Rozporządzenie Rady (WE) NR 2406/96 z dnia 26 listopada 1996 r. ustanawiające wspólne normy handlowe w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 2 czerwca 2005 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2406/96
z dnia 26 listopada 1996 r.
ustanawiające wspólne normy handlowe w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3759/92 z dnia 17 grudnia 1992 r. w sprawie organizacji wspólnego rynku w zakresie produktów rybołówstwa i akwakultury (
1
), w szczególności jego art. 2 ust. 3;
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:
wspólne normy handlowe dotyczące niektórych gatunków ryb zostały określone przez rozporządzenie Rady (EWG) nr 103/76 (
2
), a w odniesieniu do niektórych gatunków skorupiaków przez rozporządzenie Rady (EWG) nr 104/86 (
3
); powyższe rozporządzenia powinny zostać obecnie zmienione w szerokim zakresie w celu odzwierciedlenia rozwoju rynku oraz zmian w praktykach handlowych; w związku z tym konieczna jest zasadnicza nowelizacja przepisów poprzez wprowadzenie jednego instrumentu prawnego celem zapewnienia przejrzystości i prawidłowego ich stosowania; rozporządzenia Rady (EWG) nr 103/76 i (EWG) nr 104/76 powinny zostać zastąpione;
głównym celem wspólnych norm handlowych dotyczących produktów rybołówstwa jest poprawa jakości produktów i w konsekwencji łatwiejsze wprowadzenie ich do obrotu z korzyścią zarówno dla producentów, jak i konsumentów; produkty rybołówstwa są nieprzetwarzalne i wprowadzane są do obrotu w formie świeżej lub chłodzonej, w związku z czym ich jakość jest w dużym stopniu uzależniona od ich świeżości, którą ocenia się na podstawie obiektywnych kryteriów poprzez badanie organoleptyczne; w celu zapewnienia jednolitej świeżości poszczególnych partii produktów rybołówstwa powinny one zawierać produkty tego samego gatunku oraz powinny pochodzić z tych samych stref połowowych i z tego samego statku;
powinno się określić niewielką, lecz odpowiednią liczbę kategorii świeżości na podstawie wskaźników właściwych dla indywidualnych grup produktów; z uwagi jednak na konieczność wspierania produktów o wysokiej jakości, najpóźniej od dnia 1 stycznia 2000 r., nie wszystkie kategorie świeżości powinny być objęte mechanizmami interwencyjnymi wprowadzanymi jako część ustaleń organizujących rynek;
wspólne normy handlowe mają ponadto na celu określenie jednolitych charakterystyk handlowych danych produktów na całym rynku wspólnotowym, aby przeciwdziałać zakłóceniom konkurencji, jak również aby ustalenia dotyczące cen organizujących rynek mogły być stosowane jednolicie; w związku z powyższym powinien istnieć wymóg, aby produkty rybołówstwa były klasyfikowane według kategorii wielkości określanej na podstawie wagi lub w szczególnych przypadkach, na podstawie rozmiaru;
wspólne normy handlowe stosuje się w przypadku gdy wszystkie dane produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi, pochodzące zarówno ze Wspólnoty, jak i z państw trzecich, sprzedawane są po raz pierwszy na terenie Wspólnoty; normy te stosuje się bez uszczerbku dla stosowania przepisów sanitarnych lub zasad ustanowionych jako część środków służących ochronie zasobów; jednakże w każdej sytuacji podstawowe znaczenie mają obowiązujące minimalne wielkości biologiczne, a nie minimalne wielkości określone dla produktów rybołówstwa za pomocą wspólnych norm handlowych;
w ramach stosowania wspólnych norm handlowych w odniesieniu do produktów pochodzących z państw trzecich istnieje obowiązek umieszczenia dodatkowej informacji na opakowaniach; obowiązek ten nie dotyczy produktów przywożonych do Wspólnoty na statkach pływających pod banderą państw trzecich, dokonujących połowów na warunkach takich samych jak te, które dotyczą połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie;
w świetle powszechnej praktyki panującej w większości Państw Członkowskich słusznym jest, aby przemysł klasyfikował produkty rybołówstwa według stopnia świeżości i według kategorii wielkości; ze względu na to, iż świeżość oceniana jest na podstawie kryteriów organoleptycznych, należy ustanowić przepisy umożliwiające współpracę ekspertów powołanych w tym celu przez dane organizacje handlowe;
w celu wzajemnej wymiany informacji każde Państwo Członkowskie powinno dostarczyć pozostałym Państwom Członkowskim i Komisji listę zawierającą nazwiska i adresy ekspertów oraz nazwy i siedziby danych organizacji handlowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
A.
Przepisy ogólne
Artykuł 1
1. Rozporządzenie ustanawia dla określonych produktów rybołówstwa wspólne normy handlowe, zgodnie z art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3759/92, zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”.
2. Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) „wprowadzanie do obrotu”oznacza pierwszą ofertę sprzedaży lub pierwszą sprzedaż na terytorium Wspólnoty z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi;
b) „partia”oznacza ilość produktów rybołówstwa danego gatunku poddaną takiemu samemu procesowi przygotowania i pochodzącą z tego samej strefy połowowej i z tego samego statku;
c) „strefę połowową”interpretuje się jako zwyczajową nazwę nadaną przez rybołówstwo terenom, na których miały miejsce połowy;
d) „postać”oznacza formę, w jakiej ryba jest wprowadzana do obrotu, taką jak: „cała”, „wypatroszona”, „bez głowy” itp.;
e) „widoczny pasożyt”oznacza pasożyta lub grupę pasożytów, których rozmiary, kolor lub struktura różni się w widoczny sposób od tkanek ryb i które można zaobserwować bez pomocy optycznych przyrządów powiększających, w warunkach świetlnych odpowiednich dla wzroku ludzkiego.
