Artykuł 6

1. Tworzywo sztuczne zawarte w każdym nowym typie pojazdu, któremu udzielono homologacji typu od dnia 1 września 2032 r. na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/858, musi zawierać co najmniej 15 % tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych w przeliczeniu na masę.

Tworzywo sztuczne zawarte w każdym nowym typie pojazdu, któremu udzielono homologacji typu od dnia 1 września 2036 r. na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/858, musi zawierać co najmniej 25 % tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu odpadów pokonsumenckich tworzyw sztucznych w przeliczeniu na masę.

2. Co najmniej 20 % wartości docelowej określonej w ust. 1 osiąga się poprzez wykorzystanie w danym typie pojazdu tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji lub z recyklingu części i komponentów usuniętych z pojazdów w fazie użytkowania.

3. Masa tworzyw sztucznych zawartych w każdym nowym typie pojazdu oraz masa tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, o których mowa w ust. 1 i 2, nie obejmuje elastomerów pochodzących z opon oraz z tworzyw termoutwardzalnych innych niż pianki poliuretanowe stosowane do wygłuszania.

4. Do celów obowiązków określonych w ust. 1, 2 i 3 materiał pochodzący z recyklingu odzyskuje się z odpadów pokonsumenckich, które zostały poddane recyklingowi:

a) w zakładzie znajdującym się w Unii; albo

b) od dnia 14 sierpnia 2030 r. – w zakładzie znajdującym się w państwie trzecim, pod warunkiem że spełnia on wymogi określone w załączniku XIII.

Do dnia 30 września 2028 r. Komisja bardziej całościowo oceni spodziewane skutki dla handlu światowego, a także dla sektora recyklingu i sektora motoryzacyjnego Unii, oraz przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze swojej oceny.

5. Do dnia 31 sierpnia 2028 r. Komisja przyjmie akt wykonawczy zgodnie z art. 52 ust. 2 w celu określenia metodyki obliczania i weryfikacji, do celów ust. 1–4 niniejszego artykułu, udziału tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu odpadów pokonsumenckich i z pojazdów wycofanych z eksploatacji, obecnych w danych typach pojazdu i do nich włączonych.

Do tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, uzyskanych metodami recyklingu innymi niż recykling mechaniczny, stosuje się metodykę rozliczania bilansu masy zgodnie z metodykami rozliczania bilansu masy mającymi zastosowanie do recyklingu tworzyw sztucznych zgodnie z definicją recyklingu zawartą w dyrektywie 2008/98/WE.

Metodyka weryfikacji obejmuje zobowiązanie wytwórców do zapewnienia, aby każdy zakład znajdujący się w państwie trzecim produkujący materiał zawierający materiał pochodzący z recyklingu, który ci wytwórcy wykorzystują, spełniał wymogi załącznika XIII, oraz aby każdy taki zakład znajdujący się w państwie trzecim był poddawany audytowi przez niezależny podmiot zewnętrzny co najmniej raz na pięć lat zgodnie z załącznikiem XIV. Audyty te służą do sprawdzenia, czy spełnione są warunki określone w ust. 1–4 niniejszego artykułu.

Wymóg dotyczący audytu określony w akapicie trzecim niniejszego ustępu oraz wymogi i kryteria określone w załączniku XIII w odniesieniu do materiałów poddanych recyklingowi w państwach trzecich mają zastosowanie od dnia 14 sierpnia 2030 r.

6. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 51 w celu uzupełnienia ust. 1 i 2 niniejszego artykułu poprzez określenie tymczasowych odstępstw od celów w zakresie zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu lub od terminów, w przypadku gdy brak dostępności lub nadmierne ceny określonych tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu nadmiernie utrudniają osiągnięcie minimalnych wartości procentowych zawartości materiałów pochodzących z recyklingu.

