagę na zakres kompensacji.

Tytuł 3

OSOBY Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ RUCHOWĄ

5. Prawa jazdy nie wydaje się ani nie przedłuża się okresu jego ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców cierpiących na dolegliwości lub dysfunkcje aparatu ruchu, które mogą stanowić zagrożenie w sytuacji kierowania pojazdami mechanicznymi.

Grupa 1:

1) Wydanie prawa jazdy wnioskodawcom lub kierowcom z niepełnosprawnościami ruchowymi, z zastrzeżeniem pewnych ograniczeń, jest możliwe po wydaniu opinii przez właściwy organ medyczny. Opinię tę wydaje się na podstawie oceny medycznej danej dolegliwości lub dysfunkcji oraz, w miarę potrzeby, na podstawie egzaminu praktycznego. Opinia taka musi także wskazywać rodzaj modyfikacji, jakich trzeba dokonać w pojeździe, oraz czy kierowca musi używać przyrządu ortopedycznego, w zakresie, w jakim egzamin umiejętności i zachowań wykazuje, że zastosowanie takiego przyrządu podczas kierowania pojazdami nie stanowi zagrożenia.

2) W przypadku wnioskodawców lub kierowców cierpiących na postępującą dolegliwość można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności, pod warunkiem, że dana osoba będzie się poddawać regularnym badaniom w celu zapewnienia, aby była ona nadal zdolna do całkowicie bezpiecznego kierowania pojazdami.

W przypadku gdy niepełnosprawność ruchowa nie ma charakteru postępującego, można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności bez poddawania wnioskodawcy wymogowi przeprowadzania regularnych badań lekarskich.

Grupa 2:

3) Właściwy organ medyczny należycie rozważa dodatkowe ryzyka i zagrożenia, jakie mogą występować w przypadku kierowania pojazdami ujętymi w definicji tej grupy.

Tytuł 4

CHOROBY UKŁADU SERCOWO-NACZYNIOWEGO

6. Choroby układu sercowo-naczyniowego mogą prowadzić do nagłego upośledzenia funkcji mózgowych stanowiącego zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Choroby te stanowią podstawę dla ustanowienia czasowych lub stałych ograniczeń w zakresie prowadzenia pojazdów.

1) W przypadku wnioskodawców lub kierowców należących do wskazanych grup można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności wyłącznie po skutecznym wyleczeniu choroby i z zastrzeżeniem zgody wydanej przez właściwy organ medyczny oraz, w stosownych przypadkach, przeprowadzania przez ten organ regularnych ocen medycznych, jeśli stwierdzono następujące choroby układu sercowo-naczyniowego:

a) bradyarytmie (zaburzenia funkcji węzła zatokowego i zaburzenia przewodzenia) i tachyarytmie (arytmie nadkomorowe i komorowe) z wywiadem omdleń lub epizodów omdleniowych spowodowanymi arytmiami (dotyczy grup 1 i 2);

b) bradyarytmie: zaburzenia funkcji węzła zatokowego i zaburzenia przewodzenia w połączeniu z blokiem przedsionkowo-komorowym II stopnia typu Mobitz II, blokiem III stopnia albo naprzemiennym blokiem odnóg pęczka Hisa (dotyczy wyłącznie grupy 2);

c) tachyarytmie (arytmie nadkomorowe i komorowe) w połączeniu

(i) ze strukturalną chorobą serca, zwłaszcza trwałym częstoskurczem komorowym (dotyczy grup 1 i 2): albo

(ii) z nietrwałym polimorficznym częstoskurczem komorowym lub ze wskazaniem stosowania kardiowertera-defibrylatora (dotyczy wyłącznie grupy 2);

d) objawy dusznicy bolesnej (dotyczy grup 1 i 2);

e) stan po wszczepieniu lub wymianie stałego rozrusznika serca (dotyczy wyłącznie grupy 2);

f) stan po wszczepienie lub wymianie kardiowertera-defibrylatora albo po właściwej bądź nieuzasadnionej interwencji kardiowertera-defibrylatora (dotyczy wyłącznie grupy 1);

g) omdlenia (czasowa utrata przytomności i napięcia mięśniowego charakteryzujące się nagłym początkiem, krótkim czasem trwania i spontanicznym powrotem do prawidłowego stanu, spowodowane całkowitą hipoperfuzją mózgu o podłożu odruchowym (wazowagalnym), z nieznanej przyczyny, przy braku stwierdzonej choroby serca) (dotyczy grup 1 i 2);

h) ostry zespół wieńcowy (dotyczy grup 1 i 2);