3. a) Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące kategorii świeżości produktów rybołówstwa stosuje się bez uszczerbku dla wymagań określonych w dyrektywie Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiającej warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania na rynek produktów rybołówstwa (
4
).
b) Do momentu przyjęcia decyzji Komisji zgodnie z dyrektywą 91/493 kryteria dotyczące ryb, które nie nadają się do spożycia przez ludzi, są wyszczególnione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, w kategorii określonej jako „niedopuszczone”.
Artykuł 2
1. Produkty rybołówstwa określone w art. 3, pochodzące z Państw Członkowskich lub z państw trzecich, mogą być wprowadzone do obrotu tylko w przypadku spełnienia warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu.
2. Niniejsze rozporządzenie nie stosuje się jednakże w odniesieniu do małych ilości produktu przeznaczonego do sprzedaży detalicznej lub sprzedaży konsumentom dokonywanej przez rybaków przybrzeżnych.
3. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 32 rozporządzenia podstawowego.
Artykuł 3
1. Wprowadza się następujące wspólne normy handlowe dla niżej wymienionych produktów:
a) Ryb morskich objętych kodem CN 0302:
— gładzica (Pleuronectes platessa),
— tuńczyk albakora lub tuńczyk długopłetwy (Thunnus alalunga),
— tuńczyk niebieskopłetwy (Thunnus thynnus),
— tuńczyk wielkooczny (Thunnus lub Parathunnus obesus),
— śledź z gatunku Clupea harengus,
— dorsz z gatunku Gadus Morhua,
— sardynka z gatunku Sardina pilchardus,
— plamiak (Melanogrammus aeglefinus),
— czarniak (Pollachius virens),
— rdzawiec (Pollachius pollachius),
— makrela z gatunku Scomber scombrus,
— makrela z gatunku Scomber japonicus,
— ostrobok (Trachurus spp.),
— rekinek (Squalus acanthias i Scyliorhinus spp.),
— karmazyn (Sebastes spp.),
— witlinek (Merlangius merlangus),
— błękitek (Micromesistius poutassou lub Gadus poutassou),
— molwa pospolita (Molva spp.),
— sardela (Engraulis spp.),
— morszczuk z gatunku Merluccius merluccius,
— smuklica (Lepidorhombus spp.),
— leszcz promieniowy (Brama spp.),
— żabnica (Lophius spp.),
— zimnica (Limanda limanda),
— złocica (Microstomus kitt),
— bielmik (Trisopterus luscus) i karlik (Trisopterus minutus),
— bops (Boops boops),
— picarel (Maena smaris),
— konger (Conger conger),
— kurek czerwony (Trigla spp.),
— cefal (Mugil spp.),
— raja gładka (Raja spp.),
— flądra (Platichthys flesus),
— sola (Solea spp.),
— pałasz ogoniasty (Lepidopus caudatus i Aphanopus carbo),
— barbata lub barwena (Mullus barbatus, Mullus surmuletus),
— kantar (Spondyliosoma cantharus),
— szprot (Sprattus sprattus);
b) Skorupiaków objętych kodem CN 0306, wprowadzanych do obrotu jako żywe, świeże, schłodzone albo ugotowane na parze lub w wodzie:
— krewetki (Crangon crangon) i krewetki z gatunku Pandalus borealis,
— kraby jadalne (Cancer pagurus),
— homary norweskie (Nephrops norvegicus);
c) Głowonogów objętych kodem CN 0307:
— mątwy (Sepia officinalis i Rossia macrosoma);
d) Przegrzebek zwyczajny oraz inne wodne bezkręgowce objęte kodem CN 0307:
— przegrzebek zwyczajny (Pecten maximus),
— trąbik zwyczajny (Buccinum undatum).
2. Normy handlowe określone w ust. 1, obejmują:
a) kategorie świeżości; i
b) kategorie wielkości.
B.
Kategorie świeżości
Artykuł 4
1. Kategorię świeżości każdej partii określa się na podstawie świeżości produktu i niektórych wymagań dodatkowych.
Świeżość definiuje się poprzez odniesienie do specjalnych wskaźników dotyczących poszczególnych typów produktów wymienionych w załączniku I.
2. Przy pomocy wskaźników określonych w ust. 1, przeprowadza się klasyfikację produktów wyszczególnionych w art. 3. Produkty klasyfikuje się partiami, a jednostkami klasyfikacyjnymi są następujące kategorie świeżości:
a) Ekstra, A albo B w odniesieniu do ryb, rekinowatych (selachii), głowonogów i homarów norweskich;
b) Ekstra albo A w odniesieniu do krewetek.
Jednakże żywe homary norweskie klasyfikuje się w kategorii E.
3. Krab, przegrzebek zwyczajny oraz trąbik zwyczajny określone w art. 3 nie są klasyfikowane według specjalnych norm świeżości.
Do obrotu mogą być wprowadzone jedynie całe kraby, z wyłączeniem samic noszących jaja i krabów o miękkiej skorupie.
Artykuł 5
1. Każda partia musi zawierać produkty o tym samym stopniu świeżości. Wymóg ten nie dotyczy produktów w małych partiach. Jeżeli produkty partii nie są świeże w tym samym stopniu, partie takie zalicza się do najniższej kategorii świeżości przypisanej produktom znajdującym się w partii.
2. Kategorię świeżości należy oznaczyć na etykietach dołączonych do partii w sposób trwały i wyraźny znakami o wysokości, co najmniej 5 cm.
Artykuł 6
1. Ryby, selachii, głowonogi i homary norweskie wyszczególnione w art. 3, których partie zaliczone zostały do kategorii B, będą wyłączone w zakresie tych partii z pomocy finansowej udzielanej w związku z „wycofaniem” określonym w art. 12, 12 lit. a), 14 i 15 rozporządzenia podstawowego.
2. Ryby, selachii, głowonogi i homary norweskie zaliczone do kategorii świeżości Ekstra muszą być wolne od śladów odkształceń, zranień, skaz i silnego odbarwienia.