7. Do dnia 30 września 2027 r. Komisja oceni wykonalność wprowadzenia wymogu dotyczącego minimalnego udziału stali pochodzącej z recyklingu, biorąc pod uwagę w szczególności:

a) obecną i przewidywaną dostępność złomu żeliwa i stali, z uwzględnieniem rodzin wyrobów płaskich i długich ze stali oraz, w stosownych przypadkach, rodzin produktów ze stali nierdzewnej;

b) obecny udział złomu żeliwa i stali w różnorodnych półproduktach i produktach pośrednich ze stali powiązanych z rodzinami stali stosowanymi w pojazdach oraz spodziewane zmiany wynikające z transformacji przemysłu motoryzacyjnego;

c) potencjalne rozpowszechnienie złomu żeliwa i stali wśród wytwórców w pojazdach, które mają uzyskać homologację typu w przyszłości oraz wynikający z tego potencjalny wkład w zwiększenie poziomu wykorzystania złomu, z uwzględnieniem różnych ograniczeń mających zastosowanie do składu w poszczególnych rodzinach produktów stalowych;

d) względny popyt w sektorze motoryzacyjnym w porównaniu z popytem na złom żeliwa i stali w innych sektorach, z uwzględnieniem możliwości tolerowania zawartości miedzi oraz innych niezamierzonych domieszek;

e) efektywność ekonomiczną, postęp techniczny i naukowy, w tym zmiany w dostępności technologii recyklingu związane ze współczynnikami recyklingu stali, a także konieczność zaradzenia niedoskonałościom rynku utrudniającym wykorzystanie pokonsumenckiego złomu stalowego w porównaniu ze złomem stalowym przedkonsumenckim;

f) wkład minimalnego udziału zawartości materiałów pochodzących z recyklingu stali w pojazdach w osiągnięcie otwartej strategicznej autonomii oraz celów klimatycznych, środowiskowych i przemysłowych Unii, w szczególności w zakresie tworzenia uzupełniających rynków pionierskich dla niskoemisyjnej produkcji stali;

g) konieczność zapobiegania nieproporcjonalnemu negatywnemu wpływowi na przystępność cenową pojazdów; oraz

h) oddziaływanie na ogólne koszty i konkurencyjność sektora motoryzacyjnego oraz na cały łańcuch wartości stali w tym sektorze.

Do dnia 30 września 2028 r. Komisja przyjmie akt delegowany zgodnie z art. 51 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie minimalnego udziału stali pochodzącej z recyklingu odpadów pokonsumenckich stali oraz, w stosownych przypadkach, złomu żeliwa i stali, które mają być obecne w typach pojazdów i włączone do typów pojazdów podlegających homologacji typu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz rozporządzeniem (UE) 2018/858. W tym akcie delegowanym zostanie również ustalona data rozpoczęcia stosowania obowiązku osiągnięcia minimalnego udziału zawartości materiałów pochodzących z recyklingu na nie później niż 14 sierpnia 2033 r. Stal stosowana jako materiał wzmacniający w oponach nie wchodzi w zakres stosowania tego aktu delegowanego.

Do dnia 30 września 2028 r. Komisja przyjmie akt delegowany zgodnie z art. 51 określający metodykę obliczania i weryfikacji udziału stali pochodzącej z recyklingu odpadów pokonsumenckich stali w typach pojazdów oraz, w stosownych przypadkach, ze złomu żeliwa i stali, obecne w typach pojazdów i włączone do typów pojazdów.

8. Do dnia 30 września 2027 r. Komisja oceni wykonalność określenia wymogu dotyczącego minimalnego udziału aluminium i jego stopów pochodzących z recyklingu odpadów pokonsumenckich, obecnych w typach pojazdów i włączonych do typów pojazdów, uwzględniając w szczególności:

a) obecną i przewidywaną dostępność aluminium i jego stopów pochodzących z recyklingu odpadów przedkonsumenckich i pokonsumenckich;

b) obecny udział materiałów pochodzących z recyklingu odpadów pokonsumenckich w aluminium i jego stopach w pojazdach wprowadzanych do obrotu;

c) efektywność ekonomiczna, postęp techniczny i naukowy, w tym zmiany w dostępności technologii recyklingu związane z rodzajem materiałów pochodzących z recyklingu oraz z ich współczynnikami recyklingu;

d) wkład minimalnego udziału zawartości materiałów pochodzących z recyklingu aluminium w pojazdach w osiągnięcie otwartej strategicznej autonomii oraz celów klimatycznych, środowiskowych i przemysłowych Unii, w szczególności w zakresie tworzenia uzupełniających rynków pionierskich dla niskoemisyjnego aluminium i jego stopów;

e) konieczność zapobiegania nieproporcjonalnemu negatywnemu wpływowi na przystępność cenową pojazdów zawierających aluminium i jego stopy; oraz

f) oddziaływanie na ogólne koszty i konkurencyjność sektora motoryzacyjnego.