(i) stabilna dusznica bolesna, jeżeli objawy nie wystąpią przy niewielkim wysiłku fizycznym (dotyczy grup 1 i 2);

j) przezskórna interwencja wieńcowa (dotyczy grup 1 i 2);

k) zabieg pomostowania tętnic wieńcowych (dotyczy grup 1 i 2);

l) udar/przemijający atak niedokrwienny (dotyczy grup 1 i 2);

m) istotne zwężenie tętnicy szyjnej (dotyczy wyłącznie grupy 2);

n) maksymalna średnica aorty przekraczająca 5,5 cm (dotyczy wyłącznie grupy 2);

o) niewydolność serca:

(i) klasy I, II i III w skali NYHA (New York Heart Association) (dotyczy wyłącznie grupy 1);

(ii) klasy I i II w skali NYHA, pod warunkiem że frakcja wyrzutowa lewej komory wynosi co najmniej 35 % (dotyczy wyłącznie grupy 2);

p) stan po przeszczepie serca (dotyczy grup 1 i 2);

q) stosowanie urządzenia wspomagającego pracę serca (dotyczy wyłącznie grupy 1);

r) stan po operacji zastawek serca (dotyczy grup 1 i 2);

s) nadciśnienie złośliwe (podwyższenie skurczowego ciśnienia tętniczego ≥ 180 mmHg lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego ≥ 110 mmHg związane z grożącym lub postępującym uszkodzeniem narządowym) (dotyczy grup 1 i 2);

t) nadciśnienie tętnicze III stopnia (rozkurczowe ciśnienie tętnicze ≥ 110 mmHg lub skurczowe ciśnienie tętnicze ≥ 180 mmHg) (dotyczy wyłącznie grupy 2);

u) wrodzona wada serca (dotyczy grup 1 i 2);

v) kardiomiopatia przerostowa, jeżeli nie występują omdlenia (dotyczy wyłącznie grupy 1);

w) zespół długiego QT z omdleniami, zaburzenia typu Torsade des Pointes lub QTc > 500 ms (dotyczy wyłącznie grupy 1).

2) Nie wydaje się prawa jazdy i nie przedłuża się okresu jego ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców należących do wskazanych grup, jeśli stwierdzono obecność następujących czynników dotyczących układu sercowo-naczyniowego:

a) stan po wszczepieniu kardiowertera-defibrylatora (dotyczy wyłącznie grupy 2);

b) choroba naczyń obwodowych – tętniak aorty piersiowej i brzusznej, kiedy maksymalna średnica aorty predysponuje do znacznego ryzyka nagłego pęknięcia i wystąpienia nagłej niezdolności do kierowania pojazdami (dotyczy grup 1 i 2);

c) niewydolność serca:

(i) klasy IV w skali NYHA (dotyczy wyłącznie grupy 1);

(ii) klasy III i IV w skali NYHA (dotyczy wyłącznie grupy 2);

d) stosowanie urządzenia wspomagające pracę serca (dotyczy wyłącznie grupy 2);

e) choroba zastawek serca łącznie z niedomykalnością zastawki aortalnej, zwężeniem zastawki aortalnej, niedomykalnością zastawki mitralnej lub zwężeniem zastawki mitralnej, gdy wydolność ocenia się na klasę IV w skali NYHA lub gdy występowały epizody omdleniowe (dotyczy wyłącznie grupy 1);

f) choroba zastawek serca w klasie III lub IV w skali NYHA lub przy frakcji wyrzutowej poniżej 35 %, zwężeniu zastawki mitralnej i ciężkim nadciśnieniu płucnym lub ciężkim zwężeniu zastawki aortalnej w obrazie echa serca bądź zwężeniu zastawki aortalnej powodującym omdlenia; z wyjątkiem całkowicie bezobjawowego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej, jeżeli zostały spełnione wymogi próby wysiłkowej (dotyczy wyłącznie grupy 2);