3. Ryby, selachii, głowonogi i homary norweskie zaliczone do kategorii świeżości A muszą być wolne od skaz i silnego odbarwienia. Dopuszcza się ślady lekkich odkształceń i powierzchowne zranienia w odniesieniu do stosunkowo małej liczby tych produktów.
4. Dopuszcza się ślady poważniejszych odkształceń i powierzchowne zranienia w przypadku stosunkowo małej liczby wyżej określonych produktów zaliczonych do kategorii świeżości B. Ryby muszą być wolne od skaz i silnego odbarwienia.
5. Jeśli produkty klasyfikowane są według kategorii świeżości, należy, bez uszczerbku dla zastosowania odpowiednich przepisów sanitarnych, wziąć pod uwagę obecność widocznych pasożytów i ich potencjalnego wpływu na jakość produktu, z uwzględnieniem typu produktu i jego postaci.
6. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu przyjmuje się, jeśli jest to stosowne, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 32 rozporządzenia podstawowego.
C.
Kategorie wielkości
Artykuł 7
1. Produkty określone w art. 3 mierzy się według wagi lub według ich liczby przypadającej na kilogram. Jednakże krewetki i kraby klasyfikuje się w kategoriach wielkości według szerokości skorupy; przegrzebki zwyczajne oraz trąbiki zwyczajne klasyfikuje się w kategoriach wielkości według szerokości skorupy.
2. Minimalne wielkości ustanowione w niniejszym rozporządzeniu zgodnie ze skalą przedstawioną w załączniku II, stosuje się bez uszczerbku dla minimalnych długości wymaganych na mocy:
— rozporządzenia Rady (EWG) nr 1866/86 z dnia 12 lipca 1986 r. ustanawiającego niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych na Morzu Bałtyckim, w Bełtach i Sundzie (
5
),
— rozporządzenia Rady (EWG) nr 3094/86 z dnia 7 października 1986 r., ustanawiającego niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych (
6
),
— rozporządzenia Rady (EWG) nr 1626/94 z dnia 27 lipca 1994 r., ustanawiającego niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych na Morzu Śródziemnym (
7
).
W celach kontroli sprawowanej przez właściwe władze gatunki podlegające normom handlowym muszą spełniać wymogi dotyczące minimalnych biologicznych wielkości określonych w załączniku II.
Artykuł 8
1. Klasyfikacja partii według kategorii wielkości następuje zgodnie ze skalą przedstawioną w załączniku II.
2. Każda partia musi zawierać produkty tej samej wielkości. Jednakże w małych partiach mogą znajdować się produkty o różnych wielkościach. Partie takie zalicza się do najniższej kategorii wielkości, przypisanej produktom znajdującym się w partii.
3. Kategorię wielkości i postać należy oznaczyć na etykietach dołączonych do partii w sposób wyraźny i trwały, znakami o wysokości, co najmniej 5 cm.
Wagę netto w kilogramach należy oznaczyć na każdej partii wyraźnie i czytelnie. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, gdy partie wystawiane są na sprzedaż w standardowych opakowaniach i jeśli zawartość opakowania jest pokazana, a dokonane przed sprzedażą ważenie wykazało, że zawartość opakowania odpowiada zakładanej zawartości określonej w kilogramach.
4. Szczegółowe zasady zastosowania niniejszego artykułu, w szczególności w zakresie metody ważenia i ustalania odchyleń w wadze netto poniżej lub ponad oznaczoną lub zakładaną wagę, dozwolonych w odniesieniu do poszczególnych partii, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 32 rozporządzenia podstawowego.
Artykuł 9
Gatunki pelagiczne mogą być zaliczane do różnych kategorii świeżości i wielkości na podstawie systemu polegającego na pobieraniu próbek. System ten musi zapewniać, że świeżość i wielkość produktów znajdujących się w partii jest jednakowa.
Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, w szczególności zasady ustalania liczby próbek, które należy pobrać, wagi lub ilości ryb w każdej próbce, metody ustalania kategorii oraz kontroli wagi partii oferowanych do sprzedaży, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 32 rozporządzenia podstawowego.
Artykuł 10
W celu zapewnienia lokalnych lub regionalnych dostaw krewetek i krabów w obrębie stref przybrzeżnych Wspólnoty, dopuszcza się odstępstwa od wymaganych minimalnych wielkości tych produktów, określonych w załączniku II do rozporządzenia.
Zarówno powyższe strefy jak i odpowiednie wielkości produktów wprowadzanych na rynek zostaną określone zgodnie z procedurą ustaloną w art. 32 rozporządzenia podstawowego.
D.
Produkty pochodzące z państw trzecich
Artykuł 11
1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 2 ust. 1, przywożone z państw trzecich produkty określone w art. 3, mogą być wprowadzane na rynek jedynie wtedy, gdy znajdują się w opakowaniach, na których zaznaczone są wyraźnie i czytelnie następujące dane:
— państwo pochodzenia, oznaczona literami alfabetu łacińskiego o wysokości co najmniej 20 mm,
— naukowa nazwa produktu i jego nazwa handlowa,
— postać, w jakiej produkt wprowadzany jest na rynek,
— kategorie świeżości i wielkości, do których został zaliczony produkt,
— waga netto produktów znajdujących się w opakowaniu w kilogramach,
— data przeprowadzenia klasyfikacji i data wysłania produktu,
— nazwa i adres wysyłającego.
2. Jednakże w odniesieniu do określonych w art. 3 produktów przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu i wyładowywanych w porcie Wspólnoty bezpośrednio ze strefy połowowej przez statek pływający pod banderą państwa trzeciego, stosuje się przepisy dotyczące połowów Wspólnotowych, bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1093/94 (
8
).
E.
Postanowienia końcowe
Artykuł 12
1. Rybołówstwo dokonuje klasyfikacji produktów rybołówstwa według kategorii świeżości Ekstra, A i B oraz według kategorii wielkości we współpracy z ekspertami wyznaczonymi w tym celu przez dane organizacje handlowe. Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole w celu zapewnienia zgodności z przepisami niniejszego artykułu.
