Artykuł 21

1. Zarządcy infrastruktury wprowadzają i wdrażają ciągły proces planowania ewentualnościowego w celu przygotowania się na zakłócenia w funkcjonowaniu sieci oraz na inne sytuacje kryzysowe mające wpływ na ruch kolejowy.

Planowanie ewentualnościowe stanowi podstawę zarządzania ruchem, zarządzania zakłóceniami i zarządzania kryzysowego zgodnie z art. 44 z myślą o umożliwieniu szybkiej reakcji w takich sytuacjach oraz zminimalizowaniu ich wpływu na ruch kolejowy.

Zarządcy infrastruktury dokumentują wyniki swojego planowania ewentualnościowego w planie ewentualnościowym.

2. Planowanie ewentualnościowe obejmuje w szczególności:

a) wyznaczenie alternatywnych tras, o ile takie trasy istnieją, w tym w innych sieciach, umożliwiając przekierowanie ruchu w przypadku niedostępności elementów infrastruktury kolejowej wchodzących w skład sieci bazowej i rozszerzonej sieci bazowej TEN-T, oraz innych odcinków i węzłów ujętych w dokumentach dotyczących strategicznego planowania zdolności przepustowej;

b) orientacyjne planowanie zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej, dostępnej na trasach alternatywnych wyznaczonych zgodnie z lit. a), zapewniające przejrzystość w zakresie zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej dostępnej na takich trasach, którą można wykorzystać w przypadku incydentów, a w szczególności zakłóceń w funkcjonowaniu sieci zgodnie z art. 48;

c) określenie zasad i procedur zarządzania ruchem i zarządzania kryzysowego, w tym wymiany informacji między zarządcami infrastruktury, innymi podmiotami zaangażowanymi w działalność operacyjną oraz innymi zainteresowanymi podmiotami, takimi jak organy publiczne odpowiedzialne za kolej lub bezpieczeństwo i reagowanie kryzysowe, a także kryteriów uruchamiania tych procedur;

d) określenie i wykaz organów, które należy poinformować w przypadku wystąpienia poważnych incydentów lub poważnych zakłóceń w ruchu pociągów;

e) wszelkie inne działania przygotowawcze niezbędne do zarządzania zakłóceniami i zarządzania kryzysowego zgodnie z art. 44 oraz z europejskimi ramami koordynacji zarządzania ruchem, zarządzania zakłóceniami i zarządzania kryzysowego na poziomie transgranicznym, o których mowa w art. 46.

3. Zarządcy infrastruktury zapewniają spójność planowania ewentualnościowego ze strategicznym planowaniem zdolności przepustowej, w szczególności ze strategią zdolności przepustowej, modelem zdolności przepustowej, planem zapewnienia zdolności przepustowej oraz z planowaniem prac związanych z infrastrukturą kolejową, o których mowa w art. 11.

4. Wyniki planowania ewentualnościowego, w szczególności wyznaczenie tras alternatywnych zgodnie z ust. 2 lit. a) oraz orientacyjne planowanie zdolności przepustowej na trasach alternatywnych zgodnie z ust. 2 lit. b), uwzględnia się w modelu zdolności przepustowej oraz w planie zapewnienia zdolności przepustowej.

5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające szczegółowo procedurę i kryteria, których należy przestrzegać do celów stosowania ust. 2 niniejszego artykułu, w szczególności w sytuacjach, które mają potencjalny wpływ na ruch transgraniczny. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 76 ust. 2.