g) strukturalne i elektryczne kardiomiopatie – kardiomiopatia przerostowa z przypadkami omdleń w wywiadzie lub jeżeli występują co najmniej dwie z następujących sytuacji: grubość ściany lewej komory serca > 3 cm, nietrwały częstoskurcz komorowy, historia nagłego zgonu w rodzinie (krewny pierwszego stopnia), brak odpowiedzi tensyjnej na wysiłek fizyczny (dotyczy wyłącznie grupy 2);

h) zespół długiego QT z omdleniami, zaburzenia typu Torsade des Pointes i QTc > 500 ms (dotyczy wyłącznie grupy 2);

(i) zespół Brugadów z omdleniami lub stan po zatrzymaniu akcji serca (dotyczy grup 1 i 2).

W wyjątkowych przypadkach można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności, pod warunkiem że jest to należycie uzasadnione opinią medyczną wydaną przez właściwy organ medyczny i będzie podlegać regularnym ocenom medycznym przeprowadzanym przez ten organ, w celu zapewnienia, aby dana osoba była nadal zdolna do bezpiecznego kierowania pojazdami, z uwzględnieniem skutków jej choroby.

3) Inne kardiomiopatie

W przypadku wnioskodawców lub kierowców, u których stwierdzono dobrze opisane kardiomiopatie (np. arytmogenna kardiomiopatia prawej komory, kardiomiopatia gąbczasta, polimorficzny częstoskurcz komorowy zależny od katecholamin i zespół krótkiego QT) lub nowe kardiomiopatie, które mogą zostać odkryte, ocenia się ryzyko wystąpienia nagłych zdarzeń uniemożliwiających kierowanie pojazdami. Wymagana jest staranna ocena przez lekarza specjalistę. Należy uwzględnić cechy prognostyczne dla poszczególnych kardiomiopatii.

4) Państwa członkowskie mogą ograniczyć wydawanie praw jazdy lub przedłużanie okresu ich ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców, u których stwierdzono inne choroby układu sercowo-naczyniowego.

Tytuł 5

CUKRZYCA

7. Do celów poniższych punktów zastosowanie mają następujące definicje:

„ciężka hipoglikemia” oznacza sytuację, w której potrzebna jest pomoc innej osoby;

„nawracająca ciężka hipoglikemia” oznacza drugie wystąpienie ciężkiej hipoglikemii w okresie 12 miesięcy.

Grupa 1:

1) W przypadku wnioskodawców lub kierowców cierpiących na cukrzycę można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności. W przypadku leczenia farmakologicznego o niskim ryzyku hipoglikemii wymagane są regularne kontrole medyczne przeprowadzane przez właściwy organ medyczny, odpowiednio dla każdego przypadku. W przypadku leczenia farmakologicznego o wysokim ryzyku hipoglikemii, mogącym mieć konsekwencje dla zdolności do kierowania pojazdami, wymagana jest opinia właściwego uprawnionego lekarza oraz regularne kontrole medyczne, odpowiednio do każdego przypadku, przy czym okres pomiędzy kontrolami nie może przekraczać dziesięciu lat.

2) Wnioskodawca lub kierowca cierpiący na cukrzycę leczoną lekami, które niosą ze sobą ryzyko wywołania hipoglikemii, musi wykazywać świadomość ryzyka hipoglikemii oraz odpowiednią kontrolę nad przebiegiem choroby.

Nie wydaje się prawa jazdy i nie przedłuża się okresu jego ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców mających niewystarczającą świadomość ryzyka hipoglikemii.

Nie wydaje się prawa jazdy i nie przedłuża się okresu jego ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców, u których stwierdzono nawracającą ciężką hipoglikemię, chyba że właściwy organ medyczny wydał pozytywną opinię medyczną i potwierdzają ją przeprowadzane przez ten organ regularne oceny medyczne. W przypadku nawracającej ciężkiej hipoglikemii w porze czuwania, nie wydaje się prawa jazdy i nie przedłuża się okresu jego ważności przez 3 miesiące od ostatniego wystąpienia takiego epizodu.

