Artykuł 20

1. W przypadku gdy– uwzględniając kryteria określone w art. 19, a także wszelkie dodatkowe informacje lub elementy, które uzna za istotne dla inwestycji zagranicznej, oraz, w stosownych przypadkach, uwagi przekazane przez inne państwa członkowskie lub opinię wydaną przez Komisję – przyjmujące państwo członkowskie stwierdza, że dana inwestycja zagraniczna prawdopodobnie będzie mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny, przyjmujące państwo członkowskie przyjmuje decyzję dotyczącą monitorowania:

a) zezwalającą na daną inwestycję zagraniczną z zastrzeżeniem środków łagodzących; lub

b) zakazującą danej inwestycji zagranicznej lub nakazującą wycofanie danej inwestycji zagranicznej.

Decyzja dotycząca monitorowania, o której mowa w akapicie pierwszym, opiera się na analizie opartej na ocenie ryzyka oraz uwzględnia wszystkie okoliczności danej inwestycji zagranicznej.

2. Przyjmujące państwo członkowskie rozważa, czy na podstawie prawa Unii lub prawa krajowego są dostępne i odpowiednie inne środki mające na celu przeciwdziałanie prawdopodobnemu negatywnemu wpływowi inwestycji zagranicznej na bezpieczeństwo lub porządek publiczny.

3. Przyjmujące państwo członkowskie przyjmuje decyzję dotyczącą monitorowania zakazującą inwestycji zagranicznej lub nakazującą jej wycofanie wyłącznie w przypadku, gdy prawdopodobnemu negatywnemu wpływowi na bezpieczeństwo lub porządek publiczny nie można w wystarczający sposób przeciwdziałać za pomocą innych środków.

4. Środki łagodzące, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a), muszą być wystarczające do zaradzenia prawdopodobnemu negatywnemu wpływowi inwestycji zagranicznej na bezpieczeństwo lub porządek publiczny. Środki takie mogą obejmować:

a) zmiany w proponowanej strukturze zarządzania docelowym przedsiębiorstwem unijnym;

b) zmiany w prawach głosu przyznanych inwestorowi zagranicznemu;

c) warunki dotyczące dostępu do technologii wrażliwych lub informacji szczególnie chronionych;

d) zobowiązania do zapewnienia określonej dostawy lub dostawy do określonego klienta;

e) środki mające na celu zapewnienie kontynuacji działalności gospodarczej;

f) wymogi pozyskiwania komponentów krytycznych od bezpiecznych i rzetelnych dostawców;

g) wdrażanie protokołów cyberbezpieczeństwa w celu ochrony przed potencjalnymi zagrożeniami;

h) obowiązek przechowywania i przetwarzania określonych danych w Unii.