2. Jeśli klasyfikacja nie zostanie przeprowadzona według procedury określonej w ust. 1, mogą ją przeprowadzić właściwe władze krajowe.
Artykuł 13
Każde Państwo Członkowskie dostarcza pozostałym Państwom Członkowskim i Komisji, nie później niż na miesiąc przed wejściem w życie rozporządzenia, listę zawierającą nazwiska i adresy ekspertów oraz nazwy i siedziby organizacji określonych w art. 12. Pozostałe Państwa Członkowskie i Komisja muszą być informowane o każdej zmianie wprowadzonej do listy.
Artykuł 14
Komisja przedstawi Radzie do dnia 31 grudnia 2001 r. raport dotyczący rezultatów stosowania art. 6 ust. 1 niniejszego rozporządzenia i w miarę potrzeby, dołączy do niego odpowiednie wnioski.
Artykuł 15
Rozporządzenia Rady (EWG) nr 103/76 i (EWG) nr 104/76 tracą moc. Odniesienia do tych rozporządzeń są uważane za odniesienia do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 16
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.
2. Bez względu na ust. 1, przepisy art. 6 ust. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2000 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Załącznik I
WSKAŹNIKI ŚWIEŻOŚCI
Wskaźniki ustanowione w niniejszym załączniku stosuje się w odniesieniu do następujących produktów lub grup produktów i w odniesieniu do kryteriów oceny odmiennych dla każdej z grup.
A. Dorszowate
Plamiak, dorsz, czarniak, rdzawiec, karmazyn, witlinek, molwa pospolita, morszczuk, leszcz promieniowy, żabnica, bielmik i karlik, bops, picarel, konger, kurek czerwony, cefal, gładzica, smuklica, sola, zimnica, złocica, flądra, pałasz ogoniasty.
B. Tuńczykowate
Tuńczyk biały, tuńczyk długopłetwy, tuńczyk niebieskopłetwy, tuńczyk wielkooczny, witlinek, śledź, sardynki, makrele, ostrobok, sardela
, szprot .
C. Rekinowate (selachii)
Rekinek, raja gładka.
D. Głowonogi
Mątwy.
E. Skorupiaki
1. Krewetki.
2. Homary norweskie
A. DORSZOWATE
Kryteria
Kategorie świeżości
Niedopuszczone (1)
Ekstra
A
B
Skóra
Jaskrawy, opalizujący pigment (z wyjątkiem karmazyna); brak odbarwienia
Pigment jaskrawy, ale niebłyszczący
Pigmentacja ulegająca procesowi odbarwienia i matowienia
Pigmentacja matowa (2)
Śluz naskórny
Wodnisty, przezroczysty
Lekko mętny
Mleczny
Żółtawoszary, nieprzezroczysty
Oko
Wypukłe (wyłupiaste); czarna, błyszcząca źrenica; rogówka przezroczysta
Wypukłe i lekko zapadłe; czarna, matowa źrenica; lekko opalizująca rogówka
Płaskie; opalizująca rogówka; nieprzejrzysta źrenica
Wklęsłe na środku; szara źrenica; rogówka mleczna (2)
Skrzela
W jaskrawym kolorze; brak śluzu
Mniejsze natężenie koloru; przezroczysty śluz
Brązowe/szare, ulegające odbarwieniu; gęsty, nieprzezroczysty śluz
Żółtawe; mleczny śluz (2)
Otrzewna (u ryb patroszonych)
Gładka; jaskrawa; trudna do oddzielenia od mięsa
Lekko matowa; można oddzielić od mięsa
Plamista; łatwo odchodzi od mięsa
Nie trzyma się mięsa (2)
Zapach skrzeli i jamy brzusznej:
(2) — u dorszowatych innych niż gładzica
Zapach wodorostów,
Brak zapachu wodorostów; neutralny
Zapach fermentu; lekko kwaśny
Kwaśny
— u gładzicy
Świeżooleisty, pieprzowy, ziemisty
Oleisty, zapach wodorostów lub lekkosłodkawy
Oleisty; zapach fermentu; stęchły, lekko zjełczały
Kwaśny
Mięso
Jędrne i elastyczne, powierzchnia gładka (3)
Mniej elastyczne
Lekko miękkie (flakowate), mniej elastyczne, woskowata (aksamitna) i matowa powierzchnia
Miękkie (flakowate) (2); łuski łatwo odchodzą od skóry, powierzchnia raczej pomarszczona Dodatkowe kryteria dla żabnic z głowami
Naczynia krwionośne
(mięśnie brzuszne)
Ostre kontury, kolor jaskrawoczerwony
Ostre kontury; ciemnienie krwi
Rozszerzone, kolor brązowy
Zupełnie (2) rozszerzone, kolor brązowy, żółknienie mięsa
(1) Kolumna ma zastosowanie do czasu podjęcia przez Komisję decyzji ustanawiającej kryteria dotyczące ryb nienadających się do spożycia przez ludzi, zgodnie z dyrektywą Rady 91/493/EWG.
(2) Lub w stanie bardziej zaawansowanego rozkładu.
(3) Mięso świeżej ryby przed stężeniem pośmiertnym nie będzie jędrne i elastyczne, lecz ryba zostanie zaliczona do kategorii Ekstra.
