Załącznik XIII

CZĘŚĆ A KRYTERIA MAJĄCE NA CELU WYKAZANIE, ŻE MATERIAŁ POCHODZĄCY Z RECYKLINGU ZOSTAŁ WYPRODUKOWANY W ZAKŁADZIE SPEŁNIAJĄCYM OKREŚLONE WYMOGI OCHRONY ZDROWIA LUDZI, KLIMATU I ŚRODOWISKA OKREŚLONE W PRAWIE UNII LUB RÓWNOWAŻNE TYM WYMOGOM (ZGODNIE Z ART. 6 UST. 4)

1. Zakład znajdujący się w państwie trzecim, zaangażowany w produkcję materiału pochodzącego z recyklingu, musi spełniać następujące warunki w swojej rzeczywistej działalności:

a) spełnia wymogi dotyczące recyklingu odpadów i prowadzi swoją działalność zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi dotyczącymi ochrony środowiska;

b) jest zaprojektowany, zbudowany i eksploatowany w sposób bezpieczny i bezpieczny dla środowiska, a w szczególności dysponuje wymaganymi procesami, odpowiednią technologią gospodarowania odpadami, organizacją i infrastrukturą do recyklingu danych odpadów;

c) pozyskuje odpady z tworzyw sztucznych z państwa członkowskiego lub z państwa, które przestrzega prawa unijnego lub spełnia normy równoważne z normami państw członkowskich w zakresie ochrony środowiska i bezpieczeństwa pracowników, oraz prowadzi działalność w takim państwie zgodnie z kryteriami określonymi w pkt 3;

d) w zakładzie tym wprowadzono i działają systemy zarządzania i monitorowania oraz procedury i techniki, których celem jest zapobieganie, zmniejszanie, minimalizacja oraz – w zakresie, w jakim jest to możliwe – wyeliminowanie:

(i) zagrożeń dla zdrowia i bezpieczeństwa danych pracowników i ludności w pobliżu zakładu; oraz

(ii) niekorzystnego wpływu na środowisko spowodowanego przez działalność zakładu (w szczególności dzięki odpowiednim środkom podjętym w celu monitorowania i eliminowania zanieczyszczenia);

e) zapewnia identyfikowalność wszystkich odpadów przyjmowanych i przetwarzanych w zakładzie, w tym zapewnia, aby wszystkie odpady resztkowe wytworzone w wyniku jego działalności były dokumentowane i przekazywane wyłącznie do zakładów gospodarowania odpadami, które są uprawnione do przetwarzania takich odpadów resztkowych;

f) podjął środki służące oszczędności energii i ograniczeniu emisji gazów cieplarnianych związanych z jego działalnością;

g) prowadzi i jest w stanie dostarczyć dokumentację z ostatnich pięciu lat dotyczącą swojej działalności w zakresie gospodarowania odpadami; jeżeli zakład działa krócej niż pięć lat, prowadzi on i jest w stanie dostarczyć dokumentację dotyczącą swojej działalności w zakresie gospodarowania odpadami od początku prowadzenia swojej działalności;

h) jego operator lub osoby nim zarządzające nie zostali skazani za prowadzenie nielegalnej działalności związanej z gospodarowaniem odpadami w ciągu ostatnich pięciu lat.

2. Następujące lub równoważne zasady bierze się pod uwagę jako punkt odniesienia oraz w stosownych przypadkach:

a) szczególne wymogi dotyczące przetwarzania określonych odpadów i obliczania ilości przetwarzanych odpadów, które są obowiązkowe na podstawie przepisów Unii, oraz dotyczące rozliczania ilości wyprodukowanych materiałów pochodzących z recyklingu;

b) konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik przyjęte w odniesieniu do określonych rodzajów działalności na podstawie dyrektywy 2010/75/UE.

3. Odpady z tworzyw sztucznych przetwarza się w sposób zgodny z wymogami określonymi w prawie Unii lub równoważnym z tymi wymogami, i muszą one pochodzić z państwa członkowskiego lub państwa stosującego kompleksowe ramy gospodarowania odpadami, które mają zastosowanie na całym jego terytorium oraz wykazują jego zdolność i gotowość do zagwarantowania bezpiecznego dla środowiska gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem w szczególności następujących kryteriów:

a) wdrożone i planowane środki mające na celu zapewnienie bezpiecznego dla środowiska gospodarowania odpadami na jego terytorium, takie jak wprowadzenie systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta lub równoważnego systemu wdrażającego zasadę „zanieczyszczający płaci”;

b) wdrożone i planowane środki mające na celu zwiększenie udziału pokonsumenckich tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu pojazdów oraz wskaźniki monitorowania tych środków;

c) wdrożone i planowane środki mające na celu zwiększenie udziału tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu odpadów pokonsumenckich włączonych do pojazdów wprowadzanych do obrotu na rynku krajowym oraz wskaźniki monitorowania tych środków.

CZĘŚĆ B KRYTERIA MAJĄCE NA CELU WYKAZANIE, ŻE MATERIAŁ POCHODZĄCY Z RECYKLINGU ZOSTAŁ WYPRODUKOWANY ZGODNIE Z WYMOGAMI OKREŚLONYMI W ART. 6 UST. 1, 2 I 3

Zakład znajdujący się w państwie trzecim zaangażowany w produkcję materiału pochodzącego z recyklingu, musi spełniać następujące warunki w swojej rzeczywistej działalności:

1. Zakład musi być w stanie dostarczyć dowody na to, że produkuje materiały pochodzące z recyklingu odpadów pokonsumenckich. Jeżeli zakład produkuje również materiały pochodzące z odpadów przedkonsumenckich lub z surowców, musi być w stanie wykazać, że wyraźnie rozróżnia poszczególne rodzaje materiałów. Zakład zapewnia dostarczanie wyłącznie materiałów pochodzących z recyklingu odpadów pokonsumenckich jako warunek uwzględnienia tych materiałów w ramach celów określonych w art. 6.

2. Zakład produkujący materiały pochodzące z recyklingu odpadów pokonsumenckich pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji lub pojazdów naprawionych musi być w stanie wykazać, że odpady takie zebrano oddzielnie i nie zmieszano ich z materiałami innego pochodzenia w sposób uniemożliwiający identyfikowalność tych odpadów przed ich przybyciem do zakładu i w trakcie całego procesu recyklingu.