W wyjątkowych przypadkach można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności, pod warunkiem że jest to należycie uzasadnione opinią medyczną wydaną przez właściwy organ medyczny i będzie podlegać przeprowadzanym przez ten organ regularnym ocenom medycznym, w celu zapewnienia, aby dana osoba była nadal zdolna do bezpiecznego kierowania pojazdami, z uwzględnieniem skutków jej choroby.

Grupa 2:

3) Można rozważyć wydanie lub przedłużenie okresu ważności prawa jazdy grupy 2 wnioskodawcom lub kierowcom cierpiącym na cukrzycę. W przypadku leczenia farmakologicznego, które niesie ze sobą ryzyko wywołania hipoglikemii, to jest stosowania insuliny i określonych leków doustnych, obowiązywać muszą następujące kryteria:

a) w ciągu ostatnich 12 miesięcy nie wystąpiły epizody ciężkiej hipoglikemii;

b) kierowca ma pełną świadomość hipoglikemii;

c) kierowca musi być w stanie w ramach regularnych kontroli dokonywać odpowiedniego sprawdzenia poziomu glukozy we krwi, przy użyciu środków technicznych, przynajmniej dwa razy dziennie oraz w porach związanych z kierowaniem pojazdami;

d) kierowca musi wykazać, że rozumie ryzyko związane z hipoglikemią;

e) nie występują inne wykluczające komplikacje związane z cukrzycą.

Ponadto w takich przypadkach prawo jazdy wydaje się lub przedłuża się okres jego ważności pod warunkiem wydania przez właściwy organ medyczny pozytywnej opinii oraz przeprowadzania przez ten organ regularnych kontroli medycznych, dokonywanych nie rzadziej niż co trzy lata.

4) Wystąpienie w porze czuwania epizodu ciężkiej hipoglikemii, nawet niezwiązanego z prowadzeniem pojazdu, musi zostać zgłoszone i prowadzić do ponownej oceny uprawnień do kierowania pojazdami.

Tytuł 6

SCHORZENIA NEUROLOGICZNE I OBTURACYJNY BEZDECH SENNY

8. Poniższe zasady mają zastosowanie do wnioskodawców cierpiących na choroby neurologiczne i obturacyjny bezdech senny.

Tytuł 7

SCHORZENIA NEUROLOGICZNE

1) Prawa jazdy nie wydaje się ani nie przedłuża się okresu jego ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców cierpiących na poważne schorzenie neurologiczne, chyba że do wniosku załączono pozytywną opinię medyczną wydaną przez właściwego uprawnionego lekarza.

Zaburzenia neurologiczne związane z uwarunkowaniami rozwojowymi, chorobami czy interwencją lekarską bądź chirurgiczną mającymi wpływ na ośrodkowy lub obwodowy układ nerwowy, prowadzące do zaburzeń funkcji poznawczych, behawioralnych, dysfunkcji sensorycznych czy zaburzeń motorycznych oraz do zakłócenia sprawności/czynności, równowagi i koordynacji, muszą zostać odpowiednio rozpatrzone w zakresie skutków czynnościowych dla kierowania pojazdami. Należy uwzględnić zagrożenie postępującym charakterem schorzenia i nieprzestrzeganiem zaleceń dotyczących leczenia. W takich sytuacjach wydanie prawa jazdy lub przedłużenie okresu jego ważności, w przypadku niebezpieczeństwa pogorszenia się stanu zdrowia, może podlegać okresowej ocenie.

Tytuł 8

OBTURACYJNY BEZDECH SENNY

2) Do celów poniższych punktów:

„obturacyjny bezdech senny w postaci umiarkowanej” odpowiada liczbie epizodów zatrzymania lub spłycenia oddychania na godzinę (wskaźnik AHI – Apnoea-Hypopnoea Index) wynoszącej od 15 do 29;

„obturacyjny bezdech senny w postaci ciężkiej” odpowiada wskaźnikowi AHI wynoszącemu 30 lub powyżej; z towarzyszącym w obu przypadkach występowaniem nadmiernej senności w ciągu dnia.