B. TUŃCZYKOWATE
Kryteria
Kategorie świeżości
Niedopuszczone (1)
Ekstra
A
B
Skóra (2)
Jaskrawa pigmentacja, błyszczące, opalizujące kolory; wyraźna różnica pomiędzy powierzchnią grzbietową a boczną
Brak połysku i błyszczenia; kolory bardziej matowe, mniejsza różnica pomiędzy powierzchnią grzbietową a środkową
Matowe, mdłe kolory; zmarszczenie skóry w przypadku zgięcia ryby
Pigmentacja bardzo matowa; skóra odchodzi od mięsa (3)
Śluz naskórny
Wodnisty, przezroczysty
Lekko mętny
Mleczny
Żółtawoszary, nieprzejrzysty (3)
Konsystencja mięsa (2)
Bardzo jędrne, twarde
Dość twarde, jędrne
Miękkawe
Miękkie (flakowate) (3)
Pokrywy skrzelowe
Srebrzyste
Srebrzyste, lekko czerwone lub brązowe
Brązowawe, rozległy wyciek krwi z naczyń
Żółtawe (3)
Oko
Wypukłe (wyłupiaste), wyraziste niebiesko-czarne źrenice, przezroczysta „powieka”
Wypukłe i lekko zapadnięte; ciemna źrenica; rogówka lekko opalizująca
Płaskie; źrenica zamglona; wyciek krwi w okolicy oka
Wklęsłe na środku, źrenica szara; rogówka mleczna (3)
Skrzela (2)
Jednolicie ciemnoczerwone do purpurowych. Brak śluzu
Kolor mniej jaskrawy, bardziej blady na obrzeżach. Przezroczysty śluz
Gęstniejący, odbarwiony, mętny śluz
Żółtawe, mleczny śluz (3)
Zapach skrzeli
Zapach świeżych wodorostów; ostry zapach jodu
Brak zapachu wodorostów; naturalny
Lekko siarkawy; zapach tłuszczu, zjełczałych kawałków bekonu lub zgniłych owoców (4)
Zgniłokwaśny (3)
(1) Kolumna ma zastosowanie do czasu podjęcia przez Komisję decyzji ustanawiającej kryteria dotyczące ryb nienadających się do spożycia przez ludzi, zgodnie z dyrektywą Rady nr 91/493/EWG.
(2) W odniesieniu do śledzi i makreli konserwowanych w chłodnej wodzie morskiej [schłodzonych lodem (CSW) lub zamrożonych przy użyciu środków mechanicznych (RSW)], spełniających wymagania określone w dyrektywie Rady nr 92/48/EWG (Dz.U. L 187 z 7.7.1992, str. 41) załącznik II, pkt 8, stosuje się następujące kategorie świeżości:
— kryterium A stosuje się w odniesieniu do kategorii Ekstra i A.
(3) Lub w stanie bardziej zaawansowanego rozkładu.
(4) Ryba schłodzona lodem ulega zepsuciu przed utratą świeżości. Ryba CSW/RSW traci świeżość przed zepsuciem.
C. REKINOWATE (SELACHII)
Kryteria
Kategorie świeżości
Niedopuszczone (1)
Ekstra
A
B
Oko
Wypukłe, bardzo jasne i opalizujące; małe źrenice
Wypukłe i lekko zapadnięte; brak jaskrawości i opalizacji, źrenice owalne
Płaskie, matowe
Wklęsłe, żółtawe (2)
Wygląd
Ryba w stanie stężenia pośmiertnego lub częściowego zesztywnienia; na skórze małe ilości przejrzystego śluzu
Ryba po fazie zesztywnienia; brak śluzu na skórze, w szczególności w pysku i szczelinach skrzelowych
Pewne ilości śluzu w pysku i na szczelinach skrzelowych; szczęki lekko spłaszczone
Duże ilości śluzu w pysku i na szczelinach skrzelowych (2)
Zapach
Zapach wodorostów
Brak zapachu lub zapach lekko nieświeży – nie wyczuwa się amoniaku
Słaby zapach amoniaku; kwaśny
Ostry zapach amoniaku (2)
Szczególne lub dodatkowe kryteria dla rai gładkiej
Ekstra
A
B
Niedopuszczone
Skóra
Jaskrawa, opalizująca i błyszcząca pigmentacja; śluz wodnisty
Jaskrawa pigmentacja, śluz wodnisty
Pigmentacja ulegająca procesowi odbarwienia i matowienia, śluz nieprzezroczysty
Odbarwienie, skóra pomarszczona, śluz gęsty
Struktura mięsa
Jędrne i elastyczne
Jędrne
Miękkie
Flakowate
Cechy płetw
Obrzeża płetw półprzezroczyste i zaokrąglone
Płetwy sztywne
Miękkie
Obwisłe
Brzuch
Biały i błyszczący, różowofiołkowy obwód wokół płetw
Biały i błyszczący, czerwone plamy wokół płetw
Biały i matowy, liczne czerwone lub żółte plamy
Kolory od żółtego po zielonawy, czerwone plamy w mięsie
(1) Kolumna ma zastosowanie do czasu podjęcia przez Komisję decyzji ustanawiającej kryteria dotyczące ryb nienadających się do spożycia przez ludzi, zgodnie z dyrektywą Rady nr 91/493/EWG.
(2) Lub w stanie bardziej zaawansowanego rozkładu.
D. GŁOWONOGI
Kryteria
Kategorie świeżości
Ekstra
A
B
Skóra
Jaskrawa pigmentacja; skóra przykleja się do mięsa
Matowa pigmentacja; skóra przykleja się do mięsa
Odbarwienie; łatwa do oddzielenia od mięsa
Mięso
Bardzo jędrne; perłowobiałe
Jędrne; kredowobiałe
Lekko miękkie; różowobiałe lub lekko żółciejące
Macki
Trudne do oderwania
Trudne do oderwania
Łatwiejsze do oderwania
Zapach
Świeży; zapach wodorostów
Słaby lub brak zapachu
Zapach atramentu
E. SKORUPIAKI
1. Krewetki
Kryteria
Kategorie świeżości
Ekstra
A
Minimalne wymagania
— Powierzchnia skorupy: wilgotna i błyszcząca,
— Podczas przesypywania z jednego kontenera do innego krewetki nie mogą się ze sobą sklejać,
— Mięso nie może mieć obcego zapachu,
— Krewetki nie mogą być zanieczyszczone piaskiem, śluzem i innymi obcymi ciałami.
Takie same jak dla krewetek zaliczonych do kategorii Ekstra
Wygląd:
1. Krewetki ze skorupą
Kolor wyraziście czerwonaworóżowy z małymi białymi plamkami; odcinek piersiowy pancerza w przeważającej mierze jasny
— Kolory od rozmytego czerwonaworóżowego po niebieskawoczerwony z białymi plamkami; odcinek piersiowy pancerza powinien być w kolorach jasnych przechodzących w szare
2. Krewetki głębokowodnej
— Kolor jednolicie różowy
— Kolor różowy, możliwość czernienia głowy
Mięso przed i po usunięciu pancerza
— Pancerze łatwe do usunięcia, możliwa utrata mięsa jedynie ze względów „technicznych”
— Jędrne, ale nie łykowate
— Pancerze mniej łatwe do usunięcia, możliwa niewielka utrata mięsa
— Mniej jędrne, lekko łykowate
Kawałki
Dopuszczalne sporadyczne kawałki krewetek
Dopuszczalna niewielka ilość kawałków krewetek
Zapach
Zapach świeżych wodorostów, zapach lekko słodki
Kwaskowaty; bez zapachu wodorostów
2. Homary norweskie
Kryteria
Kategorie świeżości
Ekstra
A
B
Skorupa
Kolor od bladoróżowego albo różowego po pomarańczowo - czerwony
Kolor bladoróżowy albo różowy po pomarańczowoczerwony; brak czarnych kropek
Lekkie odbarwienie; niewielka liczba czarnych kropek, kolor szarawy, szczególnie na pancerzu, pomiędzy odcinkami ogona
Oko i skrzela
Oczy błyszczące, czarne; skrzela różowe
Oczy matowe, szare/czarne; skrzela szarawe
Skrzela ciemnoszare, grzbietowa część skorupy częściowo w kolorze zielonawym
Zapach
Charakterystyczny łagodny zapach skorupiaków
Brak charakterystycznego łagodnego zapachu skorupiaków. Brak zapachu amoniaku.
Lekko kwaśny
Mięso (ogon)
Półprzezroczyste, kolor niebieski przechodzący w biały
Utrata półprzezroczystości, odbarwienie nie występuje
Mętne i matowe
Załącznik II
KATEGORIE WIELKOŚCI
Skala wag
Minimalne wielkości, uwzględnione w warunkach ustanowionych w rozporządzeniach określonych w art. 7
Gatunek
Kategoria wielkości
Waga ryby (w kilogramach) (1)
Ilość ryb na kilogram (2)
Region
Obszar geograficzny
Wielkość minimalna
Śledź oceaniczny (Clupea harengus)
1
0,250 i więcej
4 lub mniej
1
ICES Vb (strefa WE)
20 cm
2
0,125 do 0,250
5 do 8
2
20 cm
3
0,085 do 0,125
9 do 11
(a) 18 cm
4(a)
0,050 do 0,085
12 do 20
3
(b) 20 cm
Śledź bałtycki (Clupea harengus) złowiony i wyładowany na południe od 59o 30′
4(b)
0,036 do 0,085
12 do 27
Śledź bałtycki (Clupea harengus) złowiony i wyładowany na północ od 59o 30′
4(c)
0,057 do 0,085
12 do 17
5
0,031 do 0,057
18 do 32
6
0,023 do 0,031
33 do 44
Śledź bałtycki (Clupea harengus) złowiony i wyładowany na wodach będących pod władzą i jurysdykcją Estonii i Łotwy
7(a)
0,023 do 0,036
28 do 44
7(b)
0,014 do 0,023
45 do 70
Śledź bałtycki (Clupea harengus) złowiony i wyładowany w Zatoce Ryskiej
8
0,010 do 0,014
71 do 100
Z wyłączeniem Skagerrak i Kattegat.Sardynki
(Sardina pilchardus)
1
0,067 i więcej
15 lub mniej
jeszcze nieustalony
2
0,042–0,067
16–24
3
0,028–0,042
25–35
4
0,015–0,028
36–67
Śródziemnomorska
0,011–0,028
36–91
Rekinek psi
(Scyliorhinus spp.)
1
2 i więcej
— —
2
1–2
3
0,5–1
Rekinek natalski
(Squalus acanthias)
1
2,2 i więcej
— —
2
1–2,2
3
0,5–1
Karmazyn
(Sebastes spp.)
1
2 i więcej
— —
2
0,6–2
3
0,35–0,6
Dorsz
(Gadus morhua)
1
7 i więcej
— 1
35 cm
2
4–7
2
()
35 cm
3
2–4
()
30 cm
4
1–2
3
35 cm
5
0,3–1
M. Bałtyckie
Na południe od 59°30'N
35 cm
Czarniak
(Pollachius virens)
1
5 i więcej
— 1
35 cm
2
3–5
2
()
35 cm
3
1,5–3
()
30 cm
4
0,3–1,5
3
35 cm
M. Bałtyckie
Na południe od 59°30'N
30 cm
Plamiak
(Mellanogramus aeglefinus)
1
1 i więcej
— 1
ICES Vb (Strefa WE)
30 cm
2
0,57–1
2
()
30 cm
3
0,37–0,57
()
27 cm
4
0,17–0,37
3
30 cm
Witlinek
(Marlangius merlangus)
1
0,5 i więcej
— 1
27 cm
2
0,35–0,5
2
()
23 cm
3
0,25–0,35
()
23 cm
4
0,11–0,25
3
23 cm
Molwa
(Molva spp.)
1
5 i więcej
— 1
— 2
3–5
2
()
jeszcze nieustalony
3
1,2–3
()
— 3
63 cm
Makrela z gatunku
Scomber scombrus
Śródziemnomorska
1
0,5 i więcej
50 lub mniej
1
20 cm
2
0,2–0,5
51–125
2
Z wyjątkiem M. Północnego
20 cm
3
0,1–0,2
126–250
M. Północne
30 cm
0,08–0,2
126–325
3
20 cm
5
20 cm
M. Śródziemne
18 cm
Makrela z gatunku
Scomber japonicus
1
0,5 i więcej
— —
2
0,25–0,5
3
0,14–0,25
4
0,05–0,14
Sardela
(Engraulis spp.)
1
0,33 i więcej
30 lub mniej
3
Z wyjątkiem ICES IXa)
12 cm
2
0,020–0,033
31–50
3
ICES IXa)
10 cm
3
0,012–0,020
51–83
M. Śródziemne
9 cm
4
0,008–0,012
84–125
Gładzica
(Pleuronectes platessa)
1
0,6 i więcej
— 1
25 cm
2
0,4–0,6
2
()
25 cm
3
0,3–0,4
()
27 cm
4
0,15–0,3
M. Północne
27 cm
3
25 cm
M. Bałtyckie
podobszary 22–25
25 cm
podobszary 26–28
21 cm
podobszar 29Na południe od 59°30'N
18 cm
Morszczuk
(Merluccius merluccius)
1
2,5 i więcej
— 1
30 cm
2
1,2–2,5
2
()
30 cm
3
0,6–1,2
()
30 cm
4
0,28–0,6
3
27 cm
5
0,2–0,28
M. Śródziemne
20 cm
Śródziemnomorski
Smuklica
(Lepidorhombus spp.)
0,15–0,28
1
0,45 i więcej
— 1
25 cm
2
0,25–0,45
2
()
25 cm
3
0,20–0,25
()
25 cm
4
0,11–0,20
3
20 cm
Śródziemnomorska
Leszcz promieniowy
(Brama spp)
0,05–0,20
1
0,8 i więcej
— —
2
0,2–0,8
Żabnica
(Lophius spp.)
cała, wypatroszona
1
8 i więcej
— 1
— 2
4–8
2
— ()
jeszcze nie ustalony
3
2–4
()
— 4
1–2
3
jeszcze nieustalony
5
0,5–1
M. Śródziemne
30 cm
Żabnica
(Lophius spp.)
bez głowy
1
4 i więcej
— —
2
2–4
3
1–2
4
0,5–1
5
0,2–0,5
Zimnica
(Limanda limanda)
1
0,25 i więcej
— 1
15 cm
2
0,13–0,25
2
()
15 cm
()
23 cm
M. Północne
23 cm
3
23 cm
Złocica
(Microstomus kitt)
1
0,6 i więcej
— 1
25 cm
2
0,35–0,6
2
()
25 cm
3
0,18–0,35
()
25 cm
3
25 cm
Tuńczyk biały lub długopłetwy
(Thunnus alalunga)
1
4 i więcej
— —
2
1,5–4
Tuńczyk błękitnopłetwy
(Thunnus thynnus)
1
70 i więcej
— M. Śródziemne
70 cm albo 6,4 kg
2
50–70
3
25–50
4
10–25
5
6,4–10
Tuńczyk wielkooczny
(Thunnus obesus)
1
10 i więcej
— —
2
3,2–10
Rdzawiec
(Pollachius pollachius)
1
5 i więcej
— 1
— 2
3–5
2
()
30 cm
3
1,5–3
()
— 4
0,3–1,5
3
30 cm
Błękitek
(Micromesistius poutassou lub Gadus poutassou)
1
— 7 lub mniej
— 2
8–14
3
15–25
4
26–30
Bielmik
(Trisopterus luscus)
i Karlik
(Trisopterus minutus)
1
0,4 i więcej
— 3
jeszcze nieustalony
2
0,25–0,4
3
0,125–0,25
4
0,05–0,125
Bops
(Boops boops)
1
— 5 lub mniej
— 2
6–31
3
32–70
Picarel
(Maena sararis)
1
— 20 lub mniej
— 2
21–40
3
41–90
Konger
(Conger conger)
1
7 i więcej
— 1
— 2
5–7
2
()
58 cm
3
0,5–5
()
— 3
58 cm
Gurnard
(Trigla spp.)
Kurek czerwony
1
1 i więcej
— —
2
0,4–1
3
0,2–0,4
4
0,06–0,2
Inne Kurki
1
0,25 i więcej
2
0,2–0,25
Ostrobok
(Trachurus spp.)
1
0,6 i więcej
— 1
15 cm
2
0,4–0,6
2
15 cm
3
0,2–0,4
3
15 cm
4
0,08–0,2
5
15 cm
5
0,02–0,08
M. Śródziemne
12 cm
Cefal
(Mugil spp.)
1
1 i więcej
— 1
— 2
0,5–1
2
()
20 cm
3
0,2–0,5
()
— 4
0,1–0,2
3
20 cm
M Śródziemne
16 cm
Raja gładka
(Raja spp.)
1
5 i więcej
— —
2
3–5
3
1–3
4
0,3–1
Raja gładka
(skrzydła)
1
3 i więcej
— —
2
0,5–3
Flądra
(Platichthys flesus)
1
ponad 0,3
— 1
24 cm
2
0,2–0,3 włącznie
2
()
24 cm
()
24 cm
3
24 cm
M.Bałtyckie
podobszary 22–25
25 cm
podobszary 26–28
21 cm
podobszary 29–32 Na południe od 59°30'N
18 cm
Sola
(Solea spp.)