Do dnia 30 września 2028 r. Komisja przyjmie akt delegowany zgodnie z art. 51 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie minimalnego udziału aluminium i jego stopów pochodzących z recyklingu, które mają być obecne w typach pojazdów i włączone do typów pojazdów podlegających homologacji typu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz rozporządzeniem (UE) 2018/858. W tym akcie delegowanym zostanie również ustalona data rozpoczęcia stosowania obowiązku osiągnięcia minimalnego udziału zawartości materiałów pochodzących z recyklingu na nie później niż 14 sierpnia 2033 r.

Do dnia 30 września 2028 r. Komisja przyjmie akt delegowany zgodnie z art. 51 określający metodykę obliczania i weryfikacji udziału aluminium i jego stopów pochodzących z recyklingu odpadów pokonsumenckich w typach pojazdów oraz, w stosownych przypadkach, z odpadów przedkonsumenckich, obecnych w typach pojazdów i włączonych do typów pojazdów.

9. Do dnia 31 sierpnia 2029 r. Komisja oceni wykonalność wprowadzenia wymogu dotyczącego minimalnego udziału:

a) magnezu i jego stopów pochodzących z recyklingu odpadów przedkonsumenckich i pokonsumenckich obecnych w typach pojazdów i włączonych do typów pojazdów; oraz

b) neodymu, dysprozu, prazeodymu, terbu, samaru, niklu, kobaltu lub boru pochodzących z recyklingu odpadów pokonsumenckich oraz, w stosownych przypadkach, odpadów przedkonsumenckich, obecnych w magnesach trwałych i włączonych do magnesów trwałych.

W ocenie wykonalności uwzględnia się:

a) obecną i przewidywaną dostępność materiałów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), pochodzących z recyklingu odpadów przedkonsumenckich i pokonsumenckich;

b) obecny udział zawartości materiałów pochodzących z recyklingu pochodzących z odpadów pokonsumenckich w materiałach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), będących częścią pojazdów wprowadzanych do obrotu;

c) efektywność ekonomiczną, postęp techniczny i naukowy, w tym zmiany w dostępności technologii recyklingu związane z rodzajem materiałów pochodzących z recyklingu oraz z ich współczynnikami recyklingu tych materiałów;

d) wkład minimalnego udziału w pojazdach zawartości materiałów pochodzących z recyklingu w odniesieniu do materiałów, o których mowa akapicie pierwszym lit. a) i b), w osiągnięcie autonomii strategicznej Unii oraz jej celów klimatycznych i środowiskowych;

e) możliwy wpływ włączenia zawartości materiałów pochodzących z recyklingu w odniesieniu do materiałów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), do części i komponentów pojazdu na funkcjonowanie pojazdów;

f) konieczność zapobiegania nieproporcjonalnemu negatywnemu wpływowi na przystępność cenową pojazdów zawierających materiały, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b);

g) oddziaływanie na ogólne koszty i konkurencyjność sektora motoryzacyjnego.

Po zakończeniu oceny, o której mowa w akapicie pierwszym, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 51 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie minimalnego udziału:

a) magnezu i jego stopów pochodzących z recyklingu odpadów pokonsumenckich oraz, w stosownych przypadkach, odpadów przedkonsumenckich, obecnych w typach pojazdów i włączonych do typów pojazdów; oraz

b) neodymu, dysprozu, prazeodymu, terbu, samaru, niklu, kobaltu lub boru pochodzących z recyklingu odpadów pokonsumenckich oraz, w stosownych przypadkach, odpadów przedkonsumenckich, obecnych w magnesach trwałych i włączonych do magnesów trwałych.

W akcie delegowanym, o którym mowa w akapicie trzecim, zostanie również ustalona data rozpoczęcia stosowania obowiązku osiągnięcia minimalnego udziału zawartości materiałów pochodzących z recyklingu.

Do dnia 30 września 2029 r. Komisja przyjmie akt delegowany zgodnie z art. 51 określający metodykę obliczania i weryfikacji udziału materiałów pochodzących z recyklingu, o których mowa w akapicie trzecim, obecnych w typach pojazdów i włączonych do typów pojazdów.