Artykuł 8b

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby depozyty ze środkami klientów były objęte gwarancją systemów gwarancji depozytów, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

a) takie depozyty są deponowane w imieniu i na rzecz klientów, którzy kwalifikują się do ochrony zgodnie z art. 5 ust. 1;

b) takie depozyty są dokonywane na wyodrębnionych rachunkach zgodnie z wymogami dotyczącymi zabezpieczeń określonymi w prawie Unii regulującym działalność podmiotów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. d);

c) klienci, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu, zostali zidentyfikowani lub mogą zostać zidentyfikowani przez instytucję finansową utrzymującą rachunek w imieniu tych klientów przed dniem, w którym właściwy organ administracyjny dokona ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. a), lub organ sądowy wyda orzeczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. b).

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby poziom gwarancji, o którym mowa w art. 6 ust. 1, miał zastosowanie do każdego z klientów spełniających warunek określony w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu. W drodze odstępstwa od art. 7 ust. 1, przy określaniu kwoty podlegającej wypłacie w odniesieniu do pojedynczego klienta system gwarancji depozytów nie uwzględnia sumy depozytów złożonych przez tego klienta w tej samej instytucji kredytowej.

3. Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów wypłacały gwarantowane depozyty ze środkami klientów posiadaczowi rachunku na rzecz każdego z klientów albo bezpośrednio klientowi.

4. EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:

a) szczegółów technicznych dotyczących identyfikacji klientów na potrzeby wypłaty zgodnie z art. 8;

b) kryteriów, na jakich podstawie środki mają być wypłacane posiadaczowi rachunku na rzecz każdego z klientów albo bezpośrednio klientowi, oraz okoliczności, w jakich taka wypłata ma być dokonywana;

c) zasad mających na celu uniknięcie wielokrotnych roszczeń o wypłatę na rzecz tego samego beneficjenta.

Opracowując projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, EUNB uwzględnia następujące kwestie:

a) specyfikę modelu biznesowego poszczególnych rodzajów instytucji finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. d);

b) szczegółowe wymogi określone w mającym zastosowanie prawie Unii regulującym działalność instytucji finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. d), w zakresie traktowania środków należących do klientów.

EUNB przedłoży Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 11 maja 2027 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.