Artykuł 27

1. Zarządca infrastruktury dzieli zdolność przepustową w odniesieniu do elementów infrastruktury kolejowej zgłoszonej jako intensywnie wykorzystywana lub przepełniona, stosując sprawiedliwą, przejrzystą i niedyskryminacyjną metodykę.

Zarządca infrastruktury szczegółowo określa w regulaminie sieci metodykę, w tym wszystkie mające zastosowanie wartości parametrów, z uwzględnieniem europejskich ram zarządzania zdolnością przepustową. Wartości parametrów określone przez zarządcę infrastruktury podlegają koordynacji zgodnie z art. 7e lit. d) dyrektywy 2012/34/UE.

Zarządca infrastruktury uwzględnia zapotrzebowanie na zdolność przepustową na przewozy kolejowe wykonywane w ramach wielu sieci.

2. Metodyka, o której mowa w ust. 1, obejmuje następujące etapy:

a) opracowanie alternatywnych scenariuszy podziału zdolności przepustowej dostępnej dla różnych rodzajów kolejowych usług przewozowych, w miarę możliwości obejmujących zapewnienie alternatywnej zdolności przepustowej na innych trasach lub alternatywnego rozkładu jazdy;

b) ocena i klasyfikacja scenariuszy, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu, z uwzględnieniem kryteriów operacyjnych, społeczno-gospodarczych i środowiskowych określonych w ust. 3 niniejszego artykułu;

c) wybór scenariusza znajdującego się najwyżej w klasyfikacji na podstawie oceny, o której mowa w lit. b) niniejszego ustępu, a także odpowiednia zmiana modelu zdolności przepustowej oraz planu zapewnienia zdolności przepustowej.

Metodyka ta musi umożliwiać potrzebę całościowego uwzględnienia przewozów kolejowych wykonywanych w ramach wielu sieci.

3. Ocena, o której mowa w ust. 2 lit. b), opiera się między innymi na następujących kryteriach operacyjnych, społeczno-gospodarczych i środowiskowych, z zastrzeżeniem dostępności danych oraz z uwzględnieniem technicznych i operacyjnych uwarunkowań i wykorzystania infrastruktury kolejowej:

a) koszty operacyjne dla operatorów świadczących kolejowe usługi przewozowe oraz wynikający z nich wpływ na ceny dla klientów kolejowych usług przewozowych;

b) koszty czasowe dla klientów kolejowych usług przewozowych;

c) konektywność i dostępność dla osób i regionów korzystających z kolejowych usług przewozowych, w tym jakość połączeń w szczególności pod względem czasu transferu i częstotliwości w przypadku kolejowych przewozów pasażerskich i towarowych;

d) wpływ na koszty zewnętrzne transportu, takie jak wypadki, emisje zanieczyszczeń powietrza, gazów cieplarnianych i hałasu generowane przez kolejowe usługi przewozowe i ich prawdopodobne alternatywy;

e) wolumen przewożonych osób i ładunków.

4. ENIM określa sprawiedliwą, przejrzystą i niedyskryminacyjną metodykę oraz sporządza wykaz parametrów dotyczących kolejowych usług przewozowych oraz kryteriów operacyjnych, społeczno-gospodarczych i środowiskowych niezbędnych do oceny, o której mowa w ust. 3. W stosownych przypadkach ENIM określa wartości standardowe parametrów lub przedziały wartości standardowych. ENIM zapewnia, aby wartości parametrów zostały w wystarczającym stopniu przetestowane i skalibrowane w warunkach eksploatacji.

ENIM włącza do europejskich ram zarządzania zdolnością przepustową metodykę oraz wykaz parametrów i wartości standardowe parametrów.

Zarządca infrastruktury, w stosownych przypadkach, dostosowuje wartości standardowe parametrów w celu uwzględnienia lokalnych lub krajowych uwarunkowań w oparciu o przyjęte podejścia i dowody empiryczne oraz, w stosownych przypadkach, z zastosowaniem wymogów państwa członkowskiego zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. d).