Artykuł 19

1. Oceniając, czy inwestycja zagraniczna prawdopodobnie będzie mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny, do celów przyjęcia decyzji dotyczącej monitorowania, przekazania uwag lub wydania opinii, państwa członkowskie i Komisja rozważają w szczególności jej potencjalny wpływ na:

a) projekt lub program leżący w interesie Unii, wymienione w załączniku II;

b) dostępność, w tym poza Unią w wyniku inwestycji zagranicznej, technologii krytycznych, w szczególności tych, o których mowa w załączniku III, oraz ochronę i dostępność własności intelektualnej lub innych wartości niematerialnych i prawnych;

c) bezpieczeństwo, integralność, odporność i funkcjonowanie podmiotu krytycznego lub infrastruktury krytycznej w rozumieniu art. 2 dyrektywy (UE) 2022/2557, w tym gruntów i nieruchomości niezbędnych do funkcjonowania takiej infrastruktury, a także podmiotów objętych zakresem stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2555 (41), z uwzględnieniem odpowiednich skoordynowanych na poziomie Unii oszacowań ryzyka dla bezpieczeństwa przeprowadzonych zgodnie z art. 22 dyrektywy (UE) 2022/2555;

d) ciągłość dostaw nakładów krytycznych, w tym usług;

e) ochronę informacji szczególnie chronionych, w tym danych osobowych zdefiniowanych w art. 4 pkt 1 rozporządzenia (UE) 2016/679, w szczególności w odniesieniu do zdolności inwestora zagranicznego do uzyskania dostępu do takich informacji, administrowania nimi i przetwarzania ich w inny sposób;

f) wolność i pluralizm mediów, w tym platform internetowych i mediów społecznościowych, które mogą być wykorzystywane do celów dezinformacji na dużą skalę lub działalności przestępczej;

g) ochronę procesów wyborczych;

h) ochronę zdrowia publicznego, w tym zapewnienie i dostępność produktów krytycznych o krytycznym znaczeniu wymienionych w załączniku IV;

i) ochronę bezpieczeństwa żywnościowego, w tym rolnictwa, gdy docelowe przedsiębiorstwo unijne posiada lub prowadzi działalność na ponad 10 000 ha gruntów rolnych;

j) bezpieczeństwo obiektów wojskowych oraz innych newralgicznych obiektów publicznych znajdujących się w bezpośredniej bliskości geograficznej docelowego przedsiębiorstwa unijnego.

2. Oceniając, czy inwestycja zagraniczna prawdopodobnie będzie mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny, do celów przyjęcia decyzji dotyczącej monitorowania, przekazania uwag lub wydania opinii, państwa członkowskie i Komisja uwzględniają również informacje dotyczące inwestora zagranicznego, w tym:

a) czy inwestor zagraniczny, osoba fizyczna lub podmiot kontrolujący inwestora zagranicznego, beneficjent rzeczywisty inwestora zagranicznego, którakolwiek z jednostek zależnych inwestora zagranicznego lub jakakolwiek inna strona należąca do inwestora zagranicznego lub przez niego kontrolowana, lub działająca w imieniu lub pod jego kierunkiem:

(i) prawdopodobnie będzie realizować cele polityczne państwa trzeciego, w tym poprzez wykorzystanie inwestycji w celu wywierania nacisku na państwo członkowskie lub Unię, aby zapobiec określonemu działaniu lub doprowadzić do jego zaprzestania, zmiany lub przyjęcia;

(ii) prawdopodobnie będzie ułatwiać rozwój zdolności wojskowych państwa trzeciego;

(iii) prawdopodobnie będzie wykorzystywać inwestycję zagraniczną do wspierania wewnętrznych represji w państwie trzecim lub popełniania poważnych naruszeń praw człowieka lub międzynarodowego prawa humanitarnego, w szczególności gdy docelowe przedsiębiorstwo unijne opracowuje lub produkuje produkty zawarte w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2021/821 lub produkty zawarte w załączniku I do dyrektywy 2009/43/WE;

(iv) dokonali inwestycji zagranicznej uprzednio monitorowanej przez państwo członkowskie i nie uzyskali zezwolenia lub uzyskali zezwolenie jedynie z zastrzeżeniem środków łagodzących, które były w znaczącym stopniu lub wielokrotnie nieprzestrzegane; aby to ustalić, państwa członkowskie i Komisja opierają się na dostępnych im informacjach, w tym na informacjach zawartych w bezpiecznej bazie danych utworzonej na podstawie art. 18 ust. 6 oraz na informacjach przekazanych w tej kwestii przez inwestora zagranicznego;

(v) byli już zaangażowani w działania mające negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w państwie członkowskim; lub

(vi) uczestniczyli w działalności niezgodnej z prawem lub działalności przestępczej, w tym polegającej na obejściu unijnych środków ograniczających przyjętych na podstawie art. 29 TUE i art. 215 TFUE;

b) w stosownych przypadkach – powody, dla których inwestor zagraniczny, osoba fizyczna lub podmiot kontrolujący inwestora zagranicznego, beneficjent rzeczywisty inwestora zagranicznego, którakolwiek z jednostek zależnych inwestora zagranicznego lub jakikolwiek inny podmiot należący do takiego inwestora zagranicznego lub przez niego kontrolowany, lub działający w jego imieniu lub pod jego kierunkiem, podlega środkom ograniczającym przyjętym na podstawie art. 29 TUE i art. 215 TFUE;

c) czy inwestor zagraniczny ma siedzibę w państwie trzecim wskazanym jako mające istotne braki strategiczne w swoim krajowym systemie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu zgodnie z art. 29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1624 (42);

d) czy inwestor zagraniczny podlega prawu państwa trzeciego, które nakłada na osoby fizyczne lub prawne obowiązek udostępniania informacji do celów wywiadowczych bez należytej procedury lub mechanizmów nadzoru;

e) czy inwestor zagraniczny ma nieprzejrzystą strukturę własności.

3. Komisja udostępnia formularz oceny ryzyka, który może być wykorzystywany przez państwa członkowskie do oceny elementów, o których mowa w ust. 1 i 2.

4. Komisja może przeprowadzać oceny ryzyka związanego z określonymi sektorami, technologiami krytycznymi, inwestorami zagranicznymi lub przedsiębiorstwami unijnymi. Te oceny ryzyka udostępnia się w bezpiecznej bazie danych utworzonej zgodnie z art. 18 ust. 6, a państwa członkowskie mogą je uwzględniać podczas ustalania, czy inwestycja zagraniczna prawdopodobnie będzie mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny.