Artykuł 42

1. W przypadku gdy zarządca infrastruktury lub wnioskodawca nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań w odniesieniu do przydzielonego uprawnienia do zdolności przepustowej oraz w przypadku gdy skutkuje to zmianą sklasyfikowaną jako znacząca zgodnie z art. 41 ust. 6, ten zarządca infrastruktury lub ten wnioskodawca wypłaca drugiej stronie karę. Kara ta musi być skuteczna, proporcjonalna, odstraszająca oraz niedyskryminująca.

2. Kara, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje w następujących okolicznościach:

a) siła wyższa;

b) w przypadku gdy zarządca infrastruktury cofa uprawnienia do zdolności przepustowej zgodnie ze środkami podjętymi przez państwa członkowskie na podstawie art. 12;

c) w przypadku anulowania uprawnienia do zdolności przepustowej zgodnie z art. 29 ust. 3;

d) w przypadku zmiany umów ramowych zgodnie z art. 33 ust. 7;

e) w przypadku zastosowania odstępstw zgodnie z art. 37 ust. 5.

3. Wysokość kary ustala się między wysokością minimalną a maksymalną, jak określono w załączniku IV. Zarządcy infrastruktury określają w regulaminie sieci wysokości kar, które mają być zapłacone przez zarządcę infrastruktury i wnioskodawcę, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez organ regulacyjny.

4. Kara należna od zarządcy infrastruktury nie może być różnicowana w zależności od segmentu rynku przewozów kolejowych. Kara należna od wnioskodawcy jest zróżnicowana w zależności od segmentu rynku przewozów kolejowych.

5. Wysokość kary może być ustalana przy zastosowaniu współczynnika o wartości od 0, 1 do 2, w zależności od wpływu, jaki wywiera dana zmiana oraz zgodnie z następującymi kryteriami:

a) termin powiadomienia o zmianie;

b) w przypadku gdy zmiana jest spowodowana przez zarządcę infrastruktury i istnieje alternatywna zdolność przepustowa – jakość alternatywnej zdolności przepustowej; lub

c) w przypadku gdy zmiana jest spowodowana przez wnioskodawcę, czy zdolność przepustowa może zostać ponownie przydzielona i wykorzystana przez innego wnioskodawcę.

Maksymalną wysokość kary można stosować wyłącznie w przypadku anulowania uprawnienia do zdolności przepustowej.

6. W oparciu o kryteria określone w ust. 5 ENIM opracowuje wytyczne dotyczące ustalania wysokości kar oraz włącza je do europejskich ram zarządzania zdolnością przepustową.

Zarządca infrastruktury ustala wysokości kar na podstawie tych wytycznych.

7. Zarządca infrastruktury określa w regulaminie sieci wysokości kar, które mają być stosowane do kary należnej od zarządcy sieci lub wnioskodawcy, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez organ regulacyjny.

8. W przypadku uprawnienia do zdolności przepustowej obejmującej wiele sieci łączną wysokość kary oblicza się poprzez sumowanie kar, obejmujące ustalenie ich wysokości, w każdej z sieci, biorąc pod uwagę, że:

a) obowiązek wypłaty kary na rzecz wnioskodawcy ma zastosowanie do zarządcy infrastruktury, który jest odpowiedzialny za zmianę uprawnienia do zdolności przepustowej, uwzględniając uprawnienie do zdolności przepustowej jako całość; kara należna od zarządcy infrastruktury wynosi trzykrotność wysokości kary należnej w jego własnej sieci, przy czym nie może ona przekraczać sumy kar za uprawnienie do zdolności przepustowej jako całość;

b) obowiązek wypłaty kary na rzecz zarządców infrastruktury ma zastosowanie do wnioskodawcy, który zwrócił się o zmianę, uwzględniając uprawnienie do zdolności przepustowej jako całość; kara jest wypłacana zainteresowanym zarządcom infrastruktury zgodnie z odpowiadającym im udziałem w uprawnieniu do zdolności przepustowej obejmującej wiele sieci.

9. Zarządca infrastruktury lub wnioskodawca ma prawo wszcząć spór z odpowiedzialnym organem regulacyjnym w odniesieniu do zmiany uprawnienia do zdolności przepustowej lub zapłaty kary. Organ regulacyjny podejmuje decyzję niezwłocznie, a najpóźniej w ciągu jednego miesiąca od zebrania wszystkich informacji niezbędnych do oceny przyczyny zmiany.

10. W przypadku uprawnienia do zdolności przepustowej obejmującej jedną sieć decyzję podejmuje organ regulacyjny państwa członkowskiego odpowiedzialnego za uprawnienie do zdolności przepustowej.

W przypadku uprawnień do zdolności przepustowej obejmującej wiele sieci decyzję podejmuje organ regulacyjny odpowiedzialny za zarządcę infrastruktury działającego jako pojedynczy punkt kontaktowy zgodnie z art. 30.

Organy regulacyjne informują ENRRB o takich decyzjach oraz mogą konsultować się z ENRRB przy ich podejmowaniu. W przypadku konsultacji ENRRB doradza organom regulacyjnym w celu zapewnienia, aby takie decyzje były spójne i wydawane na podstawie powszechnie uznanych zasad.

11. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 75 w celu zmiany załącznika IV, aby dostosować minimalne i maksymalne wysokości kary do stopy inflacji. Przeglądu wysokości kar dokonuje się co dwa lata w oparciu o stopę inflacji mierzoną za pomocą europejskiego wskaźnika cen konsumpcyjnych publikowanego przez Eurostat. Pierwszy przegląd wysokości kar zostanie przeprowadzony w 2033 r.