3) Wnioskodawcy lub kierowcy, u których podejrzewa się obturacyjny bezdech senny w postaci umiarkowanej lub ciężkiej muszą zostać skierowani, przed wydaniem lub przedłużeniem okresu ważności prawa jazdy, w celu uzyskania porady medycznej właściwego uprawnionego lekarza. Można zalecić im rezygnację z kierowania pojazdami do chwili potwierdzenia diagnozy.

4) Można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców cierpiących na obturacyjny bezdech senny w postaci umiarkowanej lub ciężkiej, którzy odpowiednio kontrolują swój stan i przestrzegają zaleceń terapeutycznych i u których nastąpiło złagodzenie objawów senności, jeśli takie występowały, co zostało potwierdzone opinią medyczną właściwego uprawnionego lekarza.

5) Wnioskodawców lub kierowców, którzy leczą się z powodu obturacyjnego bezdechu sennego w postaci umiarkowanej lub ciężkiej, poddaje się okresowym kontrolom medycznym w odstępach czasu nie dłuższych niż trzy lata dla kierowców z grupy 1 oraz nie dłuższych niż rok w przypadku kierowców z grupy 2, w celu ustalenia poziomu przestrzegania przez nich zaleceń terapeutycznych, potrzeby dalszego leczenia i ciągłego zachowania czujności.

Tytuł 9

PADACZKA

9. Napady padaczkowe lub inne nagłe zaburzenia stanu świadomości u osoby kierującej pojazdami mechanicznymi stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Do celów poniższych punktów:

„padaczka” oznacza chorobę, w przypadku której dana osoba miała co najmniej dwa napady padaczkowe w odstępie krótszym niż pięć lat;

„prowokowany napad padaczkowy” oznacza napad wywołany rozpoznawalnym czynnikiem przyczynowym, którego można uniknąć.

Odradza się kierowanie pojazdami osobie, u której wystąpił pierwszy lub pojedynczy napad lub utrata przytomności. Wymagane jest specjalistyczne sprawozdanie wskazujące okres, w którym kierowanie pojazdami jest zakazane, oraz wymagania dotyczące dalszych działań.

Niezwykle ważne jest zdiagnozowanie konkretnego zespołu padaczkowego i rodzaju napadów, na jakie cierpi dana osoba, aby umożliwić odpowiednią ocenę bezpieczeństwa kierowania pojazdami przez tę osobę, w tym ryzyka wystąpienia kolejnych napadów, oraz zastosowanie odpowiedniego leczenia. Czynności te muszą być wykonane przez neurologa.

Grupa 1:

1) W przypadku cierpiących na padaczkę kierowców należących do grupy 1 ich uprawnienia do kierowania pojazdami podlegają weryfikacji do momentu, w którym od co najmniej pięciu lat nie mieli napadu.

W przypadku wnioskodawcy lub kierowcy cierpiącego na padaczkę uznaje się, że kryteria bezwarunkowego przyznania prawa jazdy nie są spełnione aż do momentu, w którym wnioskodawca lub kierowca nie miał napadu od co najmniej pięciu lat.

2) Prowokowany napad padaczkowy: jeżeli wnioskodawca miał prowokowany napad padaczkowy wywołany rozpoznawalnym czynnikiem prowokującym, którego wystąpienie podczas kierowania pojazdami jest mało prawdopodobne, może być on uznany za zdolnego do kierowania pojazdami na zasadzie indywidualnej, z zastrzeżeniem przedstawienia opinii neurologicznej. W stosownych przypadkach ocena musi uwzględniać przepisy innych istotnych tytułów, np. w odniesieniu do spożywania alkoholu lub choroby współistniejącej.

3) Pierwszy lub pojedynczy nieprowokowany napad: wnioskodawcę lub kierowcę, który miał pierwszy nieprowokowany napad padaczki, można uznać za zdolnego do kierowania pojazdami po sześciomiesięcznym okresie bez napadów, jeżeli dokonano odpowiedniej oceny medycznej. W przypadku udokumentowanego dobrego rokowania organy krajowe mogą zezwolić wnioskodawcom lub kierowcom na kierowanie pojazdami we wcześniejszym terminie.