1
0,5 i więcej
— 1
24 cm
2
0,33–0,5
2
()
24 cm
3
0,25–0,33
()
24 cm
4
0,17–0,25
3
24 cm
5
0,12–0,17 (3)
M. Śródziemne
20 cm
1
0,5 i więcej
2
0,33–0,5
3
0,25–0,35
4
0,2–0,25
5
0,12–0,2 (4)
Pałasz ogoniasty
(Lepidopus caudatus)
1
3 i więcej
— —
2
2–3
3
1–2
4
0,5–1
(Aphanopus carbo)
1
3 i więcej
— 2
0,5–3
— Mątwy
(Sepia officinalis
i Rossia macrosoma)
1
0,5 i więcej
— —
2
0,3–0,5
3
0,1–0,3
Homar norweski
(Nephrops norvegicus)
1
— 20 i mniej
2
Skagerrak i Kattegat
40 mm (9)
2
21–30
130 mm (10)
3
31–40
2
z wyłączeniem Szkocji
4
ponad 40
M. Irlandzkie
25 mm (9)
[ICES VIa) i VIIa)]
Skagerrak i Kattegat
85 mm (10)
2
Zachodnia Szkocjai M. Irlandzkie
20 mm (9)
[ICES VIa) i VIIa)]
70 mm (10)
3
20 mm (9)
70 mm (10)
M. Śródziemne
20 mm (9)
70 mm (10)
Ogony homara norweskiego
1
— 60 i mniej
2
Skagerrak i Kattegat
72 mm
2
61–120
2
z wyłączeniem zach. Szkocji
46 mm
3
121–180
M. Irlandzkie
4
ponad 180
[ICES VIa) i VIIa)] ,Skagerrak, Kattegat
2
zachodnia Szkocjai M. Irlandzkie [ICES VIa) i VIIa)]
37 mm
3
37 mm
Krewetki
(Crangon crangon)
1
6,8 mm i więcej (5)
— —
2
6,5 mm i więcej
Krewetki
(Pandalus borrealis)
świeże albo schłodzone
jedna wielkość
— 250 i mniej
— Krewetki ugotowane na parze lub w wodzie
1
— 160 i mniej
— 2
161–250
Krab jadalny
(Cancer pagurus)
1
16 cm i więcej (6)
— —
2
13–16 cm (6)
(1) Do kategorii wag zalicza się ryby od dolnego do górnego limitu, z wyłączeniem górnego.
(2) W odniesieniu do makreli z obydwu gatunków, ilość ryb na 25 kg.
(3) Tabelę stosuje się do dnia 31 grudnia 1997 r.
(4) Tabelę stosuje się do dnia 1 stycznia 1998 r.
(5) Szerokość pancerza.
(6) Szerokość pancerza w najszerszym miejscu.
(7) Z wyłączeniem Skagerrak i Kattegat..
(8) Skagerrak i Kattegat.
(9) Długość skorupy.
(10) Długość całkowita.
Skala wag
Minimalne wielkości przestrzegane w warunkach ustanowionych w rozporządzeniach określonych w art. 7
Gatunek
Kategoria wielkości
Waga ryby (w kilogramach) lub wielkość skorupy
Ilość ryb na kilogram
Region
Obszar geograficzny
Wielkość minimalna
Przegrzebek zwyczajny
(Pecten maximus)
jedna wielkość
10 cm i więcej (3)
Regiony 1–5, z wyjątkiem Skagerrak i Kattegat oraz z wyjątkiem ICES VIIa na północ od 52° 30' N oraz VIId
100 mm (1)
ICES VIIa na północ od 52° 30' N oraz VIId
110 mm (1)
Trąbik zwyczajny
(Buccinum undatum)
jedna wielkość
4,5 cm i więcej (3)
Regiony 1–5, z wyjątkiem Skagerrak i Kattegat
45 mm (1)
Barwena lub barbata
(Mullus surmuletus, Mullus barbatus)
1
500 g i więcej
2
wyłącznie
200 g–500 g
3a
wyłącznie
40 g–200 g
Śródziemnomorski
3b
wyłącznie
18 g–200 g
Śródziemnomorski
11 cm (2)
Kantar
(Spondyliosoma cantharus)
1
800 g i więcej
2
wyłącznie
500 g–800 g
3
wyłącznie
300 g–500 g
4
wyłącznie
180 g–300 g
(1) Ustanowiona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez techniczne środki dla ochrony młodocianych stadiów organizmów morskich (Dz.U. L 125 z 27.4.1998, str. 1). Rozporządzenie zmienione ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 1298/2000 (Dz.U. L 148 z 22.6.2000, str. 1).
(2) Ustanowiona w rozporządzeniu (WE) nr 1626/94.
(3) Szerokość skorupy mierzona w najszerszym miejscu.
Skala wag
Minimalne wielkości, uwzględnione w warunkach ustanowionych w rozporządzeniach określonych w art. 7
Gatunek
Kategoria wielkości
Waga ryby w kilogramach
Ilość ryb na kilogram
Region
Obszar geograficzny
Wielkość minimalna
Szprot
(Sprattus sprattus)
1
0,004 i więcej
250 lub mniej
(
1
) Dz.U. L 388 z 31.12.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3318/94 (Dz.U. L 350 z 31.12.1994, str. 15).
(
2
) Dz.U. L 20 z 28.1.1976, str. 9. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1935/93 (Dz.U. L 176 z 20.7.1993, str. 1).
(
3
) Dz.U. L 20 z 28.1.1976, str. 35. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1300/93 (Dz.U. L 126 z 9.6.1995, str. 3).
(
4
) Dz.U. L 268 z 24.9.1991, str. 15. Dyrektywa zmieniona ostatnio dyrektywą 96/23/WE (Dz.U. L z 125 z 23.5.1996, str. 10).
(
5
) Dz.U. L 162 z 18.6.1986, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1821/96 (Dz.U. L 241 z 21.9.1996, str. 8).
(
6
) Dz.U. L 288 z 11.10.1986, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3071/95 z 22.12.1995 (Dz.U. L 329 z 30.12.1995, str. 14).
(
7
) Dz.U. L 171 z 6.7.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1075/96 (Dz.U. L 142 z 15.6.1996, str. 1).
(
8
) Dz.U. L 121 z 12.5.1994, str. 3.
(
9
) Kolumna ma zastosowanie do czasu podjęcia przez Komisję decyzji ustanawiającej kryteria dotyczące ryb nienadających się do spożycia przez ludzi, zgodnie z dyrektywą Rady nr 91/493/EWG.
(
10
) Lub w stanie bardziej zaawansowanego rozkładu.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 01996R2406-20050602. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.