Artykuł 9

1. W przypadku gdy państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, uzna, że przedstawione dowody nie wskazują na jego odpowiedzialność, odrzucenia dokonuje się za pomocą sekcji wyznaczonej do tego celu w tym samym standardowym formularzu, który wykorzystano do złożenia wniosku. Państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, podaje uzasadnione powody odrzucenia wniosku zgodnie z art. 40 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2024/1351 oraz przedstawia odpowiednie dowody i poszlaki, jeżeli są dostępne, na poparcie uzasadnionych powodów.

2. Jeżeli wnioskujące państwo członkowskie uważa, że odrzucenie oparte jest na niewłaściwej ocenie, lub jeżeli posiada dodatkowe dowody do przesłania, może poprosić o ponowne rozpatrzenie swojego wniosku. Tę możliwość wykorzystuje się w ciągu trzech tygodni od otrzymania odrzucenia. Państwo członkowskie, do którego kierowany jest wniosek, dołoży wszelkich starań, aby udzielić odpowiedzi w ciągu dwóch tygodni. Upływ dwutygodniowego terminu zamyka procedurę ponownego rozpatrzenia sprawy, niezależnie od tego, czy państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, udzieliło odpowiedzi w tym terminie.

Brak reakcji ze strony powiadomionego państwa członkowskiego w terminie określonym w akapicie pierwszym nie jest równoznaczny z potwierdzeniem wniosku.

Akapit pierwszy nie przedłuża terminów określonych w art. 40 ust. 1 i 7 rozporządzenia (UE) 2024/1351.