4) Inne przypadki utraty przytomności: utrata przytomności podlega ocenie z uwzględnieniem ryzyka jej ponownego wystąpienia podczas kierowania pojazdami.

5) Padaczka: wnioskodawcę lub kierowcę można uznać za zdolnego do kierowania pojazdami po upływie jednego roku bez kolejnych napadów.

6) Napady wyłącznie podczas snu: kierowców lub wnioskodawców, którzy mieli napady wyłącznie podczas snu, można uznać za zdolnych do kierowania pojazdami, pod warunkiem że ustalono obecność tego wzorca objawów w okresie nie krótszym niż okres bez napadów wymagany w przypadku padaczki. Jeżeli wystąpi atak lub napad w porze czuwania, prawo jazdy można wydać po upływie rocznego okresu bez kolejnego epizodu.

7) Napady bez wpływu na świadomość lub na zdolność do działania: kierowców lub wnioskodawców, którzy nigdy nie mieli napadów poza napadami, co do których wykazano, że nie wpływają na świadomość i nie powodują żadnego upośledzenia czynnościowego, można uznać za zdolnych do kierowania pojazdami pod warunkiem, że ustalono obecność tego wzorca objawów w okresie nie krótszym niż okres bez napadów wymagany w przypadku padaczki. Jeżeli występują ataki lub napady jakiegokolwiek innego rodzaju, prawo jazdy można wydać po upływie rocznego okresu bez kolejnego epizodu.

8) Napady spowodowane przeprowadzonymi pod kontrolą lekarza zmianą leku przeciwpadaczkowego lub zmniejszeniem jego dawki: pacjentowi można zalecić wstrzymanie się od kierowania pojazdami przez okres trwający od początku okresu odstawiania leku do upływu sześciu miesięcy po zaprzestaniu leczenia. Napady występujące podczas zaleconej przez lekarza zmiany lub odstawienia leku wymagają trzymiesięcznego okresu bez kierowania pojazdami, jeżeli powrócono do uprzednio stosowanej skutecznej terapii.

9) Po operacyjnym leczeniu padaczki: kierowcę lub wnioskodawcę można uznać za zdolnego do kierowania pojazdami po upływie jednego roku bez kolejnych napadów.

Grupa 2:

10) Wymagany okres uznaje się za wolny od napadów padaczkowych, jeżeli wnioskodawca lub kierowca nie przyjmował w tym okresie leków przeciwpadaczkowych. Musi zostać przeprowadzona odpowiednia dalsza obserwacja lekarska. W trakcie kompleksowych badań neurologicznych nie stwierdzono patologii mózgu właściwej dla padaczki i nie wykryto aktywności padaczkopodobnej na elektroencefalogramie (EEG). Po ostrym epizodzie należy przeprowadzić badanie EEG oraz odpowiednią ocenę neurologiczną.

11) W przypadku prowokowanego napadu padaczkowego, spowodowanego możliwym do zidentyfikowania czynnikiem, należy przedstawić pozytywny raport neurologiczny poświadczający okres wolny od napadu, który wynosi co najmniej rok, i zawierający ocenę elektroencefalograficzną. Należy uwzględnić przepisy innych tytułów. W przypadku strukturalnych zmian w mózgu wiążących się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia napadów padaczkowych ich wielkość ocenia się za pomocą raportu neurologicznego.

12) Pierwszy lub pojedynczy nieprowokowany napad: wnioskodawcę lub kierowcę, który miał pierwszy nieprowokowany napad, można uznać za zdolnego do kierowania pojazdami, jeżeli w okresie pięciu lat, bez stosowania leków przeciwpadaczkowych, nie wystąpiły kolejne napady i jeżeli dokonano odpowiedniej oceny neurologicznej. W przypadku udokumentowanego dobrego rokowania organy medyczne mogą zezwolić wnioskodawcy lub kierowcy na kierowanie pojazdami we wcześniejszym terminie.

13) Inne przypadki utraty przytomności: utrata przytomności podlega ocenie z uwzględnieniem ryzyka jej ponownego wystąpienia podczas kierowania pojazdami.

14) Padaczka: w ciągu 10 lat, podczas których nie stosowano leków przeciwpadaczkowych, nie wystąpiły kolejne napady. W przypadku udokumentowanego dobrego rokowania organy krajowe mogą zezwolić wnioskodawcom lub kierowcom na kierowanie pojazdami we wcześniejszym terminie. Dotyczy to także „padaczki młodzieńczej”.

Niektóre zaburzenia (np. malformacje tętniczo-żylne lub krwotok śródmózgowy) zwiększają ryzyko wystąpienia napadów, nawet jeżeli napady jeszcze nie wystąpiły. W takich przypadkach oceny musi dokonać właściwy organ medyczny.

Tytuł 10

ZABURZENIA PSYCHICZNE

10. Poniższe zasady mają zastosowanie do wnioskodawców lub kierowców z zaburzeniem psychicznym lub niepełnosprawnością intelektualną.

Grupa 1:

1) Nie wydaje się prawa jazdy i nie przedłuża się okresu jego ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców, u których występują:

a) poważne zaburzenie psychiczne, funkcji poznawczych lub behawioralnych, wrodzone lub spowodowane chorobą, urazem albo operacją neurochirurgiczną;

b) zaburzenia osobowości mające negatywny wpływ na ocenę sytuacji, zachowanie lub zdolności adaptacyjne,

chyba że do wniosku załączono pozytywną opinię medyczną wydaną przez właściwego uprawnionego lekarza oraz z zastrzeżeniem, w razie konieczności, przeprowadzania regularnych kontroli stanu zdrowia. Należy respektować wymóg poprzedzającego okresu remisji.

Grupa 2:

2) Właściwy organ medyczny należycie rozważa dodatkowe ryzyka i zagrożenia, jakie mogą występować w przypadku kierowania pojazdami przez osoby zaliczane do tej grupy. Właściwy organ medyczny może ustanowić tymczasowe wymogi lub nałożyć ograniczenia dotyczące kierowania pojazdami.

Tytuł 11

ALKOHOL

11. Spożywanie alkoholu stanowi jedno z najpoważniejszych zagrożeń dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. W związku ze skalą problemu służby medyczne muszą wykazywać się wyjątkową czujnością.

Grupa 1:

1) Nie wydaje się prawa jazdy i nie przedłuża się okresu jego ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców, którzy są uzależnieni od alkoholu bądź nie są w stanie powstrzymać się od prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu.

Można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności po udowodnionym okresie abstynencji, jeżeli właściwy uprawniony lekarz wyda pozytywną opinię medyczną o wnioskodawcy lub kierowcy, a kierowcy lub wnioskodawcy będą poddawani w danym okresie regularnym kontrolom stanu zdrowia.

2) W przypadku wnioskodawców lub kierowców uzależnionych od alkoholu lub niezdolnych do powstrzymania się od prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności, pod warunkiem że stosowane są technologie umożliwiające wyeliminowanie skutków uzależnienia, na przykład obowiązkowe stosowanie alkomatów blokujących zapłon, oraz że kierowca podlega okresowemu przeglądowi dalszego leczenia służącego rozwiązaniu problemu uzależnienia lub niemożliwości oddzielenia picia od prowadzenia pojazdu. Jeżeli udowodniony zostanie okres abstynencji, który może obejmować uczestnictwo w programach rehabilitacyjnych związanych z monitoringiem i nadzorem medycznym, można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności bez stosowania takich technologii, jeżeli właściwy uprawniony lekarz wyda opinię medyczną o kierowcy, a kierowca będzie w danym okresie poddawany regularnym kontrolom stanu zdrowia. Regularne kontrole stanu zdrowia mogą być przeprowadzane w trakcie stosowania takich technologii lub po ustaniu ich stosowania, lub w obu tych sytuacjach.

Grupa 2:

3) Właściwy organ medyczny należycie rozważa dodatkowe ryzyka i zagrożenia, jakie mogą występować w przypadku kierowania pojazdami przez osoby zaliczane do tej grupy.

4) Właściwy organ medyczny może ustanowić tymczasowe wymogi i, w stosownych przypadkach, ograniczenia dotyczące kierowania pojazdami.

Tytuł 12

ŚRODKI ODURZAJĄCE I PRODUKTY LECZNICZE

12. Poniższe zasady mają zastosowanie do środków odurzających i produktów leczniczych.

Nadużywanie:

1) Nie wydaje się prawa jazdy i nie przedłuża się okresu jego ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców, którzy są uzależnieni od substancji psychotropowych lub narkotyków lub którzy nie są uzależnieni od takich substancji, ale nie chcą lub nie są w stanie oddzielić ich zażywania od kierowania pojazdami, niezależnie od kategorii prawa jazdy, której dotyczy wniosek.

Regularne zażywanie:

Grupa 1:

2) Nie wydaje się prawa jazdy i nie przedłuża się okresu jego ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców, którzy regularnie zażywają, w jakiejkolwiek postaci, substancje psychotropowe lub narkotyki mogące obniżać zdolność do bezpiecznego kierowania pojazdami, jeżeli wchłaniane ilości mogą niekorzystnie wpływać na kierowanie pojazdami. Niniejszy przepis ma zastosowanie do wszystkich innych produktów leczniczych bądź połączeń produktów leczniczych, które negatywnie wpływają na psychiczną lub fizyczną zdolność do kierowania pojazdami.

Właściwy organ medyczny może ustanowić tymczasowe wymogi i, w stosownych przypadkach, ograniczenia dotyczące kierowania pojazdami.

Grupa 2:

3) Właściwy organ medyczny należycie rozważa dodatkowe ryzyka i zagrożenia, jakie mogą występować w przypadku kierowania pojazdami przez osoby zaliczane do tej grupy, i może ustanowić określone wymogi lub ograniczenia.

Tytuł 13

ZABURZENIA FUNKCJI NEREK

13. Poniższe zasady mają zastosowanie do wnioskodawców z zaburzeniami funkcji nerek.

Grupa 1:

1) W przypadku wnioskodawców lub kierowców cierpiących na zaawansowaną niewydolność nerek, która skutkuje znacznym ograniczeniem zdolności fizycznej, można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności, pod warunkiem przedstawienia opinii medycznej wydanej przez właściwego uprawnionego lekarza oraz przeprowadzania regularnych kontroli stanu zdrowia.

Grupa 2:

2) Nie wydaje się prawa jazdy i nie przedłuża się okresu jego ważności w przypadku wnioskodawców lub kierowców cierpiących na zaawansowaną i nieodwracalną niewydolność nerek, z wyjątkiem przypadków wyjątkowych, należycie uzasadnionych opinią medyczną wydaną przez właściwego uprawnionego lekarza, oraz pod warunkiem, że wnioskodawcy lub kierowcy będą poddawani regularnym kontrolom stanu zdrowia.

Tytuł 14

PRZEPISY RÓŻNE

Grupa 1:

1) W przypadku wnioskodawców lub kierowców z przeszczepionym organem albo sztucznym wszczepem, które wpływają na zdolność do kierowania pojazdami, można wydać prawo jazdy lub przedłużyć okres jego ważności, pod warunkiem przedstawienia opinii medycznej wydanej przez właściwego uprawnionego lekarza oraz, w razie konieczności, przeprowadzania regularnych kontroli stanu zdrowia.

Grupa 2:

2) Właściwy organ medyczny należycie rozważa dodatkowe ryzyka i zagrożenia, jakie mogą występować w przypadku kierowania pojazdami przez osoby zaliczane do tej grupy.

Co do zasady przyjmuje się, że w przypadku gdy wnioskodawcy lub kierowcy cierpią na zaburzenie, które nie zostało wymienione w niniejszym załączniku, lecz może stanowić czynnościową niezdolność wpływającą na bezpieczeństwo kierowania pojazdami lub skutkować taką niezdolnością, prawa jazdy nie wydaje się i nie przedłuża się okresu jego ważności, chyba że do wniosku załączono pozytywną opinię medyczną wydaną przez właściwego uprawnionego lekarza oraz pod warunkiem, w razie konieczności, poddawania wnioskodawcy lub kierowcy regularnym kontrolom stanu zdrowia.